De 4Daagse 2006

The days before

Donderdag 13 juli

Tja, en dan is de training afgelopen en gaat het dan ècht beginnen! Donderdag heb ik voor het laatst gewerkt en 's avonds ben ik druk in de weer met lijstjes en het doen van allerlei klusjes. Ik leg alvast allerlei spullen neer die ik beslist niet mag vergeten en zie er alweer van komen dat ik straks als een pakezel naar Nijmegen vertrek.

Wandelbeer is een zenuwtoeval nabij als ik totáál ben vergeten waar ik zijn zonnebril heb opgeborgen en poes Bram ligt me in een hoekje wantrouwig aan te kijken: al die consternatie, hij vertrouwt het niks! Ik heb vanmiddag nog een paar extra korte broeken gekocht, er wordt voor volgende week een complete hittegolf voorspeld. Ik hou niet zo van hitte, maar drie jaar geleden was het tijdens die hittegolf zo vreselijk gezellig, dat ik er nu niet eens zo tegenop zie. De wasmachine wast de laatste wasjes en hoe warm het ook is, rond half twaalf maak ik toch aanstalten om naar bed te gaan: ik wil morgen lekker vroeg naar de kapper! Zal ik oranje - groene plukjes nemen?

Vrijdag 14 juli

Vroeg op, alvast een beetje wennen voor straks in Nijmegen. Om kwart voor negen ben ik bij de kapper en wordt gelijk geholpen. Ik besluit maar geen gekke dingen te doen, het worden weer gewoon blonde plukjes! Wat een schijterd, hè? Het is zulk prachtig weer, dat ik zin krijg om een dagje gezellig langs winkeltjes te slenteren en zo gedacht, zo gedaan, ik rij naar Rijswijk en ga een dagje heerlijk shoppen in winkelcentrum de Boogaard. Omdat ik een nieuw klein rugzakje heb, waar geen tailleband aan zit, koop ik een mooie brede ceintuur waar ik straks m'n mobiel en m'n camera aan kan hangen. Ik heb wel een ding waar ook een waterflesje in kan, maar ik weet niet zeker of ik die wel meeneem. Van alles wat zwaar is op m'n rug, krijg ik geheid rugpijn en uit ervaring weet ik dat je genoeg drinken onderweg kunt krijgen. Een reserveflesje in m'n rugzak moet voldoende zijn. Verder ben ik op zoek gegaan naar van die korte broekjes met zo'n flap ervoor, dat het net een rokje lijkt. Dat staat mij iets beter dan gewone korte broekjes. Het was eventjes zoeken, maar ik heb een prachtige gevonden, zelfs in de vierdaagsekleur oranje! Ook heb ik nog een echt rokje gekocht, een sportief outdoorgevalletje, met dat warme weer lijkt lopen met een rokje me eigenlijk best lekker.

Zo, en nou zit ik lekker in de tuin van het mooie weer te genieten. Straks kijken of alle lijstjes compleet zijn en dan kunnen morgen in één sneltreinvaart de tassen gepakt worden! O ja, ik heb ook nog pleisters gekocht en een nieuw flesje zonnebrandcrème. Poeh, ik word er helemaal nerveus van ...

Zaterdag 15 juli

Deze dag heb ik besteed aan allemaal “Oh, dat moet ook nog gebeuren-klusjes” 's Avonds heb ik alles ingepakt en ik sta er iedere keer weer van te kijken hoeveel een mens wel niet nodig heeft voor 4 dagen wandelen! Verder heb ik afspraken gemaakt met de buren voor de verzorging van Bram en het bijhouden van kranten en de post.

Natuurlijk wordt het toch weer laat, zeker met dat warme weer is het geen doen om vroeg naar bed te gaan. Het zal wel een kort nachtje worden, want morgen wil ik vroeg op, ik wil nu eindelijk eens naar de Vierdaagsemis! Dat heb ik me al voorgenomen vanaf de eerste 4daagse die ik liep in 1985, maar op de één of andere manier kwam er altijd iets tussen. Nu moet het er dan maar eens van komen.

Zondag 16 juli

Na inderdaad een kort nachtje loopt om half zes de wekker af, ik geef hem een dreun en draai me nog even om voor een kwartiertje, dat had ik al ingecalculeerd, Effe lekker badderen, de spullen in de auto zetten, knuffelen met Bram en daar gaan we dan: Nijmegen, here I come!

Ik heb de weg natuurlijk helemaal voor mij alleen, het is een prachtige morgen en ik geniet van de rit, op deze manier is autorijden nog leuk! Ik rij Nijmegen via de Waalbrug binnen en daar loopt net een eenzame jogger over de brug. Dinsdag zal het niet zo rustig zijn, vermoed ik … Voorzover de 4daagsekriebels nog niet aanwezig waren, breken ze nu in volle hevigheid los. Ik rij net zo ver het centrum in tot ik een bordje “betaald parkeren” zie, draai om en parkeer daar direct mijn blauwe beestje. Ziezo, daar heb ik de rest van de dag geen omkijken naar. Vanaf hier is het ongeveer een kwartiertje lopen naar de St. Stevenskerk.

Daar arriveer ik om circa 10 over half negen en zie, daar staat al een hele kluit mensen voor de deuren. Welke kerkdienst kan er nog op bogen dat de mensen anderhalf uur vantevoren al in drommen voor de deur staan? Om klokslag 9 uur gaan de deuren open en omdat ik zo lekker vooraan sta, kan ik een prachtig plekje uitzoeken: goed zicht op de kansel en ongeveer 4 rijen achter de “hotemetotenbanken”.

Het is leuk om de kerk vol te zien stromen en de mensen te observeren. Over het algemeen is men informeel, maar wel netjes gekleed: weinig korte broeken en slechts sporadisch een blote schouder. Wel valt de gemiddelde leeftijd op: het zijn toch wel voornamelijk senioren die hier zitten. Veel mensen dragen trots hun medaille en dat vormt hier in de kerk toch wel een indrukwekkende verzameling!

Het is duidelijk: hier zitten de Truitjes van de luitjes en de Kaatjes van de mondharmonicaatjes, vergezeld door hun stoere jongens en ferme knapen, Dit zijn de mensen van het polygoonjournaal, die keurig in het gelid en met frisgesteven uniformen en blozende appelwangen naar hun vierdaagsemedaille marcheren. Laten we ze in ere houden, want zonder de 4daagse van toen, zou er geen 4daagse van nu bestaan!

Rond kwart voor 10 arriveren de genodigden, ik ontwaar marsleider Wim Janssen en KNBLO voorzitter Miel Termont. Van mijn eigen vereniging, de RWV, zie ik Wim en Marti v.d. Laaken. Ook een paar hoge militaire Pieten die bekant scheef lopen van de medailles.

Precies om 10 uur begint de dienst, die als thema heeft: Ga op weg … Leuk is dat de voorgangers allebei zelf 4daagselopers zijn, de dominee vertelt dat hij tijdens zijn 4daagsecarrière tips voor voetverzorging heeft gehoord, die hij niet van de kansel af kan vertellen… Van het Evangelie van Marcus is me bij gebleven dat de apostelen op pad werden gestuurd “zonder brood, zonder reistas en zonder geld”, maar ze mochten wel een stok meenemen en sandalen dragen …

Na de communie wordt de “Song of Peace” gezongen, met z'n prachtige laatste strofen:

O hear my song, thou God of all nations.
A song of peace for their land and for mine.

Na de slotzang wordt de zegen over ons afgesmeekt en dan is het tijd voor (natuurlijk) het 4daagselied. Om dat door 1000 mensen, begeleid door orgelmuziek, in een kolossale kerk als de St. Stevenskerk gezongen te horen worden, tja, daar is maar één woord voor: indrukwekkend!

De rest van de ochtend en de middag slenter ik heerlijk door de stad en geniet van het ondefinieerbare 4daagsesfeertje dat er hangt. En natuurlijk ga ik gewoontegetrouw kijken naar de lege starthokken op de Wedren.

Ik ontmoet Sunny en Maarten van Walkers4Walkers en we drinken wat op een terrasje. Rond half vier vertrek ik naar m'n logeeradres, daar kom ik inmiddels al 4 jaar, dus daar heb ik ook aardig wat bij te kletsen.

Ik zit dit verslag in een heerlijk koel kamertje te tikken, terwijl mijn hospita Floor bezig is met het eten. Vanavond staat het gevelconcert op het programma, dan kan het voor de laatste keer laat worden. Morgenavond moet ik met de kippen op stok!

Zondagavond 16 juli

Het gevelconcert 's avonds was natuurlijk weer een geweldige happening. Zeker met dat prachtige weer was het weer groot feest. Het blijft een uniek gebeuren, dweilorkestjes, spelend uit de ramen van een mooi oud gebouw, waar vind je zoiets? Ik heb heerlijk mee staan deinen met de massa en heb daarna nog een rondje door de stad gelopen, onder andere over de Waalkade, waar ik aan het eind het nieuwe stukje parcours voor dinsdag al even ben gaan verkennen. Ik had gehoord dat dat een pittig stukje zou zijn, maar ik vond het wel meevallen. Rond 12 uur was ik thuis en ben ik aan een welverdiende nachtrust begonnen, het was best een lange dag vandaag!

Vergeet mijn gastenboek niet!