Genieten van herfstkleuren

Na de 80 van Maasland heb ik eventjes twee weekjes rust ingelast, omdat ik een erg gevoelige pees in m'n linkervoet had. Om geen risico te lopen op een ontsteking heb ik even pas op de plaats gemaakt, wel moeilijk hoor, want de herfst is nou eenmaal wèl m'n favoriete jaargetijde!

Dit weekend wilde ik weer heerlijk gaan genieten van de prachtige kleuren en de keus viel weer eens een keer op Wassenaar. Altijd mooi en meestal een gezellige tocht. Gelukkig startten ze dit jaar weer in Cultureel Centrum Warenar en niet meer in dat krappe Shalom-gebouwtje. Dat was best gezellig, maar totaal niet berekend op die deelnemersaantallen!

Hoewel er een lange rij voor de inschrijftafel stond, ging het inschrijven toch wel vlot en ik heb me weer eens braaf staan ergeren aan mensen die op een ongelooflijk brutale manier voor wilden dringen.

Om 5 over negen ging ik op pad en we begonnen na een paar weilanden eigenlijk gelijk aan de landgoederenroute.

De herfstkleuren waren hier inderdaad schitterend, het was jammer dat het zonnetje niet scheen. Het lijkt wel of de bossen rondom de landgoederen steeds dichter worden, op sommige stukken is het ècht donker!

Op een gegeven moment kom ik langs een landhuis, waar de bewoners een veiligheidsketting op hebben gehangen. Ik schiet spontaan in de lach: zijn ze nou bang dat die loodzware stenen paal gestolen wordt, of die boom?

Er volgt een stukje door een prachtige villawijk en hier hebben ze de bladeren aan de kant van de weg geveegd, op de één of andere manier wordt dan altijd het kind in me wakker en ga ik heerlijk in die bladeren lopen schoppen.

Opeens zie ik een paar mooie rood-met-witte-stippen-paddestoelen staan en ik zak door m'n knieën om een paar fotootjes te maken. Natuurlijk heb ik eerst toestemming gevraagd aan de bewoners, die vonden het best, maar ze wilden niet zelf op de foto … jammer hoor!

De route gaat nog steeds door de landgoederen en ik loop weer ouderwets te genieten, het is gewoon een mooi stuk hier, hoe vaak je het ook loopt. Ik kom weer langs het beeldje van het spelende meisje en bewonder de grote oude bomen. Iets verderop staan een paar uit hun krachten gegroeide planten, krikkimikkie, wat zij die monsterachtig groot, zeg!

Net als we de landgoederen uit komen begint het een beetje te miezeren, maar de regen zet niet echt door. Bij Koffiehuis Ten Bosch kan er worden gerust, maar daar vind ik het wel héél erg klein en krap. Ik loop dus door en ga een kilometertje verderop bij voetbalvereniging SV 35 een bakkie doen.

De koffie daar is net vers gezet en wordt geschonken voor de vriendelijke prijs van 50 eurocentjes. Vooruit, dan kan er ook nog wel wat lekkers af en ik waag me aan een "roze koek". Jeugdsentiment! Dat is geloof toch ook wel van alle tijden, volgens mij at ik die dingen al toen ik dertien was!

Terwijl ik binnen zit valt er weer een buitje, maar als ik weer vertrek is het weer droog en doet zowaar de zon een dappere poging om even tussen de wolken door te komen.

Dan word ik gebeld door Ton van het W4W-forum, die loopt ook in Wassenaar en vraagt waar ik zo'n beetje zit. Nou, het blijkt dat we vlak bij elkaar lopen en hij wacht eventjes tot ik hem heb ingehaald, kunnen we het tweede stuk samen lopen. Ton zat overigens te wachten bij de tweede rust op de route, die zat al op 12 km, terwijl de eerste rust op 9 km zat. Dat was het enige nadeel van de tocht van vandaag, twee kleine rustplaatsen vlak na elkaar, hierna zou niks meer komen.

De route blijft onveranderd mooi, we lopen door parken en door schitterende woonwijken. Op een gegeven moment zijn we weer vlak bij de start, maar gaan we nog even een lusje maken langs het water van de Wetering. Afwisseling genoeg dus, vandaag.

We komen ook nog een paar andere kabouterhuisjes tegen, bruine dit keer en even later lopen we langs een kinderboerderijtje, waar we de geitjes bewonderen en vol ontzag naar de hangbuik van een zwijntje staren.

Het laatste stukje lopen we samen met een vrouw die net als ik van plan is om morgen in Brielle te gaan lopen, we raken in gesprek en ze blijkt twee straten bij me vandaan te wonen! Hoezo, kleine wereld?

Na nog een heel lange rechte weg , slaan we de Kerkstraat met z'n leuke kleine huisjes weer in en zijn we weer terug bij de start. Binnen drinken we nog wat en ik maak een praatje met een paar bekenden, Wim en Suze komen ook binnen en even later volgt Anja, die hadden we onderweg ook al ontmoet.

Rond kwart over twee wuiven Ton en ik elkaar gedag en stap ik weer in m'n blauwe beestje, het is weer een welbestede en leuke dag geweest!

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!