De Snerttocht in Ouddorp

Ik werd 's morgens wakker, die tweede december en luisterde even goed. Mijn hemel, het regende alweer! Het is wel regenachtig hoor, deze herfst. Als ik de foto's bij mijn tochten zo eens bekijk, zijn ze allemaal grauw en grijs! Maar ja, ik wilde toch wel erg graag in Ouddorp gaan lopen, een paar jaar geleden heb ik daar gelopen en dat waren toen pico bello tochten. En heerlijke erwtensoep na afloop … beslist niet uit een blikje!

Dus toch maar uit m'n warme bedje de donkere boze wereld in. De rit naar Ouddorp was donker en je had erg slecht zicht, ik heb dus maar heel voorzichtig gereden. Om 8 uur arriveerde ik en belandde met m'n Blauwe Beestje midden tussen de kluit vertrekkende wandelaars. Stapvoets met ze meegereden en na een paar honderd meter kon ik afslaan naar de parkeerplaats.

Daar was nog plek genoeg en hij ligt binnen 100 meter van de start in Hotel Akershoek. Inschrijven ging lekker vlot en ik ontmoette wat bekenden, Roel en Betsy waren er en ook Ed Stetson van W4W. Na een bakkie koffie (dat had ik wel verdiend na die duistere rit, vond ik) vertrok ik om kwart over 8 voor de 25 km.

Een korte blik op de routebeschrijving leerde dat er maar liefst 4 controleposten in het parcours zaten, tja, je moet wàt doen voor je kopje erwtensoep. We begonnen al leuk met een stukje onverhard en daarna een paar heerlijke polderwegen, onder andere langs een veld dat bezaaid was met zendmasten. Hier liep ik een stukje samen met Roel en we hebben heerlijk lopen kletsen over Noorwegen.

De controlepost op 3,8 km was alleen een stempelpost en je kon een appeltje meepakken. Vanwege m'n lastige darmen heb ik dat maar niet gedaan. Overigens was het inmiddels droog geworden en de temperatuur was behoorlijk hoog, ik kreeg het op een gegeven moment gewoon warm!

Na de appeltjespost liepen we onder andere door een bungalowpark, met optrekjes waarvan je je haast niet voor kon stellen dat dat vakantiehuisjes waren … menig gezin zou er een moord voor doen om zoiets als "gewoon" huis te hebben!

Overigens hadden de regenbuien wel sommige paden veranderd in modderpoelen, gelukkig bleef de meest ellende ons bespaard: dit pad bijvoorbeeld mochten we links laten liggen …

De tweede controlepost zat op 6,5 km, in de kantine van het bungalowpark en hier kon je een kopje koffie (of wat anders) drinken. Nou, daar had ik inmiddels wel trek in! Ook stond hier een grote snoepmand, waar iedere deelnemer iets uit mocht "grabbelen". Ik liet mijn keus op een Bounty vallen, maar heb hem wel in m'n rugzak gedaan, ook al niet goed voor m'n darmen.

Hier liep ik Ardie, ook van W4W, tegen het lijf, zij vertrokken net toen ik aan de koffie zat. Nu volgde er even een bekend stukje: een kilometerslang asfaltpad evenwijdig aan het strand. Hier heb ik een paar jaar geleden met Wim en Suze gelopen! Aan de linkerkant van het pad groeien de paddestoelen dat het een lust is en aan de andere kant heb je een heerlijk uitzicht op het strand en de zee. Aan het eind moeten we een trap af en dat moet echt effe voorzichtig gebeuren, hij is helemaal met zand bedekt.

Inmiddels is het weer gaan regenen en een grote parkeerplaats die we voorbijlopen biedt een troosteloze aanblik. Dat zal 's zomers wel een heel ander gezicht zijn! De enige auto die er nu staat is trouwens een Duitse …

En dan volgt er wel effe een heftig stukje: anders dan een paar jaar geleden moeten we nu het strand op en mogen daar pas twee duinovergangen verder vanaf. Poe, poe, dat is best afzien, wind en regen tegen en een eindeloos, uitgestorven strand. Maar toch vind ik het stiekempjes wel leuk …

Als we dan ein-de-lijk het strand mogen verlaten, staat daar bijna direct de 3e controlepost (op 13,5 km) in een grote tent. Hier wordt een werkelijk heerlijk bekertje chocolademelk geschonken en ik maak een praatje met de medewerkers van de EHBO, die daar staan te kleumen, ja als je wandelt blijf je wel warm, maar als je stil staat …

En verder gaat het weer, het regent jammer genoeg nog steeds, maar er zijn toch nog wel leuke uitzichten. Ik had gezien dat op er op 16,5 km weer een caférust zou zitten en ik loop me er al op te verheugen dat ik m'n natte kloffie even uit kan trekken en een lekker bakkie koffie kan doen.

Hahaha!!! Danyell gaat net op tijd naar de WC, nou kan ik snel achter de computer en het volgende stukje tikken. Want het was niet zomaar een caférust! Nee, het was een rust in "D'n Dolle Beer"! En dat wist ik nog van de vorige keer, daar zitten allemaal vriendjes van me!   Er staan kerstbomen met beren, Winnie de Pooh zit er, er zitten beren boven de nooduitgang en boven de kasten achter de bar en OP de bar en in een groot cognacglas, je kan het zo gek niet verzinnen of er zitten beren! Zelfs op het damestoilet, zegt Daan, maar daar mag ik als man natuurlijk niet komen …   Danyell maakt een heleboel fotootjes en ik mag bij een vriendje zitten en onder de berenkerstboom. Dus na die tocht van vorige week, nu alweer een beretocht!   Maar o, ik hoor Danyell weer komen, laat zij maar verder vertellen, zou ze zien dat ik heb zitten tikken?

Ja, Wandelbeer, ik heb je op heterdaad betrapt! Maar goed, het zij je vergeven, al die beren waren inderdaad erg leuk, ik kan me indenken dat je door het "dolle" heen was!

Bij vertrek uit het berencafé was het weer droog geworden en ik kreeg gezelschap van Eppie van het Walkers4Walkers forum. Er volgde een heel mooi stukje langs vennetjes en door de duinen, terwijl we opeens ook nog een spoorlijn moesten kruisen. Dat had ik hier midden in die duinen nou eigenlijk nooit verwacht!

Op de routebeschrijving had ik al gezien dat we via Ouddorp-Haven terug zouden lopen en dat betekent dat we een heerlijk lange kronkeldijk over moeten. Ouddorp-Haven bestaat uit een eenzaam rijtje huizen aan een klein haventje. Ik ben helemaal weg van dat plekje en zou er best willen wonen! Op de dijk is het heerlijk lopen, windje in de rug, dus we worden letterlijk naar Ouddorp toe geblazen!

De 4e en laatste controlepost zit in het VVV, alweer in Ouddorp terug dus. De 35 km gaat hier nog het lusje van de 10 lopen, maar wij mogen linea recta terug naar de start. Nog een mooi doorkijkje naar de kerk op de foto gezet en dan zijn we alweer aan het eind van een heerlijke wandeling!

Binnen in het hotel is het gezellig druk en we nemen ons vaantje en muntje voor de erwtensoep in ontvangst. Ik verover nog een plekje aan de bar en ook Eppie vindt nog een lege kruk. De snert is overheerlijk en Wandelbeer zeurt net zo lang tot hij ook soep mag, het wordt wel een vreselijk verwend mormel op deze manier! Een beer aan de erwtensoep, het moet toch niet gekker worden!

Voldaan rijd ik terug naar huis, dit is toch wel een hele goeie tocht, een appel, een bounty, een beker chocolademelk, een kop erwtensoep en een vaantje en dat allemaal voor 4 euro! Er was ook prima gepijld, met papieren pijlen met nummers erop die correspondeerden met de routebeschrijving. De papieren pijlen waren verpakt in plastic, zodat ze niet kapot regenden. Ook was het parcours, voor de 3e keer dat ik hier liep, weer helemaal anders. Echt, deze tocht kan ik iedereen aanbevelen!

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!