07-07-07 De 7 Dorpentocht

Klik hier voor een plaatje van de route in Google Earth!

Op de leuke datum 07-07-07 werd dit jaar wederom de 7Dorpentocht op Tholen georganiseerd. Voor mij zou het de 4e keer worden dat ik deze tocht ging lopen, alle 4 de keren op de 50 km. Alleen de 50 km voert namelijk langs alle zeven dorpen op Tholen en tja, dat vind ik nou eenmaal het leuke van die tocht: alle 7 dorpen aan doen!

Maar ja, 50 km daar ben je toch wel even zoet mee, dus dat betekent weer hartstikke vroeg starten en dus ook weer hartstikke vroeg op! Om 10 voor half zes vertrok ik uit Rozenburg om via een voorspoedige rit rond half zeven in Oud-Vossemeer te arriveren. Daar werd ik naar een parkeerplaats gewezen, die voor mijn gevoel veel verder weg lag dan vorige jaren.

Toevallig parkeerden Danny en Nelly van W4W precies naast me en gedrieën wandelden we naar de start, de 1e kilometer zat er al op! Aan de start was daar ook Ed en later arriveerden Nollie en Marijke. Zij bleven nog wachten op de anderen van W4W, maar gezien de ademhalingsproblemen die ik op de laatste tochten had gehad, besloot ik alvast te vertrekken. Ik zag nog net Bosso, Cornelia, Tigelu en Anne arriveren voor ik vertrok.

Gewoontegetrouw deed de plaatselijke fanfare ons uitgeleide bij de start en na een paar straatjes in het dorp liepen we al gauw de onmetelijke weilanden in. De zon deed een manmoedige poging door de wolken heen te breken, kortom het was een ideale ochtend met een ideaal wandelweertje!

Zoals gewoonlijk stonden op ieder punt dat maar een béétje gevaarlijk kon zijn met oversteken, verkeersregelaars klaar om ons veilig naar de oberkant te loodsen. het is alleen een klein beetje wennen aan dat Zeeuwse dialect …

Voor de rest liep ik eigenlijk alleen maar van de omgeving te genieten, ik zal op sommige stukken in dit verslag dan ook maar de foto's voor zich laten spreken!

Op 5, 1 km zat de eerste wagenrust, waar water en beboterde ontbijtkoek verkrijgbaar waren. Honger en dorst had ik nog niet maar ik verzwikte zowat m'n enkel toen ik in het gras een stukje omhoog ging staan voor een fotootje.

Na de wagenrust kwam vrij gauw de splitsing van de 30 en de 40 met de 50 en ieder jaar verwondert het me dat toch de meeste mensen doorgaan op de 50. Op andere tochten krijg ik meestal de indruk dat de 50 er maar zo'n beetje bij hangt, maar hier lijkt het echt de populairste afstand. Blijkbaar toch meer mensen die graag alle 7 dorpen doen. Overigens kwam ik op dit stukje nog een oude bekende tegen van het W4W-forum: Lauw!

Na de splitsing zie je in de verte St. Annaland al liggen, via een lang fietspad lopen we ernaartoe. de lucht blijft overigens nog steeds grijs, met af en toe de dreiging van een buitje, maar vooralsnog houden we het droog. In St. Annaland zit de eerste caférust waar je gratis koffie of thee kunt krijgen en natuurlijk ook even een sanitaire stop in kunt lassen. We zitten hier op 9,6 km.

Hierna gaat het verder over wegen waarnaast gigantische berenklauwen groeien, prachtige planten, maar aanraken verboden, hele lelijke wonden krijg je van deze plant!

Via een lange weg naast een grasdijk (je kan ook bovenop de dijk lopen, dat heb ik een paar jaar geleden gedaan, maar dat is een beetje hobbelig in het gras) bereiken we de tweede wagenrust. Hier begint het dan toch te spetteren en het lijkt erop dat het dit keer door zal zetten, ik trek dus toch maar m'n poncho aan.

Er volgt nog een heel stuk langs de grasdijk, waar je op een gegeven moment ook een prachtig uitzicht hebt over poeh, hoe heet dat water ook alweer?

De lucht is nog steeds donkergrijs, maar het is alweer droog en ik loop dus voor niks met die poncho. Maar ik heb geen zin om stil te gaan staan om alles weer te reorganiseren (poncho uit, opvouwen, in rugzak doen, pffff wat een gedoe …), dus ik besluit mèt poncho door te lopen tot de rust in Stavenisse.

Daar aangekomen fotografeer ik voor de 4e keer het fraaie uitzicht op het haventje met de witte molen, dit keer wel een erg mooi plaatje met die donkere lucht! Ik ga hier trouwens niet naar binnen, maar zit lekker op een bankje in de openlucht van een korte rust te genieten.

En dan komt er een stukje wat aan de ene kant een beetje saai is, veel lange wegen, maar aan de andere kant zo verschrikkelijk mooi door die weidse uitzichten! Verleden week heb ik een tocht voornamelijk door de bossen gelopen, maar deze omgeving geniet toch mijn voorkeur! Dat open uitzicht alle kanten op, de wind, de heerlijke frisse lucht en de schitterende luchten, ja voor mij is dit puur genieten!

Bij de 3e wagenrust is er traditiegetrouw bouillon, heerlijk smaakt dat en natuurlijk ook erg goed voor het broodnodige zout. Ik verover een puntje van een bank en zit weer eventjes een paar minuten. Persoonlijk rust ik liever vaak een paar minuten dan één keer een lange rust, deze tocht met z'n hoeveelheid aan rusten is dus ook wat dit betreft op m'n lijf geschreven!

Ook na deze wagenrust volgt er weer een hele lange weg naar dorp nummer 3: St. Maartensdijk. Hier zit je zo'n beetje op de helft van de tocht, als ik het dorp binnenloop zegt m'n GPS dat we op 24,9 km zitten. Overigens zijn de tussenafstanden uitstekend op de routebeschrijving vermeld, nergens heb ik een verschil groter dan een paar honderd meter gehad.

In het dorp heb je uitzicht op een pittoresk kerktorentje en als ik verder loop naar de caférust kruist daar zowaar een zwarte kat m'n pad! Oei, oei, dat wordt uitkijken de rest van de tocht! Café Smerdiek, waar de rust is, heeft er alles aan gedaan om het de wandelaars naar de zin te maken, er klinkt vrolijke muziek en middels plakkaten op het raam wordt ons allemaal een fijne tocht toegewenst.

Toch ga ik hier niet rusten, ik loop liever door naar de volgende rust op 28,1 km, daar is het wat ruimer en zijn er meer toiletten. Plus dat je daar het psychologische voordeel hebt dat je ruim over de helft bent!

Het is dus maar een kort stukje, maar wel een heel mooi stukje door natuurgebied de Pluympot, eerst een heerlijk beschaduwd bospaadje en daarna via een bruggetje een plas over met een leuk paadje aan de overkant. We klimmen een dijkje over en aan de andere kant is daar de rust in de kantine van een grote camping.

Hier ga ik wel even wat uitgebreider zitten, geniet van een bakkie koffie en ga even uitgebreid naar het toilet. Ik ontmoet hier de gebroeders Kouters van het W4W forum, van de na mij gestarte W4W-ers is nog geen spoor te bekennen.

En daar gaat het weer verder naar het volgende dorp, Scherpenisse met z'n markante watertoren, langs de kasteelberg van Westkerke (Westkerke?? Dorp 8??) en een vriendelijke koe die nieuwsgierig m'n camera besnuffelt.

Ook Scherpenisse heeft een leuk kerkje, samen met een medewandelaar heb ik verzonnen dat we het in het vervolg de 7Kertorenstocht zullen noemen, door het open landschap zie je ieder dorp al in de verte liggen!

Midden in het dorp is daar café De Heksenketel, je kunt er zowel binnen rusten als buiten een bekertje limonade drinken. Omdat het vrij snel na de vorige rust is, blijf ik inderdaad buiten rondhangen en geniet van het gezellige sfeertje, de fanfare uit Oud-Vossemeer staat hier weer volop te spelen.

Uitgeleid door vrolijke muziek vervolg ik mijn tocht, eerst nog even door het dorp, waar blijkbaar een gezin met een paar deelnemers woont en daarna over een leuk paadje achterlangs de watertoren naar de provinciale weg.

Nu volgt het in mijn ogen saaiste stukje uit de route: het fietspad langs deze provinciale weg richting Poortvliet. Maar ja, ik loop vandaag nou eenmaal als een tierelier, zodat ook dit stukje binnen de kortste keren onder m'n voetzolen is doorgegleden en ik arriveer in dorp 5: Poortvliet.

Alweer een caférust, dit keer met de beroemde Zeeuwse bolussen en ik maak weer even dankbaar gebruik van het toilet. Ook ontmoet ik hier Ardie van W4W, helaas bij de EHBO, zij is door haar rug gegaan en moet hier jammer genoeg de strijd staken.

Na de bolussen gaat het op naar de meloenen, mijn favoriete rust op deze tocht! De zon is inmiddels helemaal doorgebroken en dat levert wederom schitterende luchten op, heel anders dan vanmorgen maar zeker niet minder mooi!

En dan wordt het potdorie nog echt warm ook! Onder een nagenoeg wolkenloze hemel vervolgen we onze weg over onder andere de Vrouwendijk (waar trouwens ook mannen liepen, hoor) richting het volgende dorp. Bij de oversteek van de provinciale weg werden de auto's weer netjes voor ons tegengehouden.

En dan zie je daar in de verte dorp nummer 6, Tholen, liggen, maar eerst mogen we nog een leuk stukje over een met grote bomen omzoomde oprijlaan van een boerderij. Je loopt hier zowat door de tuin van het huis en hier zit zo'n beetje het enige publiek van deze dag.

Vanaf de oprijlaan heb je een prachtig doorkijkje naar de weilanden en na een stukje fietspad arriveren we in Tholen op Tholen! En ja hoor: ook weer een leuk kerkje!

En dan moeten we de weg zoeken! Of is de weg zoek? Enfin, hoe dan ook, via deze zoekweg komen we bij de laatste caférust van vandaag, bij voetbalvereniging Tholense Boys.

Hier wordt de controlekaart voor de 3e keer geknipt en kunnen we een appel en/of een dropje snoepen. Ik ga voor het dropje en neem hier voor de laatste keer ook nog even een pufje. Overigens heb ik vandaag totaal geen last van m'n ademhaling gehad, noooooit meer die pufjes vergeten dus!

Op deze rust (en alle andere caférusten) zit een grote ploeg EHBO-ers. Prima geregeld dus en gelukkig voor de wandelaars blijken deze EHBO-ers niet veel te doen te hebben … Wel ligt er een wandelaar op de massagetafel, die zal met deze hulp de finish nog wel halen!

Als je hier uit de kantine vertrekt moet je om het voetbalveld heen lopen, grappig detail is dat je dan dwars door de tribune heen moet. Helaas voor het fotootje is er dit jaar niemand aan het klauteren als ik passeer.

Tholen is best een groot dorp en het duurt dan ook eventjes voor je eruit bent, maar dan steken we een provinciale weg via een viaduct over en hebben we weer uitzicht op eindeloze weilanden. En gek, hè, het gaat me nog steeds niet vervelen die uitzichten!

Dan gaan we een stukje dwars door een boomgaard om uit te komen bij de allerlaatste wagenrust van vandaag. Hier worden alle overgebleven lekkernijen van de hele dag naar toe gebracht en ik geniet weer van een heerlijk stuk meloen.

Overigens kom ik hier Sunny van W4W tegen, zij heeft met 2 vriendinnen de 40 gelopen. Douwine was ook op de 40 gestart, maar ik hoor hier dat zij de 30 op is gegaan vanwege een opspelende blessure aan haar achillespees.

Vanaf de boomgaard is het nog maar 2 kilometer naar de finish en al gauw arriveren we dan ook in het laatste (en zevende) dorp: Oud-Vossemeer. Ik passeer een autohandelaar die een wel heel leuke prijs voor een auto heeft verzonnen op deze dag …

Rond kwart over 5 lever ik mijn startkaart in en laat m'n boekje stempelen. Prima tijd, 10¼ uur over 50 km met al die rusten! De organisatie heeft nog veel bolussen over en staat die in plastic zakjes van 4 te verpakken. Liefhebers mogen ze mee naar huis nemen. Dat laat ik me geen tweemaal zeggen, lekker, morgen bij de koffie!

Aan de finish tref ik Sunny en Douwine druk bezig met de beroemde paarse-veter-verkoop. Ik heb overigens vandaag met een hele bos van die dingen aan m'n rugzak gelopen en dat lokt toch een hoop vragen uit. Dusssssss voor veters: klik hier!

Om kwart voor zes vertrekken zij weer richting Almere en Marknesse en ik blijf nog even wachten op de rest van de W4W-ers. Die arriveren om kwart over 6, maar omdat er diverse bussen moeten worden gehaald komt er van gezamenlijk nabieren dit keer niets terecht. Samen met Nollie en Marijke loop ik de kilometer terug naar de auto en tuf daarna weer naar m'n eigen eiland Rozenburg. Onderweg hang ik nog een tijdje achter een tractor en sta ik stil voor een open brug. Bij Hoogvliet kan ik aan de verleiding geen weerstand bieden en neem bij de Macdrive wat burgertjes mee naar huis. Koken??? Nee hoor, geen zin meer in!

Een werkelijk grandioze tocht zit er weer op. Ik heb fantastisch gelopen en genoten van het parcours, het weer en de geweldige organisatie van deze tocht! Volgend jaar ben ik weer van de partij, zeker te weten!

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!