Het Zuiderzeepad
van Den Oever naar Zurich

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

Zoals ik in het verslag van dag 1 van het Zuiderzeepad heb beschreven, was ik het pad begonnen met de etappe Oosterwolde-Nunspeet. Ik vind het het leukst om een pad op de juiste volgorde te lopen, dus alle etappes dezelfde kant op en het liefst aansluitend. Volgens mijn planning zou het dus nog een hele tijd duren voor ik aan de etappe over de Afsluitdijk toe zou zijn. En toen waarschuwde Bauke te Nijenhuis me dat de Afsluitdijk voor renovatiewerkzaamheden afgesloten zou worden.

Ik ben op internet gaan zoeken en vond tot mijn grote schrik dat het fietspad al op 1 april aanstaande voor maar liefst drie jaar afgesloten gaat worden! Als ik het pad dus in de juiste volgorde blijf lopen betekent dat dat ik op een gegeven moment jaren moet wachten voor ik weer verder kan. Helemaal niet leuk!!! En dus heb ik in arren moede maar besloten om toch de etappe over de Afsluitdijk naar voren te halen en deze vóór 1 april te lopen! Nu nog even een geschikte datum zoeken.

In een ander opzicht wijk ik niet van m'n voorgenomen plannen af: ik ga de dijk sowieso wel in de juiste richting lopen, dus van west (Den Oever) naar oost (Zurich). En kijk: de weergoden zijn me gunstig gezind, voor deze week al wordt er op vrijdag een redelijke dag met een stevige westenwind voorspeld! Normaal ga ik op vrijdag altijd naar de sportschool, maar ik vind dit voorrang hebben en verschuif m'n sportschoolafspraak naar de maandag na het weekend.

Het blijkt heel gemakkelijk om met het openbaar vervoer over de dijk heen te gaan en ik besluit om Kiaatje dit keer aan het eindpunt, dus in Zurich neer te zetten. Dat is wel meer qua autokilometers, maar de bus rijdt maar eens in het uur en ik wil niet aan het eind van de tocht het risico lopen dat ik een uur moet wachten. De bus die ik wil hebben, vertrekt om kwart voor acht uit Zurich en daar het bijna twee uur rijden is naar Zurich, vertrek ik om half zes van huis. Lekker voor de files uitrijden!

Dat gaat goed, de rit gaat vlot en ik geniet van koffie uit de thermosbeker. Rond half acht ben ik in Zurich bij het grote parkeerterrein op de kop van de Afsluitdijk en daar is nog een zee van ruimte voor Kiaatje. Bij de bushalte is het nog uitgestorven, maar dan komen er diverse bussen tegelijk aanrijden, het blijkt hier een druk overstap-punt te zijn. Ik stap in bus 350 richting Alkmaar en na een klein half uurtje rijden ben ik bij het busstation in Den Oever, de grote oversteek kan beginnen!

Ik heb de dijk al een paar keer gelopen, good old Bill heeft een paar dijktochten georganiseerd, de Dijk bij Dag, de Dijk bij Nacht en de 80 van de Dijk, waarbij we zelfs heen en weer terug liepen! Ik ga nu dus voor de 5e keer, maar pas voor de 2e keer van Den Oever naar Zurich, en deze kant op ook voor de 1e keer bij daglicht. Ik weet dus waar ik aan begin, maar goed, ik heb geen hekel aan lange stukken rechtdoor lopen, ik heb me er zelfs stiekem een beetje op verheugd om De Dijk weer eens te doen!

Het is in Den Oever wel even zoeken waar ik precies de dijk op kan, er is al een hele wegomlegging voor de renovatie gemaakt, maar door gewoon consequent de gele omleidingsborden te volgen kom ik op een punt waar een paar mannen druk bezig zijn om de dijk van nieuwe grote stenen te voorzien. Ik vraag of ze zo de hele dijk van 30 km opnieuw moeten bestraten, maar, zegt er één: helaas niet. Helaas niet, zegt ie dan……. Ik zou er toch niet aan moeten denken om 30 km dat werk te moeten doen…….

Dan ben ik de wegomlegging voorbij en ga eindelijk het bekende fietspad op de dijk op. Eerst over de brug en dan even van het pad af om een infobord over de Stevinsluizen te lezen. Dan passeer ik de sluizen zelf en kan een paar mooie fotootjes maken van de zon die door de wolken heen op het water van het IJsselmeer schijnt. Of zullen we het voor vandaag maar De Zuiderzee noemen? Naar het pad? Het allitereert in ieder geval wel mooier: een Zilveren Zuiderzee!

Direct als ik de sluizen voorbij ben staat daar een bord dat het nog 5 km is naar Het Monument, de plek waar de dijk in 1932 gesloten werd en waar ook een restaurantje zit, waar ik mijn eerste koffiestop heb gepland. Het lopen op de dijk gaat heerlijk, de wind komt een beetje schuin van linksachter en omdat ik de dijk links van me heb, voel ik helemaal geen wind, maar heb hem gewoon lekker in de rug. Ik heb vandaag dan ook op 35 km maar twee pufjes hoeven nemen, heerlijk!

Ook voor de rest is het prima weer, geen strakblauwe hemel, maar wolken, waar de zon soms op een prachtige manier doorheen schijnt. Er vallen ook een paar buien, maar die trekken over het IJsselmeer (sorry, de Zuiderzee! ) heen, ik zelf heb maar een paar spetters gehad. Wel is de wind erg koud, als je boven op de kruin van de dijk staat of loopt, komt die over het water van de Waddenzee heen waaien en brrrrrrrr……. dan zoek ik toch maar gauw de beschutting weer op. Ik ben in ieder geval wel blij dat ik mijn winddichte bloemetjesjas heb aangetrokken!

Het monument zie je van het begin af aan staan, heel in de verte natuurlijk, maar dan opeens is het toch wel erg dichtbij en komen de afrit-borden voor de auto's in zicht: nog 1200 meter, nog 600 meter en dan heb je de afrit. Bij het monument staat ook het beeld van Ir. Lely, de grondlegger van de plannen voor de dijk en natuurlijk zet ik die op de foto. Er staat ook een groot infobord over hoe het vroeger was, hoe het nu is en hoe het straks gaat worden.

Dan wandel ik over de loopbrug naar de overkant en ga daar in de lunchroom aan de koffie met een toffee-pecan-merinque erbij. Was heerlijk! Ze hebben ook een stempeltje voor in m'n wandelboekje en ik koop er een sticker bij en ook een vingerhoedje voor m'n verzameling. De toiletten in de lunchroom worden verbouwd, maar gelukkig staan er wel dixi's, dus dat probleem is ook opgelost!

Na de koffie maak ik foto's (inclusief een selfie) van de afsluit-plaquette en natuurlijk beklim ik het monument zelf, dat is in feite gewoon een uitkijktoren. Prachtig uitzicht alle kanten op, en ook leuk is een steen langs de weg waarop heel groot de dijk en de Zuiderzee te zien zijn. Vanuit de auto is dat wel te zien denk ik, maar vanaf het fietspad zie je dat niet, dus toch leuk dat ik de toren beklommen heb! Dan daal ik de toren weer af en wandel weer terug over de loopbrug.

Als ik weer terug ben bij het fietspad maak ik ook een paar foto's van het stenenleggertje dat daar staat, dat doet me aan die mannen aan het begin van de dijk denken, na al die jaren doen ze nog steeds hetzelfde handwerk! En dan vervolg ik de dijk weer, het volgende stuk gaat naar Breezanddijk en is ongeveer 9 à 10 km. En nu geen monument waar je je op kunt richten, nee, zeker in de eerste kilometers zie je niets anders dan alleen maar fietspad…… en fietspad…… en fietspad…….

Wel steek je op dit stuk de provinciegrens over, aan de overkant van de dijk staat een groot bord “Welkom in Fryslan” en aan deze kant staat op de kruin de officiële grenssteen. Natuurlijk klim ik naar boven om de steen op de foto te zetten, en word zowat de dijk afgeblazen door de stevige wind. De zon is nog steeds niet helemaal door de wolken heen en ik vind het nog steeds te koud om bovenop te blijven. Dus ik zak weer af naar het fietspad.

Overigens ben ik vandaag geen andere wandelaars tegengekomen, maar wel de nodige fietsers, eentje zelfs twee maal, die ging dus heen en weer. Alle fietsers zeiden vriendelijk gedag, zelfs de racefietsers! Verder heb ik alleen mensen gezien bij m'n koffiestops en af en toe snaterde er een nijlgans naar me en natuurlijk vlogen er vogels, heerlijk in de wind. En bloemen, veel bloeit er niet op de dijk, maar ik heb er toch een paar op de foto kunnen zetten!

Dan komt toch Breezanddijk in zicht, en daarmee ook het point of no return, want dat ligt zo'n beetje midden op de dijk. Bij het benzinestation daar kan je koffie drinken, maar allemachtig, wat moet je daar een eind voor omlopen! Met de auto ben je er zo, en ook op de fiets zal het wel meevallen, maar voor wandelaars is het best een pittig stukje. Hier is trouwens ook de camping waar we op alle dijktoggies van Bill een rust hadden.

Helaas kon je bij het benzinestation niet binnen zitten, dus ben ik met m'n koffie buiten aan een picknickbank gaan zitten, niet te lang, want hoewel de zon zich steeds meer liet zien, was het in de wind nog steeds bere-koud! Toiletteren kon hier gelukkig wel, alleen handenwassen was weer een geval apart, want ze zijn niet aangesloten op de waterleiding, dat ging dus met een pompje met desinfecterend spul. Ach ja, dat maakt zo'n dijktochtje nog wat bijzonderder dan het al is!

En dan komt het allerlangste stuk zonder tussenstop: naar Kornwerderzand, zo'n 11 kilometer. En ook hier heb je niets waar je je op kunt richten, behalve dan het zicht op de enige bocht in de dijk, die lijkt o zo dichtbij, maar is nog o zo ver weg! Ik beloof mezelf op de helft even een rust met wat koffie uit de thermos en voor de rest vermaak ik me toch wel! Nu de zon wat meer schijnt is het ook niet zo heel koud meer en ik heb af en toe een stukje op de kruin gelopen, het gras was goed kort, dus dat liep best redelijk. En je hebt dan wel errug mooi uitzicht natuurlijk!

Bankjes staan er niet op de dijk, dus heb ik mijn rust maar even genomen in het gras op de dijk, wel op een plastic zak, ik had geen zin in een natte bips! Genieten van een kopje koffie, een crackertje en van het gekrijs van de zeemeeuwen. Ik maak een paar selfies op dit stuk en natuurlijk een screenshot van dat eenzame blauwe stipje op de dijk in Google Maps. Net als toen op de dijk Lelystad-Enkhuizen vind ik dat wel een stoer gezicht!

Na de koffie blijf ik op de kruin lopen tot ik bij de Lorentzsluizen ben. Daar kom je weer op een soort eilandje te lopen en voor mijn gevoel is daar altijd het einde van de dijk, net zoals bij de sluizen bij Den Oever. Maar niets is minder waar, vanaf hier is het nog zeker 5 kilometer! Maar tegenwoordig (sinds een jaar, ik heb het nog nooit gezien!) is hier het Afsluitdijk Wadden Center en daar kan ik voor de 3e keer vandaag aan de koffie. Dit keer met een joekel van een kokosmakroon erbij, njammie!

En dan het laatste stuk….. Het fietspad is hier al afgesloten, maar dat maakt voor mij niet uit, de route van het Zuiderzeepad loopt vanaf hier aan de andere kant van de dijk over een parallelweg. Nou, dat is geen succes! Het hele dijkgevoel is weg, de zon is ook weg en het is op dit stuk hartstikke koud en guur. Het zijn met recht de beruchte laatste loodjes, en alle borden die naar de parkeerplaats wijzen waar Kiaatje staat, staan zooooooooo ver uit elkaar……..

Maar dan is daar de markering rechtsaf naar Makkum, hier verlaat ik het pad voor vandaag en dan is het nog een kilometertje naar Kiaatje. Daar aangekomen zie ik dat ik waarschijnlijk net nog in de spits terecht ga komen en ik besluit om nog maar een kopje koffie te doen in het restaurant daar. Een heerlijke latte en als ik een leuke waxinelichthouder zie staan koop ik die als souvenir van dit “Dijktoggie”. De tekst erop zegt: "Think Happy, Be Happy" en die spreekt me wel aan!

Ik heb m'n 5e tocht over de dijk (en de eerste die ik alleen liep) heerlijk gevonden, en ik ben blij dat ik nu het Zuiderzeepad af kan maken zonder op de renovatie van de dijk te hoeven wachten. Wel ben ik erg nieuwsgierig geworden naar hoe de dijk er straks uit zal zien, ik heb begrepen met aan beide zijden van de dijk een fietspad, dus ik heb me NU al voorgenomen om in 2022 mijn 6e tocht te gaan lopen!

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.

Vergeet mijn gastenboek niet!