De SaGambiaRa Walk

En zo is het alweer een jaar geleden dat we in die sprookjesachtige witte wonderwereld rondom Putten rondwandelden. Time flies … Maar goed, voor vandaag stond de 3e SaGambiaRa Walk, en voor mij de 2e editie, op het programma. Verleden jaar had ik de 20 km gelopen, maar ik vond het wel jammer dat er op die afstand geen caférust was. Op de 30 is wel een caférust en zo besloot ik voor de 30 te gaan.

Suze had ook wel zin om mee te gaan en zo vertrok ik in alle vroegte om haar in Ridderkerk op te pikken. De reis verliep voorspoedig tot we vlak bij Putten waren, vanwege een ongeluk was de weg afgesloten en vormde zich een lange file. Dan is BramBram echter in zijn element en via allerlei leuke bochtige weggetje werden we omgeleid.

Zodoende waren we iets later aan de start en gingen al veel wandelaars op pad toen we aan kwamen lopen. We zagen allebei veel bekenden (o.a. Piet Jansens en Wim Veerman), hoewel deze tocht niet "in de boekjes" staat, begint hij inmiddels een regelrechte klassieker te worden. Leuk, temeer daar deze tocht voor een goed doel wordt georganiseerd!

Ook van W4W was al een aantal mensen aanwezig, zo zag ik BertVos, Bertus en Truitje. De meesten van het forum zouden echter op de 20 gaan en later verzamelen om rond 10 uur te vertrekken. En dat is voor de 30 een beetje laat natuurlijk.

We kregen allemaal een leuke kerstmuts en het was een vrolijk gezicht al die wandelaars met rode mutsen. Ikzelf heb hem ook opgezet, maar al gauw hing de muts aan m'n riem, pfffff, hij was wel erg warm hoor! En juist vandaag was het een heel mild temperatuurtje. Verleden week in Alblasserdam had je meer aan die muts gehad.

Natuurlijk ging de route direct de bossen in en daar zijn we de rest van de tocht niet meer uit geweest. Door de regen van de afgelopen tijd waren de paden veranderd in regelrechte modderpoelen, waardoor we af en toe vertwijfeld uitriepen: "'t Lijkt wel een survivaltocht!" Ook kwamen we weer voorbij het Zwaartepunt van Nederland, de grote steen die het punt markeert lag er nu wel, verleden jaar was deze gestolen als studenten-nieuwjaarsgrap.

Op 4 km al zat de eerste verzorgingspost en we namen hier even een lekker bakkie koffie, dat was er bij de start bij ingeschoten omdat het daar wel erg druk was. Verleden jaar had ik (en met mij vast nog wel meer mensen) een kritiekje geuit dat je op de 20 km nergens een toiletgelegenheid had en zie: vandaag prijkte er een dixi bij de verzorgingspost! Heel leuk om te zien dat er aandacht wordt besteed aan kritiekpunten!

En verder ging het weer, de bossen in, op weg naar de caférust die op 15 km zou zitten. Het ene modderige pad na het andere diende zich aan en af en toe was er even een heel klein stukje door de weilanden, waar ik weer eens van een ruime blik kon genieten.

In de rust op 15 km, in Garderen in restaurant De Bonte Koe, vroegen we aan de ober wat voor lekkers hij had bij de koffie en we lagen dubbel bij het antwoord: "Appelgebak, of een lekker kopje soep." Ja ja bij de koffie …

Verkwikt gingen we weer verder en al gauw liepen we weer in de bossen. Opeens zag ik vanuit m'n ooghoek een aantal grote zwarte honden, leken het wel, aan komen lopen. Maar nee hoor, het bleek een hele roedel wilde zwijnen te zijn! Keurig in een lange rij, waar grotere afwisselden met kleintjes kwamen ze langs stuiven. Helaas waren ze zo snel dat de laatste voorbij was, vóór ik m'n camera in de aanslag had!

Op dit stuk van de route begon het ook te regen en ik was blij met het parapluutje dat Suze vanmorgen nog even voor me uit huis had gehaald, want ik was m'n eigen pluutje vergeten … En hoewel het niet echt hard regende, was het genoeg om behoorlijk nat van te worden.

Op ongeveer 21 km was daar opeens een kleine verzorgingspost waar je helemaal gratis kon genieten van een miniglaasje "neut". We waagden ons niet aan de alcohol, maar namen in plaats hiervan een bekertje fris. En na weer 2 km kwamen we weer op de grote verzorgingspost, waar we weer van een koffietje genoten en gebruik maakten van de dixi.

Het was inmiddels weer droog geworden en zo begonnen we vol goede moed aan de laatste 7 kilometer. We kwamen langs de boom, die ik voor op m'n kerstkaart van dit jaar heb gebruikt en natuurlijk heb ik nu weer een foto gemaakt, nou, hij is lang zo mooi niet als verleden jaar natuurlijk. Wat een wereld van verschil!

We kwamen hier door wat heel donkere dennenbossen en een dorpje met een leuke naam: Krachtighuizen. Nou, wat mij betreft hadden ze het ook "Prachtighuizen" mogen noemn, er staan hier werkelijk juweeltjes …

En dan de laatste modderige paadjes naar de finish. Op een gegeven moment loop ik rechts van het pad en Suze links. Op mijn weg was een zijpad en ook dat was blubberig, dus ik loop dat pad een stukje op om even verder over te steken. Suze ziet me rechts uit de flank gaan en denkt dat we rechtsaf moeten. Ze komt dus al glibberend en glijdend naar de andere kant van het pad om daar net te kunnen zien dat ik ook weer terugloop naar het pad ... Ha ha!

Eenmaal binnen melden we ons af en neem ik beloning nummer 2 in ontvangst, helaas zijn de medailles voor de 1e maal op. Leuk aan deze beloningen is dat ze helemaal met de hand worden gemaakt en voorzien zijn van een één-cent-stukje, als symbool van "een druppel op een gloeiende plaat" of "vele kleintjes maken toch die ene grote".

Er zit ook nog een groepje Walkers, gezellig om ze nog even allemaal te zien en met z'n allen drinken we nog wat. Van Bart krijgt Suze alsnog haar medaille nummer één en ook nog een rode muts, zodat ze twee kleinkinderen gelukkig kan maken. Bart heeft z'n goede daad voor vandaag dus ook weer gedaan. Verder wordt nog even m'n witte broek bewonderd en gaan Suze en ik samen goedgemutst op de foto.

De terugreis verloopt ook weer zonder problemen en rond 10 voor 6 zet ik Suze thuis weer af. Ikzelf maak een klein ommetje naar de MacDonalds en haal twee cheeseburgertjes op. Leuke dag geweest!

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!