Het Hanzestedenpad
van Deventer naar Wijhe

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

Na die “losse” dagtrip van vorige week stond er deze week weer een tweedaagse tripje op het Hanzestedenpad op het programma. Woensdag zou ik de hoofdroute vervolgen van Deventer naar Wijhe en op donderdag zou ik de dagwandeling “Rondje Olst” gaan lopen. Ik had een B&B geboekt in Schalkhaar, met de uitnodigende naam “Alleraardigst”. Er was goed wandelweer voorspeld, kortom, ik had er weer zin in!

Dit keer heb ik Kiaatje op het eindpunt geparkeerd, in Wijhe is het gratis parkeren bij het station en in Deventer betaald, vandaar! Heel vroeg vertrokken en wonder boven wonder helemaal geen vertraging gehad, hoewel ondanks het vroege tijdstip de files al op het punt van beginnen stonden, dat kon ik bij Moordrecht al goed merken. Maar ik was mooi op tijd en vond een plekje voor Kiaatje zowat OP het perron in Wijhe. De trein was ook mooi op tijd en een kwartiertje later was ik in Deventer en kon ik aan de volgende etappe beginnen.

Eerst weer de stad door naar het voetveer, waar ik het pad verleden keer had verlaten. De stad begint inmiddels bekend te worden, maar toch heb ik een paar leuke nieuwigheidjes ontdekt, waaronder een gedicht als gevelsteen, heel apart! Ik had koffie in de thermos meegenomen, maar toen ik langs een Beans & Bagels kwam die open was, besloot ik om daar toch maar even een bakkie te gaan doen en de thermos voor later te bewaren. Ik wist niet precies of ik voor Olst horeca tegen zou komen!

De koffie was lekker maar erg sterk, als ik nog niet wakker was, dan was ik het NU wel! Ik vervolgde mijn weg door de stad en na ca. 1,5 km was ik bij de pont en kon het pad weer oppikken. Eerst richting de spoorbrug, waar ik verleden keer met de dagwandeling Twellose Landgoederen overheen gewandeld ben. Nu ga ik er onderdoor (er rijdt net een trein overheen, wat een herrie) en vervolg een voetpad langs de IJssel.

Het is niet superzonnig vandaag, er is veel bewolking, maar de zon doet wel enorm zijn best en dat zorgt voor een heerlijk weertje en mooi licht voor de foto's. Ik blijf alsmaar de IJssel volgen en kom langs de ruïne van een oude steenfabriek waar ze een “observatorium” van hebben gemaakt. Natuurlijk neem ik een kijkje en geniet van het uitzicht over de uiterwaarden (duizenden ganzen) en de IJssel. Ik wandel verder over Landgoed Rande en wijk dan van de IJssel af om een wat bossiger stukje te gaan doen.

Ik kom langs een rij met zwart-wit foto's, alle voorzien van een tekst van Etty Hillesum, sommige zijn heel indringend. Dan langs Hotel Gaia, en dwars door de bossen. Na ca. 8 km kom ik bij een particulier rustpunt en dat is open! In een schuur kan ik koffie zetten met een Senseo apparaat, er staan stoeltjes en je kunt ook koeken kopen. Voor één euro en 70 centjes geniet ik van een koffie met een koek en knuffel uitgebreid met een joekel van een beer die daar zit.

Over rustige weggetjes en smalle paadje bereik ik hierna Landgoed de Haere, waar ik een “nieuwe” ruïne bewonder en door een zonnewijzerpark loop. De zon schijnt net genoeg om de schaduw van de wijzer te zien, en wat er al op een infobordje vermeld stond: hij is niet helemaal precies. De zonnewijzer geeft ca. 11.20 aan en mijn horloge 11.41. Maar het is leuk om te zien hoe ze alles gebouwd hebben!

Ik loop verder door het Kapellebos, waar ik prachtige bloempjes op de foto zet en langs de IJssellinie, waar ik informatie over de Hollandse waterlinie tegen een Russisch offensief voorgeschoteld krijg. En daarna bereik ik het volgende landgoed, Groot Hoenlo. Wat een pracht van een kasteel is dat zeg! Het gaat nu zo langzamerhand richting Olst, ik volg de Zandwetering, spot in de verte een zilverreiger en passeer Stuw Hoenlo.

Dan zie ik allemaal bekende namen op een richtingaanwijzer staan, Wesepe en Raalte, van de Sallandse Wandelvierdaagse natuurlijk! Ik kom langs het plaatsnaambord van Boskamp, laat dat rechts liggen en wandel dan Olst binnen. Ik zit hier op bijna 17 km en vind het wel een mooie plek om even uitgebreid koffie met wat lekkers erbij te nemen. In het Bakhuijs word ik op mijn wenken bediend, koffie met een overheerlijk chocoladegebakje!

Ik bewonder de kerk in Olst, een mooi beeldje en een omgebouwde watertoren en wandel dan langs een oorlogsmonument richting de IJssel. In een boekhandel koop ik een ansichtkaart voor m'n wandelboekje, en een boek dat ze in de aanbieding hebben. Dan kom ik bij de aanlegplaats van de pont en moet hier weer de IJssel gaan volgen. Maar helaas, na een paar honderd meter is dat hermetisch afgesloten, ik kan niet verder en moet op mijn schreden terugkeren.

Het is een stukje om, maar ik heb al snel de rode lijn op m'n GPS weer te pakken, inclusief een gevaarlijke afdaling over een heel steil talud. Ik kom bij een dorpje met de leuke naam Den Nul en ga hier richting de Duursche Waarden. Wat is het mooi hier! Je kan kilometers om je heen kijken, wandelen over rustige asfaltwegen, water, weilanden, boerderijen en paardjes in het gras. Genieten dit!

Ik zie dat ik ergens een extraatje kan lopen door de Duursche Waarden en daar bij een uitkijktoren uit kan komen. En tja, ik heb nou eenmaal iets met uitkijktorens……. Ik besluit erheen te gaan als ik eerst ergens een plekje vind waar ik even kan rusten, want ik heb een beetje last van m'n nek. En jaaaaaa, daar bij de ingang van het extra lusje staat een uitnodigende picknickbank! Ik geniet van een bekertje koffie met een koek, gun m'n nek wat rust en dan ga ik op pad naar de uitkijktoren.

Die staat naast een oude steenfabriek en daar weer naast staat een ooievaarsnest en daar zitten pa en ma ooievaar al uitgebreid met elkaar te klepperen! Wat een mazzeltje dat ik toch besloten heb om dat extraatje te lopen! Dan beklim ik manmoedig de uitkijktoren en heb vandaar mooi uitzicht over de Duursche Waarden en de IJssel. Beneden is de aanlegplaats van een voetveer, maar dat vaart alleen in de zomer. Tevreden daal ik weer af, toch wel blij dat ik dit gedaan heb!

Het volgende stukje valt echter vies tegen, ik krijg eerst nog een flink modderig pad en als ik daarna eenmaal in Wijhe ben moet ik daar nog via een overstapje de uiterwaarden weer in. De route van vandaag zou 24 km zijn, met aan- en uitloopstukje had ik op 27 gerekend, maar daar klopt dus niks van. Met het omlopen bij de afgesloten route en het extraatje bij de uitkijktoren zal de route vandaag maar liefst 33 km worden, en ik stuur een appje naar m'n B&B dat het een uurtje later wordt!

In de uiterwaarden bij Wijhe geniet ik nog wel even van het prachtige schouwspel van een grote boom die in de ondergaande zon staat. Die zon tussen de kale takken door en de weerspiegeling in het water, met tegenlicht zijn dat prachtige plaatjes geworden! Dan ben ik bij het veer Wijhe-Vorchten, dat ik nog ken van toen ik in Veessen logeerde voor de Sallandse Vierdaagse en daar verlaat ik de route en wandel dwars door Wijhe naar het station, waar Kiaatje weer braaf staat te wachten. Pffffff, zoals ik al zei: de afstand viel echt een beetje tegen vandaag!

Het is maar ca. 20 minuutjes rijden naar Schalkhaar en daar word ik welkom geheten door Dorien, die me naar m'n kamer brengt. Dat ziet er allemaal pico bello uit, het is in een boerderij en aan een gangetje (met een boekenkast vol spelletjes en boeken) grenzen twee gastenkamers. Ik heb kamer nr, 1, de andere is niet “bewoond” vandaag. Vooral een grooooooooot bed ziet er heel aanlokkelijk uit, ik denk dat ik best zal slapen na deze lange dag.

Maar eerst even douchen, koffie drinken, meegebrachte broodjes eten en GTST kijken natuurlijk. Ik begin in het nieuw gekochte boek (Kruistocht in Spijkerbroek, dat had ik nog nooit gelezen), maar al gauw worden m'n ogen zwaar en ik geef er lekker aan toe en kruip onder de wol. Snaveltje dicht en oogjes toe……. Tot morgen!

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.

Vergeet mijn gastenboek niet!