De Tafelbergtocht

Daar kan ik nou toch zo ontzettend van balen hè! Is het de hele week zonnig weer geweest met prachtige wolkenluchten, is het eindelijk zaterdag, ga ik wandelen en verdorie: een grijze hemel! Gelukkig was het wel droog, maar voor de foto's is het jammer, die zijn altijd veel mooier als er een lekker zonnetje schijnt.

Dit weekend staat de Tafelbergtocht van de SGWB in Huizen op het programma. En in voorbereiding op de Kennedymars van volgende week schrijf ik in voor de 40 km. Waarom de Tafelbergtocht? Ik vind de naam erg gezellig klinken, de omgeving is vrij onbekend voor mij en ik vind het leuk om hierover bericht te sturen aan m'n nichtje die in Kaapstad aan de voet van de “echte Tafelberg” woont!

De reis gaat voorspoedig, alleen laat BramBram me de afslag Naarden-Vesting (die op de routebeschrijving van de organisatie werd genoemd) voorbijrijden en wil me op een parkeerplaats een achterafweggetje insturen. Lijkt prima, dat weggetje is er inderdaad … alleen staat er een manshoog hek voor! Ik BromBrom een beetje op BramBram en een afslag verder keer ik om en zie, vanaf deze kant gaat het weer als een zonnetje!

Parkeerplaats genoeg bij de start en ik zie net de eerste mensen vertrekken als ik aan kom lopen. Mooi, dan is het niet druk meer bij de inschrijving en na m'n kaartjes rondgestrooid te hebben ga ik rond half negen op pad.

Ik had me vandaag ingesteld op bossen, maar tot m'n aangename verrassing ging het eerste deel van de tocht voornamelijk door de weilanden. Ook liepen we een hele grote ronde rondom de vesting Naarden. Het viel me op dat daar prachtige bomen stonden. Ook het zicht op de kerktoren was prachtig in het zonnetje wat heel af en toe door de grijze massa heen probeerde te gluren.

Achter een grote heg ontwaar ik een broedende zwaan met haar echtgenoot en ik denk dat ze zich door die heg erg beschermd voelen, ik heb tenminste een paar prachtige foto's kunnen maken!

Een heel lang pad door de weilanden liep heerlijk met een lekker windje in de rug. Hierna gingen we wat meer de bossen in en daar zou ook de rust zitten, ergens tussen de 10 en 17 km. Vlak voor die rust kwam Wim Veerman me voorbij en vertelde me dat ze heerlijk koffie hebben in die genoemde rust … “Als ze open zijn, tenminste”, voegde hij er nog aan toe …

En ja hoor, mis dus, de rust was gesloten. Heel erg jammer en toch ook wel een beetje slordig van de organisatie. Er stonden wel tafeltjes en stoeltjes buiten, dus ik ben maar wel even gaan zitten en heb een paar ligaatjes gegeten, maar ja, koffie had ik niet bij me natuurlijk!

Hierna gaat de route meer de bossen in en de heide op. Ik passeer ontelbare wildroosters, sommige met een hekje ernaast, waar ik dankbaar gebruik van maak, bij andere moet ik toch echt over de ribbels brrrrrr.

Ook passeer ik een natuurbrug over een weg heen. Die is speciaal aangelegd om ook het wild de kans te geven de weg over te steken. Ik kijk vol verbazing om me heen. Je zou echt niet zeggen dat je hier over een weg loopt, het is een compleet natuurgebied.

Na 21,5 km kom ik bij restaurantje het Bluk en hier geniet ik van een kopje koffie met dit keer een kersenvlaai erbij. Volgens de routebeschrijving komen we later nog een keer hier, dus hierna mogen we een rondje lopen.

Dat rondje is maar ongeveer 5 km, want op 26 km sta ik alweer bij Het Bluk voor de deur. Op de routebeschrijving zie ik dat er vlak voor de samenkomst met de 30 nog een rust zit, dus ik besluit om daar naartoe te lopen.

Via een prachtig pad over de hei, wat ik persoonlijk fijner vind dan bossen, je hebt hier tenminste uitzicht, arriveer ik bij de volgende rust en dat blijkt een La Place te zijn. Lekker een kopje koffie genomen en buiten op het terras gaan zitten. Hoewel er weinig zon is, is de temperatuur wel goed.

Langzamerhand komen na deze rust alle afstanden weer samen en op ongeveer 34 km komen we dan eindelijk langs de berg waarnaar deze tocht is genoemd: de Tafelberg! Dat blijkt een klein rond heuveltje te zijn en natuurlijk klim ik er even boven op. Daar staat (hoe kan het ook anders) een tafel en een paar bankjes.

Ik geniet van het uitzicht en gun de benen nog even rust voor de laatste 6 kilometertjes. Die gaan voornamelijk door het bos en ook door de buitenwijken van Laren en Blaricum. Ik loop me te vergapen aan de schitterende huizen die hier staan!

Dan nog één laatste lang bospad, waar ik bij een begraafplaats nog een foto van een imposant wit kruis maak, en ik ben weer terug in Pannenkoekenhuis het Vossenhol. Als ik terug ben in het startbureau staat GPS op precies 40 kilometer! Ik complimenteer de mensen achter het startbureau met de mooie tocht en deel nog een paar visistekaartjes uit.

Buiten op het terras neem ik nog een heerlijk tomatensoepje en dan vertrek ik weer richting Rozenburg. Leuk weer eens in een minder bekende omgeving te hebben gelopen, hoewel, die stenen met die voetstappen erop kwamen me toch wel héél bekend voor!

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!