De Napoleon Bonaparte Tocht

De Napoleon Bonaparte Wandeltocht in Den Helder. Een pokkenend weg weer natuurlijk, maar omdat de tocht georganiseerd werd door het kluppie van Bart, die altijd overal in het land Walkers vertroetelt, was er van het forum toch een grote delegatie in deze uithoek van de wereld aanwezig.

Ikzelf had 's morgens op het onzalige tijdstip van 06.30 Ardie opgepikt op station Maassluis, waar de trein overigens zelfs op dat tijdstip vertraging had, omdat er iemand aan de noodrem had getrokken …

De verdere reis verliep vlot en rond kwart voor 9 arriveerden we bij museumschip "De Schorpioen", waar de start was. Er waren al wat Walkers aanwezig en na verloop van tijd druppelden er steeds meer binnen. Ardie vertrok alvast voor haar 25 km, maar ik besloot op de groep te wachten en er vandaag een "sociaal" tochtje van te maken. 't Zou wel een latertje worden dan, maar och, de startkaart gaf gratis toegang voor het museum, Ardie zou zich wel vermaken, wachtend op mij!

Na een kopje koffie, al dan niet vergezeld van een stukje heerlijk gebaksel van Gery, gingen we met z'n allen van start. Natuurlijk moest er even een groepsfotootje gemaakt worden, zelfs ikzelf sta er op, als is het een beetje verscholen …

Eerst een stukje haven, waar ik liep te genieten van het zicht op de mooie grote schepen (ik ben dol op boten!) en daarna gingen we het terrein van de marinebasis op. Dat was alleen vandaag voor de wandelaars toegankelijk en we werden zowel bij het betreden als bij het verlaten van het terrein gecontroleerd op onze startkaart.

Ook hier zat de eerste rust op ca. 6 km en was ik niet zozeer toe aan een rust, ik heb wel even dankbaar gebruik gemaakt van het toilet. Bakkie koffie en toen stond de hele meute weer paraat om de frisse buitenlucht in te gaan.

Het volgende stukje ging voornamelijk door de bebouwde kom en wat parken. Ook hadden we een onverwachte controle en een onverwachte mobiele rust, verzorgd door ons aller Bart. Een huppelwatertje en/of een ander drankje smaakten prima en ook het gebaksel van Gery werd hier tot de laatste kruimel soldaat gemaakt.

Verkwikt wandelden we verder tot de volgende rust bij een steakhouse aan de voet van de duinen. Binnen stonden er alleen maar kleine tafeltjes en dus streken we met z'n allen buiten neer. Het weer was er gelukkig goed genoeg voor, we hebben de hele dag afwisselend zon en wat wolken gehad, met een stevig windje. Heerlijk.

Hierna ging het een stukje de duinen in en toen konden we kiezen: door de duinen terug naar Den Helder of over het strand. We voelden dat we de wind in de rug zouden hebben en en masse kozen we voor het strand. Daar heb ik in ieder geval geen spijt van gehad: het was geweldig!

Heerlijk windje in de rug, zodat je het gevoel had dat je vanzelf ging. De wind maakte dat er ruige golven stonden en er was een schuimend vloedlijntje, soms vlogen de brokken schuim over het vlakke (het was laagwater) strand.

Lachen was een oude monitor die midden op het strand op een strandpaal stond (hoezo wegwerpmaatschappij?) en Ben kon het niet laten om even te kijken hoe het op het forum stond …

Eenmaal van het strand af was daar alweer een restaurantje: Nogal Wiedus heette het. Als ik alleen was geweest zou ik hier niet meer zijn gaan rusten, maar de hele groep had nog wel zin in een bakkie en dus ben ik gezellig meegehobbeld.

Het allerlaatste stukje was ook grandioos, over een hele lange grasdijk met uitzicht op Den Helder. Aan het eind van de dijk stond daar Bart weer met de rest van het huppelwater en hoewel ik nodig naar de wc moest heb ik toch een half bekertje cola genomen. Hoewel ik cola nog steeds niet echt lekker vind, ben ik er wel achter gekomen dat het goed voor m'n buik is.

Daarna liepen we nog langs een eindeloze gracht (die steeds van naam wisselde) met leuke geveltjes, terug naar de start in museumschip De Schorpioen. Ik had met medaille ingeschreven en ja hoor, leuk: op de medaille prijkt Nappie! Ik vond het alleen wel jammer dat we alleen een stempeltje in het wandelboekje kregen en geen plaatje ...

Onder het genot van een drankje hebben we nog even gewacht op de Walkers die de 40 liepen. Ondertussen was er nog een korte ceremonie waarbij het vertroetelteam van de DoTo door enkele Walkers in het zonnetje werd gezet. Er werd een werkelijk prachtige beker overhandigd.

Toen eenmaal iedereen binnen was hebben Ardie en ik de lange reis naar huis weer aanvaard, alles ging goed tot bij de A13, daar stond een lange file vanwege wegwerkzaamheden. Dus ook nog even door het Westland gescheurd en toen heb ik Ardie maar even helamaal thuis gebracht, het was nu toch laat!

Inmiddels had ik best trek gekregen en geen puf meer om zelf wat te maken, dus had de Mac bij Hoogvliet er een klant bij. De New York Special genomen, was best lekker. Thuis lag Bram natuurlijk ook aan de geeuwhonger, arme poes, dus die heb ik gauw eten gegeven. Het was weer een geweldige tocht vandaag!

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!