Een dagje in de polder

Dit weekend (25 en 26 maart) werd in Almere een voorjaarstocht georganiseerd. Dat leek me wel eens leuk, ik had nog nooit in de polder gelopen en ik vond dat ik daar maar eens wat aan moest gaan doen. Van het W4W-forum zouden Sunny, Nathalia, Bill en Marc op zondag gaan lopen, dus ik besloot voor de verandering ook eens op zondag te gaan. Wim en Suze hadden voor deze zondag ook nog geen vervoer en die vonden het ook wel een aardig idee om mee te gaan.

Nadeel was natuurlijk wel dat we erg vroeg weg moesten … en dat ook de zomertijd in deze nacht inging. Dus nòg een uurtje korter slapen. Enfin, om half zes liep de wekker af, om half zeven vertrok ik uit Rozenburg en om 5 voor zeven stond ik bij Wim en Suze op de stoep.

Die stonden zoals gewoonlijk al kant en klaar en daar gingen we dus, richting polder. Het was natuurlijk nog donker en vreselijk piete-weer! Onderweg hebben we niks anders dan regen gehad, maar de voorspellingen hadden opklaringen gezegd, dus we bleven optimistisch! En zowaar, we reden Almere binnen en het werd droog!

De start was gauw gevonden en het was nog erg rustig, dus het inschrijven ging best snel. Sunny was al voor ons gearriveerd en ook Nathalia en Marc waren inmiddels present. Die gingen de 40 lopen en wilden nog even op Bill wachten. Wim, Suze en ik genoten nog even van een kopje koffie en vertrokken rond half negen voor onze 30 kilometer.

Er was uitstekend gepijld met witte papieren pijlen op palen en bomen en af en toe een krijtpijl op de grond. Gewoontegetrouw heb ik de routebeschrijving er wel bij gehad, maar echt nodig was dat niet.

Op 7 km zou er een wagenrust zitten volgens de routebeschrijving en dat eerste stuk ging nagenoeg helemaal door de buitenwijken van Almere. Het viel ons op dat die wijken heel ruim zijn opgezet, je zit beslist niet bij je buren op hun bordje eten te kijken! Ook was er ontzettend veel water, we zijn een sluisje gepasseerd en over diverse bruggen gewandeld. Eén brug hoefden we niet over, jammer, want die was nou juist zo leuk!

We moesten ook over een heel lang betonnen fietspad en daar waren hele drommen slakken bezig om in hun trage gang het pad over te steken. Je moest echt oppassen waar je je voeten neerzette, anders had je er zo één geplet!

Een auto met een leuk nummerbord moest natuurlijk ook even op de foto worden gezet. Ik denk dat je het zo'n 40 jaar geleden niet in je hoofd gehaald had om met dit nummerbord de weg op te gaan … Tja, tijden veranderen en de NVSH bestaat al niet meer …

Eindelijk gingen we dan de woonwijken uit (na 5 kwartier) en de boswachterij Almeerderhout in, waar bijna direct de beloofde wagenrust stond.

In een grote bungalowtent werd koffie en aanverwante artikelen verkocht en in de buitenlucht was er zitplaats op grote tuinstoelen. Nu de temperatuur eindelijk een beetje lente-achtig wordt, was dat best lekker.

Overigens komt hier Jan Vos opeens voorbij wandelen. Zowel hij als wij zijn verbaasd elkaar hier aan te treffen zo'n eind van huis. Maar hij had ook eens zin in wat anders. We ontmoeten hier ook Sunny, Marc en Nathalia weer, die kwamen net aanwandelen, toen wij weer wilden vertrekken.

Nu volgt er een heel leuk stukje langs (alweer) een heel breed water. De zon komt af en toe achter de wolken vandaan en dat levert prachtige Hollandse plaatjes op. Ik sta dus weer regelmatig stil voor een fotootje.

Ook mogen we hier een paar leuke smalle bruggetjes over, waarna we een Almeerder bos induiken. Het is nog een jong bos, de bomen zijn nog vrij dun, maar nadat we eigenlijk een tocht over lange rechte polderwegen hadden verwacht, is dit een welkome verrassing.

De tweede rust is in de kantine van volkstuinvereniging "De Kluitenduikers", ja echt waar, heb ik niet verzonnen! We nemen hier echt even ons gemakje ervan, toiletteren even en drinken twee kopjes koffie. We zitten hier op 16,2 km en komen alweer Sunny, Nathalia en Marc tegen, die zitten op 17 km, want de 40 heeft al een klein lusje gemaakt.

Ook hierna volgt er nog een erg leuk stukje door de bossen. We zien een schuurtje dat zó uit een schilderij van Bob Ross lijkt weggelopen en we passeren een paar prachtige watertjes. De volgende rust zit al snel, na 4 kilometer, weer bij een volkstuinvereniging, dit maal "Het Spanningsveld" geheten, we weten eigenlijk wel waarom deze zo heet …

Na de uitgebreide koffierust van daarnet, gaan we hier maar even aan de frisdrank en Wim neemt een malt biertje. In de kantine staat een leuk beeldje van "De voorzitter himself" en dat moet uiteraard even op de foto.

En dan gaan we aan de laatste 9 kilometertjes terug naar Almere beginnen. Er komen nog wat leuke fiets- en voetpaden en we verbazen ons erover dat er zo ontzettend veel bruggetjes-over-water, onder-de-weg-doorgangen en oversteekjes-over-busbanen zijn.

Maar dan gaan we langzamerhand weer richting bebouwde kom, aan de overkant van het water zien we de flats al liggen, later lopen we er vlak lang, het zijn wel erg leuke flats, met een heel mooi uitzicht!

Nog een allerlaatste brug over een allerlaatste watertje en dan komt de finish in zicht. Vlak voor we daar zijn zien we nog een bus die net uit de modder is getakeld en dan zijn we terug in het startbureau.

We melden ons af, laten onze boekjes stempelen en we halen nog even iets te drinken en te eten. Dat kunnen we lekker buiten even verorberen, want het is nog steeds best goed weer.

En dan gaan we weer richting huis, nu het goed en helder weer is kunnen we eindelijk goed de omgeving bekijken, vanmorgen in die regen zag je daar helemaal niks van. Echt wel mooi in die polder! De rit gaat verder voorspoedig en rond half vijf zijn we weer in Ridderkerk, waar Suze een schattig bloembollenbakje voor me tevoorschijn tovert. Had natuurlijk helemaal niet gehoeven, maar ik vind het wel leuk natuurlijk!

Een half uurtje later ben ik zelf ook thuis en zie, het gaat weer bewolken, we hebben net de mooie uurtjes eruit gepikt! Ik kreeg vandaag voor het eerst dit jaar een beetje een lentegevoel, want hoewel de bomen nog niet groen waren, staan de knoppen al wel op springen …

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet het gastenboek niet!