De Vincent van Gogh Wandeling

Normaal loop ik op Hemelvaartsdag altijd "Thuis in Nieuwenhoorn", maar die was dit jaar komen te vervallen. De hele donderdag, vrijdag en zaterdag heeft het geregend, niet normaal meer, het kwam echt met bakken uit de hemel en vrijdag is het zelfs helemaal niet droog geweest. Ik heb dus een paar lekkere thuisdagjes ingepland.

Voor zondag waren de weersvoorspellingen wat beter en in het LWP stond de Vincent van Gogh Wandeling in Etten Leur. Verleden jaar had ik al eens in Etten Leur gelopen en de omgeving daar was best bevallen. De 40 kon al vroeg starten, en om ook lekker bijtijds te zijn, ben ik al om 10 over half zeven van huis gegaan. Om half 8 was ik ter plaatse en om kwart voor 8 ging ik van start voor de 40 km.

We mogen eerst een stukje door de bebouwde kom van Etten Leur, waar blijkt dat de oranjegekte langzamerhand begint los te barsten. Alle vlaggetjes zijn blijkbaar weer van zolder gehaald. Het staat wel vrolijk en ik kan het dan ook wel waarderen, ook al geef ik geen zier om voetbal!

Nog steeds binnen Etten Leur komt er een stukje natuurpad, een leuk smal slingerpaadje. Na dit paadje loop ik bij een rotonde een stukje verkeerd, nogal stom, want er is goed gepijld. Ik heb gewoon lopen suffen denk ik!

Hierna komt bij een viaduct over de snelweg de splitsing van de kortere afstanden met de 40 en de 50 en heel netjes staat daar na een paar honderd meter dat je je op de route van de 40 en de 50 bevindt. Als je dus per ongeluk de splitsing mist, is er nog geen man overboord.

We lopen een heel stuk door de weilanden, heerlijk zo met een beetje wind en af en toe een zonnetje. Een man op een fiets roept me iets toe in Brabants dialect, neem ik aan, ik versta er in ieder geval geen woord van. Ik grijns maar een beetje terug. Twee koeien staan in een weiland vol verwondering naar al die wandelaars te kijken: die zijn gek!

En dan dienen de eerste zandpaden zich aan. Zandpaden? Nou, zeg maar gerust modderpaden na al die regenval van de afgelopen dagen. Wel inspannend lopen, van links naar rechts om te kijken waar je er het beste langs kan.

Na een stuk door een bos waar overal prachtige rododendrons staan, arriveren we na 12 kilometer op de eerste rustpost in "De Zwarte Schuur", een informatiecentrum over het gebied "De Pannenhoef".

Binnen kan van een heerlijk bakje koffie worden genoten, al dan niet met een koek. In een ander gebouwtje, een soort werkplaats, kan van het toilet gebruik gemaakt worden. Prima geregeld allemaal!

Na de rust gaat het een heel stuk over bospaadjes, met leuke bruggetjes. De kortere afstanden lopen dit stukje tegengesteld, zodat ik veel mensen tegenkomt, die ik net bij de rust had gezien. Gezellig.

De omgeving is afwisselend genoeg, in de verte zie je landgoed De Moeren liggen, opeens loop ik in het vagevuur en ook voor de vogeltjes worden hier hele vrolijke huisjes gemaakt.

Na de splitsing met de 50 km komen we door het dorpje Klein Zundert en daarna volgt een kinderkopjespad naar een uitkijkpunt.

Dat is een rond houten geval en als ik er even oploop voor een fotootje voel ik de planken gevaarlijk doorbuigen onder m'n voeten. Twee planken zijn al verdwenen en ik maak maar gauw dat ik weer op vaste grond terecht kom. Maar het uitzicht was leuk, dat wel …

Opeens gaat het even mis met de pijlen en samen met een andere vrouw puzzel ik uit hoe we moeten. Vrij snel zijn we weer op het goede pad en gezamenlijk lopen we het laatste stukje naar de tweede rust in de kantine van atletiekvereniging DJA. Ziezo een lekker bakkie heb ik wel weer verdiend, vind ik. We zitten hier op ruim 22 kilometer.

Na de rust ga ik zonder jas verder, het weer is heerlijk en hoewel er soms grijze luchten zijn, blijft het kurkdroog. Het eerste stuk gaat weer helemaal door de weilanden, maar al gauw mogen we de zandpaden weer op.

Op een gegeven moment staat er aangegeven dat er een alternatieve route (een zogenaamd "Watjespad") is uitgezet in verband met de slechte begaanbaarheid van de oorspronkelijke route. Ik twijfel maar heel eventjes, maar ga dan toch voor de oorspronkelijke route: erger dan daarnet kan het amper worden. En zie, het valt allemaal reuze mee, jammer, geen horrorfoto's!

Dan volgt er weer een breed zandpad met fietspad ernaast en dat komt weer uit bij de Zwarte schuur, waar de derde rust zit (op 29 km).

Hierna volgt er een kort, maar wel erg mooi stukje naar de 4e rust op 33 km. Een heerlijk bospad met leuke bruggetjes, en omdat het een pad met hard zand is, is het hier ook niet zo modderig, heerlijk lopen!

Na een stukje over de hei en langs een vennetje (hoezo, afwisselende tocht?) is daar dan de laatste rust. Even heerlijk buiten zitten, zelfs het zonnetje schijnt hier uitbundig.

Het laatste stuk zou nog 6 kilometer zijn (als totaalafstand werd 39,1 km aangegeven), maar ik vond het aan de lange kant, ik ben er 80 minuten op onderweg geweest. En zelfs met graspaadjes is 80 minuten voor 6 kilometer best veel …

Maar oké, om 10 over 4 was ik binnen en ik moet zeggen: het was een prachtige tocht! Heel goed gepijld en gezellige rusten, gelukkig lekker weer en die modderige paden …? Ach, dat maakt wandelen nou juist zo leuk!

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!