De Capelse Tweedaagse

De Capelse Tweedaagse van de RWV was de allerlaatste wandeltocht die voor 2006 op het programma stond. Niet zo moeilijk, want hij vond dit jaar plaats op de 30e en de 31e december. Van het forum Walkers4Walkers zou er een heel groepje gaan lopen en er zouden natuurlijk ook de nodige RWV-ers bij hun eigen vereniging gaan lopen. Weekend der bekenden dus!

Dag 1

Elly zou al gezellig de 29e komen en blijven slapen, zodat we 's morgens samen naar de start konden gaan. De wandelboekplaatjes had ik dit keer aan iemand anders meegegeven, zodat we niet àl te lang van tevoren aanwezig hoefden te zijn. Het is uiteraard niet nodig om te vertellen dat we 's avonds natuurlijk veel te lang zijn blijven kwekken, en dus veel te laat naar bed gingen en dus 's morgens vroeg met kleine oogjes bij de start aan de Capelseweg verschenen.

Het was al behoorlijk druk in de kantine, maar we waren nog niet zolang binnen of de routes werden uitgedeeld en zo ontstond er voor ons wat ruimte om nog even een bakkie te doen. Vooral de mensen van W4W die van er weg kwamen (Sunny uit Almere, Bill uit Hippo en Bart uit Den Helder) waren daar wel even aan toe. Verder waren nog aanwezig, Ed, Pa-Paul, Rumi (Erik), Elly natuurlijk, Gejoco (Ardie) en Joepie (Marcel).

Om half 10 gingen we op pad voor de 25 km en zowaar: het was droog! de weersvoorspellingen waren weer eens abominabel geweest en 's morgens had inderdaad de regen tegen de ruiten gekletterd, maar de rest van de dag is het wonder boven wonder droog gebleven!

En niet alleen droog, ook de temperatuur was (zoals gewoonlijk de laatste weken) aan de hoge kant, Elly trok dan ook gauw haar regenjasje uit, een trui en een bodywarmer waren genoeg!

Al gauw kwamen we bij de Algerabrug, een imposant bouwwerk met een grote stormvloedkering en grote sluizen.

Omdat het pontje dit weekend niet voer moesten we deze brug twee maal over, wel jammer, want hierdoor moest er twee maal een grote woonwijk doorkruist worden. En ik ben nou eenmaal niet zo kapot van het lopen door woonwijken.

Maar gelukkig weet de RWV toch altijd nog wel wat parkjes te vinden, al dan niet met betegelde paadjes …

Op 6 km zat al de eerste verzorgingspost en daar waren de medewerkers een beetje verrast door het grote aantal deelnemers, het was moeilijk om in de camper de benodigde hoeveelheden water aan de kook te krijgen! Aangezien de grote rust al op 13 km zou zitten, besloten wij door te lopen en de koffie over te laten aan degenen die daar ècht behoefte aan hadden!

Overigens was de groep hier een beetje uit elkaar gevallen, ik liep samen met Elly en Erik (Rumi) en na een praatje met pijler Theo heb ik samen met Patrick van Wandelmee een spurt ingezet om Elly en Erik weer in te halen. Gezellig, hoor zoveel bekenden onderweg!

Na verloop van tijd gaan we dan toch eindelijk de woonwijken uit en lopen we heerlijk door een bos met leuke bruggetjes. Hoewel die bruggetjes wel errug glad waren, ik glibberde bijna de sloot in …

Op een gegeven moment kregen we de keus tussen wandelen en polsstokverspringen, eigenwijs als we waren volgden we de pijl voor het springen en ja hoor: brug weg! Na een heel klein ommetje kwamen we vanzelf weer op het rechte pad.

Na het bos volgde er een stuk door de weilanden met uitzicht op een mooie watertoren. Wel moesten hier weer de nodige veeroosters gepasseerd worden, ik háát die dingen!

En uit ervaring weet ik: bij die watertoren is de rust in café "Bar Gezellig" in Krimpen aan de Lek. Bij binnenkomst konden we net een plek veroveren bij één van de (hoge) tafeltjes en ook bij de bar was het net op dat moment lekker rustig.

Al gauw zaten we dus met dampende koppen koffie voor onze neus en een belletje met Sunny leerde dat die niet zo ver achter ons zaten. Zodoende konden we mooi van kruk verwisselen, toen wij uitgerust waren stonden ze klaar voor de volgende!

Na de rust lopen we over een lang fietspad Krimpen a/d/ Lek weer uit en Elly deponeert keurig een blikje in het daarvoor bestemde net!

Na een stukje waar het stikt van de reigers en de modderige paadjes komen we bij dezelfde verzorgingspost als vanmorgen waar we nu van een heerlijk kopje soep genieten.

We maken grapjes over de "waarschuwen-voordat-je-opstaat-banken" en laten ons de soep goed smaken.

Na de soeppost komt er nog een leuk paadje met knotwilgjes en dan gaan we zoetjesaan de woonwijken weer in (waar we voor de voeten gelopen worden door om eten bedelende eenden!) om terug naar de start te gaan.

De Algerabrug wordt weer "genomen", Elly wou er nog af springen … en helemaal op het eind zijn er nog wat modderpaadjes langs grote flatgebouwen langs. Overigens zijn hier veel mensen verkeerd gelopen, omdat er een grote vrachtwagen boven op de pijl was gaan staan. Toch wel handig als je de route een beetje kent!

Dan volgt het allerlaatste stukje door een parkje naar de finish. We verbazen ons nog over een sloot met heel vies bruin water en arriveren rond 3 uur in de kantine. We bieren met z'n allen gezellig nog wat na. Ook Beppie (de hond van Bill) neemt dat afbieren heel letterlijk …

Ondanks het wat minder mooie parcours heb ik toch een heel leuke wandeldag gehad!

Dag 2

Na een stormachtige nacht (waarin ik heel slecht heb geslapen) was ik om kwart voor negen weer paraat in het startbureau. Een kwartiertje later verschenen ook Sunny en Bart en gedrieën besloten we lekker relaxed op de 15 km te gaan.

We gaan natuurlijk weer een stukje door de bebouwde kom, maar ik weet dat dat vandaag niet zo heel lang zal duren. Wel leuk hier is het vele water in de stad, omdat we hier in de buurt van het laagste punt van Nederland zitten, zijn overal waterpartijen in de omgeving gemaakt. Kan het water tenminste ergens heen!

Al gauw zijn we de buitenwijken door en lopen we door de parken richting de eerste rust.

Die zit op ca. 6 km al, bij Golfbaan Hitland. Een prachtige grote kantine en er is nog volop plaats. Sunny en ik sprinten direct naar de toiletten en Bart gaat aan e bar hangen om koffie te bestellen. En passant bestelt hij er 3 enorme porties appelgebak bij. Oei, oei, die kilootjes moeten er na de feestdagen allemaal weer af, maar het was wel errug lekker!

Na een lang fietspad komen we op het mooiste stukje route van de hele 2daagse: het wandelpad over de vlondertjes van het hitland. Zoals altijd loop ik hier uitgebreid te genieten. Apart op deze oudejaarsdag is het geluid van vuurwerk, dat van overal schijnt te komen.

Ook de zon piept hier zowaar even tussen de wolken door, wat een mooi Hollands plaatje oplevert. Het is wel jammer dat hier overal elektriciteitsdraden lopen, een foto maken zonder die dingen is welhaast onmogelijk!

Direct als we het Hitland uitkomen missen we een pijl en worden we door een medewandelaar teruggeroepen. Een lekker modderpaadje volgt en dan zijn we bij de wagenrust, waar een heerlijk kopje tomatensoep op ons staat te wachten. Overigens is de term "wagenrust" in dit geval achterhaald, beter is te spreken van een "camperrust" en ik maak zelfs dankbaar gebruik van het chemische toilet!

Al gauw gaan we weer verder, tenslotte is er over 2 km alweer een gelegenheid tot rusten en omdat we immers besloten hadden om het vandaag heel erg kalm aan te doen zijn we ook dáár een bakkie koffie wezen doen, o nee, twee koffie en een Hertog Jan voor Bart!

En dan gaan we op weg voor het allerlaatste stukje, we kronkelen door de parken achter de start/finishlocatie en komen leuke straatnaambordjes tegen.

Weer terug in de kantine genieten we van een finishdrankje en maak ik her en der een praatje. Iedereen even een goed uiteinde en een sprankelend begin gewenst, Sunny en Bart uitgewuifd en toen langzamerhand ben ik ook huiswaarts vertrokken. Een leuk weekend en een bewogen wandeljaar zaten erop!

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Bekijk ook de foto's en verslagen van Elly, Sunny en Bill! Sommige foto's bij dit verslag heb ik van Elly "geleend".

Vergeet mijn gastenboek niet!