Stadswandeling Mont-Saint-Michel
Normandië - Frankrijk

 

Klik hier voor een uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Tijdens mijn vakantie in Normandië en Bretagne heb ik niet zoveel gewandeld. Wel korte stukjes natuurlijk, maar het was toch voornamelijk een autovakantie om de streek te ontdekken en de landingsstranden van D-Day te bezoeken. Een uitzondering was de dag dat ik Mont-Saint-Michel bezocht. Ook dat was geen lange wandeling, maar hij past natuurlijk wel uitstekend in m'n serie stadwandelingen!

 

De geschiedenis van Mont-Saint-Michel in een notendop
De lange geschiedenis van Mont-Saint-Michel gaat terug tot 708, het jaar dat Aubert, bisschop van Avranches, op de Mont-Tombe een heiligdom ter ere van de aartsengel laat bouwen dat al snel tot een groot bedevaartsoord zal uitgroeien. In de 10e eeuw vestigen Bendictijnen zich in de abdij en wordt lager een dorp gebouwd, dat in de 14e eeuw tot aan de voet van de rots strekt. Mont-Saint-Michel is echter ook een militaire vesting, die tijdens de Honderdjarige Oorlog onneembaar blijkt te zijn. De wallen en versterkingen bieden weerstand aan alle Engelse aanvallen en de plaats wordt dan ook een symbool van nationale eenheid. Na de ontbinding van de religieuze gemeenschap tijdens de Franse revolutie wordt de abdij tot in 1863 als een gevangenis gebruikt. De abdij wordt in 1874 tot historisch monument verklaard en grondig gerestaureerd. Sinds die tijd wordt de hele plaats onophoudelijk gerenoveerd en de moderne bezoeker kan een prachtige abdij ontdekken, die in de Middeleeuwen als het hemelse Jeruzalem op aarde, een afspiegeling van het paradijs, werd beschouwd. Sinds 1979 staat Mont-Saint-Michel op de lijst van het werelderfgoed van UNESCO.

 

Vroeger was het eilandje alleen bereikbaar te voet over het wad, bij laag water. Tegenwoordig loopt er een weg over een dijk/brug naartoe, waarover echter alleen pendelbussen en auto's met ontheffing (van leveranciers en zo) mogen rijden. Als je wilt gaan lopen is het een afstand van circa drie kilometer en natuurlijk ben ik te voet gegaan! Met een paard en wagen kan ook, daar heb ik een paar leuke foto's van kunnen maken.

 

Als ik aankom op de parkeerplaats is het nog vroeg in de ochtend en dus heerlijk rustig. Ik heb de wandelweg nog zowat voor mij alleen! Het voetpad bestaat uit een heel breed plankier, en na verloop van tijd kom je op een soort brug te lopen. De uitzichten zijn fenomenaal, niet alleen over het wad, maar natuurlijk ook de blik op Mont-Saint-Michel zelf. Ik heb dan ook wel de mazzel dat het stralend weer is en dat de Mont onder een strakblauwe hemel prijkt.  

 

Vlak voor ik bij het stadje ben, komt ook de eerste pendelbus aangereden en wordt de eerste lading toeristen uitgebraakt. Er zullen er nog vele volgen, op het laatst wordt het alweer een beetje te druk naar m'n zin. Maar daar heb ik nu nog geen last van en ik wandel het dorpje binnen. Even een bezoekje brengen aan de toiletten en dan ga ik de smalle straatjes in. En dan blijkt dat het vandaag weer één en al klimmen wordt, maar ja, dat kun je ook wel zien op de foto's van de Mont!

Ik vind al gauw m'n weg naar de abdij, verkeerd lopen kan je hier haast niet en alles wordt duidelijk aangegeven. Ik bewonder eerst even de Parochiekerk met het mooie zilveren beeld van Saint Michel en dan wandel ik via het kerkhofje en steeds maar weer trappen en hellende steegjes naar de ingang van de abdij. De kassa's zijn gevestigd in de vroegere Wachtzaal en hier maak ik voor het eerst kennis met verscherpte veiligheidsmaatregelen: ik moet de inhoud van m'n rugzak laten zien.

 

  Na betaling van een entree van € 9,00 krijg ik een plattegrondje en een geschiedenisbeschrijving mee, zowaar in het Nederlands. Met de beschrijving in de ene hand en m'n camera in de andere dwaal ik door de abdij. Wat een schitterend gebouw en wat een aparte atmosfeer hangt hier. Het lijkt wel of ik de schimmen van de monniken uit vroeger tijden om me heen voel.

 

De trappen, de eetzaal, de gastenzaal, de crypten, de kruisgang, het terras, de wandelgang, het grote rad en de ridderzaal, ik vind ze allemaal prachtig. Omschrijven waar ik allemaal geweest ben en wat ik gezien heb is schier onmogelijk, maar in het foto-album heb ik alles zo goed mogelijk proberen te beschrijven. Het uitzicht vanaf de abdij is fantastisch, echt de kroon op het vele traplopen!

Na mijn bezoek aan de abdij wandel ik nog wat verder door het stadje, helaas zijn sommige straatjes afgesloten vanwege werkzaamheden, maar met wat omweggetjes kom ik toch overal waar ik wezen wil. Ik versier ergens een stempeltje voor in m'n wandelboekje en drink de lekkerste cappuccino ooit. Natuurlijk koop ik ook wat souvenirtjes, waaronder een vriendschapsengeltje en een vingerhoedje.

 

Dan wandel ik weer terug over het lange plankier, waar ik natuurlijk de nodige blikken achterom werp. De lucht is niet helemaal effen blauw meer, in de verte bollen er grote witte stapelwolken op en die geven weer een andere dimensie aan het eiland. Aan een voorbijgangster vraag ik of ze even een fotootje van me maakt met de Mont op de achtergrond, want in het maken van selfies ben ik geen held…….  

 

Dan ben ik weer terug bij Kiaatje, een heel bijzondere stadswandeling zit er weer op en nu reis ik verder naar m'n overnachtingsadres in Saint Malo. Ook hiervan nog een paar foto's in het foto-album, want het foto-verslag maakt natuurlijk ook deel uit van m'n vakantiealbums!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!