Een koude dag in Schiedam

Vrijdag 21 april was een heerlijk lentedagje, zon en een lekker temperatuurtje. Ook de voorspellingen voor zaterdag en zondag waren goed, dus ik had m'n kuitbroek en T-shirtje al klaargelegd! Één blik naar buiten echter op zaterdagochtend deed me toch maat besluiten om een gewone broek aan te trekken en een hemdje onder m'n T-shirtje aan te doen. En daar heb ik beslist geen spijt van gehad, tjonge jonge, wat was het koud die dag!

Ik wilde vandaag de 45 gaan lopen, een leuke afstand die niet zo vaak wordt georganiseerd. Maar dat betekent wel vroeg vertrekken natuurlijk, om 10 voor 8 ga ik op pad, na in het startbureau eerst Wim, Suze en Betsy te hebben begroet.

Direct in het begin lopen we langs de Schiedamse molens, waarvan molen "De Noord" de hoogste ter wereld is. Natuurlijk staan er tegenwoordig flats in de omgeving van de molens, maar vroeger toen de hele wereld nog uit laagbouw bestond moet dat beslist een imposant gezicht zijn geweest. Toen stonden er ook veel meer, 20 geloof ik zelfs.

Klik hier voor meer informatie over de Schiedamse molens

Na onder de spoorlijn door gegaan te zijn komen we in park Bijdorp, vlak achter het huis waar ik vroeger heb gewoond. Dit park is aangelegd toen ik daar woonde, leuk om te zien dat het inmiddels een heus bos is geworden!

Via het Beatrixpark en de kerk van Kethel gaat het door de weilanden van Midden Delfland richting Vlaardingen, waar bij watersportvereniging "De Bommeer"de eerste rust zal zitten op 15 km. Binnen is het erg druk en achter de bar wordt nogal gehannest met de koffie. Ik besluit dus alleen even het toilet te bezoeken, de volgende rust zit al over 6 kilometer zie ik op de routebeschrijving.

Op pad dus maar weer. We volgen een eindeloos pad langs een golfbaan, ook een sport waarbij je veel moet lopen, maar vandaag zijn er niet veel golfers actief, zeker te koud! Ook lopen we langs het oudste protestbos van Nederland, in 1992 hebben hier maar liefst 7.000 mensen een boom geplant als protest tegen de aanleg van een vuilstortplaats. Inmiddels is dat uitgegroeid tot een leuk bos. We blijven langs de buitenkant lopen, aan de andere kant van het pad is water, met een rare uitkijktoren. Jammer dat het zo grijs is, bij zonnig weer was ik zeker de toren even opgeklommen!

We steken de snelweg A20 over en gaan vandaar naar de Krabbeplas, waar in het gelijknamige restaurant de tweede rust is. Hier gaat het wel lekker snel met de koffie en ik sluit vriendschap met de "café-hond". We zitten hier op 21 kilometer, bijna de helft dus.

Na de rust lopen we alweer langs een golfbaan en ondanks het nog steeds koude weer is hier toch een flink aantal mensen actief. Overigens herken ik deze golfbaan: hier hebben we eens een personeelsuitje gehad, met golfles. Ik bleek vreselijk slecht te zijn in het wegslaan van dat balletje, maar ik was wel weer goed in het uiteindelijke putten!

Dan komt de splitsing van de 35 en de 45 kilometer, ik ga manmoedig de pijl van de 45 achterna en we worden wederom door de weilanden gestuurd. Heerlijk Hollands en een bloesemboom toont dat het toch echt lente is, al zou je dat aan de temperatuur niet zeggen!

In restaurant het Oeverbos aan de Nieuwe Waterweg zit de derde rust op 27 kilometer. Hier neem ik weer een heerlijk kopje koffie en maak een babbeltje met Nel en Sjaak. Later komen ook Jeannette en Anja binnen, dus aanspraak genoeg. Ook bel ik hier even met Elly van het W4W-forum, die loopt in Geldermalsen. Ook daar is het grijs, somber en koud en veel bloesem is er ook nog niet te zien.

Na de rust mogen we een heel lang pad langs de Nieuwe Waterweg volgen, aan de overkant zie ik de installaties van de chemische industrie. Hier bel ik ook Sunny van W4W eventjes, ook die is in Geldermalsen, bezig met een veter-verkoop-actie ten bate van het KWF. Het loopt storm met de veters, meldt ze!

Daarna komt er een stukje dat ik persoonlijk niet zo leuk vind, beetje door de industrie- en woonwijken, maar ja, om terug te gaan richting Schiedam, zit er niet veel anders op.

Vlak voor Schiedam komen we onder een viaduct door, waar al gerekend is op de omstreden doortrekking van de A4 door Midden-Delfland. Dit viaduct lag er in 1975 al, toen ik hier kwam wonen, de snelweg ligt er nu nog steeds niet …

De vierde rust op 37 kilometer zit bij volkstuinvereniging "Vijfsluizen" en hier in de volkstuintjes zie je toch echt de onmiskenbare tekenen van de lente. Veel kleur en groen, heerlijk! In de rust neem ik weer een koffie en een zakje chips, ik merk dat ik behoefte heb aan wat zouts.

En dan gaan we op pad voor het laatste stukje, over en langs het water en later door het Volkspark.

Via een ommetje pikken we nog een heel klein stukje van de Maasboulevard mee, waar je een leuk uitzicht hebt op de skyline van Rotterdam. De Zwaan en de Euromast staan gebroederlijk (of is het gezusterlijk?) naast elkaar.

En dan komen we langs eetcafé Barney Beer. Wandelbeer zeurt me de oren van het hoofd om hier nog even een kleine rustpauze in te lassen, maar hij kan me wat! Het is net nog anderhalve kilometer naar het end! Ik zal wel aan de organisatoren van DST vragen of ze Barney Beer niet een keer midden in de route kunnen plannen, want eerlijk gezegd lijkt het me zelf ook wel leuk!

Na nog een klein stukje door de wijk "De Gorzen", kom ik rond 10 over half 5 bij de finish, waar ik een heerlijk koude chocomel neem en nog even her en der een babbeltje maak. Het was een koude, sombere, maar qua wandelen fijne dag!

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!