De Snerttocht "Stap en Hap" in Ouddorp
Een 10 met een griffel en een zoen van de juffrouw!

Al jaren staat de Snerttocht in Ouddorp op m'n lijstje van favoriete tochten. Dit jaar zou voor mij de 4e keer worden en omdat Suze vandaag geen vervoer had, zou ik haar op gaan halen. Dat is wel een beetje heen en weer rijden, maar och, voor een keertje is dat niet zo erg. Rond half 8 waren we in het gezellige Hotel Akershoek, waar Voy (Maike) van W4W nog uitgebreid aan het ontbijt zat (zij had in het hotel overnacht). Ook Ed en Bernard van W4W kwamen al snel binnen en er waren ook een heleboel RWV'ers aanwezig. Ik probeerde m'n aandacht zo eerlijk mogelijk te verdelen over RWV en W4W en heb natuurlijk ook weer met kaartjes gestrooid.

Rond kwart over 8 ging ik op pad en al gauw bleek dat het alweer een heel nieuw parcours was. Eén van de ijzersterke punten van deze tocht: hij is ieder jaar anders! Helemaal geweldig was de doorkomst door het dorpje Goedereede, wat een schilderachtige straatjes en wat een leuk haventje! Alsof de tijd er heeft stil gestaan. Jammer dat het in het begin van de tocht wat somber was.

Op weg naar de eerste rust lopen we de wandelaars die al gerust hebben tegemoet, zij lopen een soort talud op en steken prachtig af tegen de wolkenlucht. En zie: daar zijn Ed, Bernard en Voy! Er wordt enthousiast gewuifd en dat levert een fraaie foto op.

De rust is in restaurant De Zeemeeuw bij de visafslag, hetgeen heel duidelijk te ruiken is ….. brrrrr, wat een lucht! In het restaurantje tref ik Suze, Astrid en Adri, maar ik vind het binnen zo warm en benauwd dat ik alleen maar even stempel en gauw weer verder ga.

Na de rust verlaten we de verharde wegen en gaat het parcours de duinen in. De zon breekt nu af en toe door en je hebt een prachtig uitzicht op de installaties en de windmolens van de Maasvlakte in de verte. 't Is wel een lekker pittig stukje met klimmetjes en af en toe een stukje behoorlijk mul zand.

Weer uit de duinen gaat het richting de verzorgingspost in het dorpje Oostdijk ( nog noooooooooooit van gehoord!). Op dit stukje wordt het zulk lekker weer dat ik zonder jasje verder ga. Ludo komt me voorbij en even later zitten we samen aan de warme chocolademelk bij de riante verzorgingspost. We verwonderen ons er over dat wij allebei een vreselijk smerige broek hebben, terwijl er bij anderen geen spatje te zien is. We houden het erop dat iedereen de modderige stukjes heeft afgesneden, behalve wij …

We gaan weer de duinen in, een heel lang pad evenwijdig met de zee. In de verte zie je een uitkijktoren staan en volgens de routebeschrijving moeten we daar langs. Als ik hem bereikt heb, kan ik de verleiding niet weerstaan en klim ik naar boven. Prachtig uitzicht, maar grote griebels, wat een enge trap om weer naar beneden te gaan!

Weer veilig beneden is het niet ver meer naar de volgende rust in Eetcafé De Springer, waar ik van een lekker kopje koffie geniet. Je zit daar in een soort serre en opeens klettert de regen op het glazen dak. Zo, dat is een klein wolkbreukje en opeens komen de wandelaars kletsnat en gewapend met poncho's en plu's de rust binnen. Ik lach in m'n vuistje: net mazzel gehad!

Als ik bezig ben met vertrekken, komen Suze, Astrid en Adri binnen en ik spreek af dat ik na afloop op Suze blijf wachten en haar ook weer terug naar huis breng.

Het laatste stukje is nog maar een kippenendje en ik heb nog steeds mazzel, het blijft droog. Wel heb ik voor de zekerheid m'n jasje weer aan gedaan. We lopen nu voornamelijk over rustige asfaltwegen met daaraan leuke huizen. Jammer dat we niet langs het hemelsblauwe VVV-gebouw komen! Later zie ik aan de foto's van Voy dat de 35 daar wel langs is geweest.

Vlak voor de finish loop ik Ed tegen het lijf, die heeft de soep al achter z'n kiezen en gaat weer op huis aan. Voy en Bernard zijn doorgegaan voor de 35 km. In het startbureau is het razenddruk en beregezellig. Ik meld me af, complimenteer de organisatie met de wederom perfecte tocht en werp me in het strijdgewoel voor de snert. Ondanks de drukte heb ik die binnen no-time te pakken. Mmmmmmmm, ze is weer heerlijk!

Ik bep gezellig nog wat na met Gijs, Roel, Marleen, Betsy, Suze, Astrid, Adri en de wat later arriverende Voy, daarna zoeken Suze en ik het Blauwe Beestje weer op. Het was weer een geweldige dag en het VVV Ouddorp heeft het ook dit jaar weer helemaal waargemaakt: dit is één van de weinige tochten die van mij een dikke 10 krijgt!

Hieronder een slideshow van m'n foto's, ook Ed, Bernard en Voy hebben foto's gemaakt.

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!