Mist of miezer?

Het was weer het eerste weekend van februari en dus stond de 5e tocht van de winterserie van de RWV op het programma. Ik vond het 's morgens zéér twijfelachtig weer, het was grijs en er was een temperatuur van 5° voorspeld: welke jas moest ik aan???? Het is toch het rode dikke jack geworden. Rond half 10 was ik aan het Langepad en heb ik voor de eerste keer de kopij van de brievenbus van de WSB aangeleverd. Vond ik best wel leuk werk om te doen! Alvast een stempeltje en m'n kaart opgehaald en toen was er nog tijd voor een bakkie.

Om 10 uur (na de eerste drukte) ging ik op pad en het was nog steeds somber en grijs. Tijdens de hele tocht heeft er een wolk boven Rotterdam gehangen die twijfelde of hij wolk zou blijven of dat hij zou gaan miezeren. Het heeft er dan ook de hele tijd tussen in gezeten: mist en soms héél fijne miezer.

Het was een fijn parcours vandaag, we gingen eigenlijk gelijk het bos uit en liepen langs het water van de Boezembocht. Bewoners hebben daar op een vrolijke manier hun huis beschilderd en vlak voordat we de brug over gingen was daar aan de rechterkant een monument voor "hen die vielen".

Na een tunneltje onder de snelweg door kwamen we bij de Rotte en daar mochten we een klein stukje langs. Hier liep ik W4W'er Edwin tegen het lijf, die had ik nog nooit gezien, dus konden we nu even kennis maken. (Edwin heeft ook een verslag van deze tocht gemaakt, klik hier)

Hierna volgde het Prinsemolenpad, heerlijk rustig lopen met aan het begin een klein jachthaventje, halverwege (de naam zegt het al) de Prinsemolen en aan het eind een leuk sluisje.

Het parcours ging verder het Lage Bergse Bos in, waar je op 7,5 km kon rusten in restaurant De Bergse Plas. Ik had niet zoveel behoefte aan een rust en vervolgde dus mijn weg. We kwamen door het begrazingsgebied van de Schotse hooglanders, maar die lieten zich vandaag niet zien.

Na het bos en vlak voor de brug over de Rotte is daar een parkeerplaats voor vrachtwagens, daar staan altijd een paar vrolijk gekleurde pracht-exemplaren!

Boven op de brug hangt een bord: ze willen van dit leuke bruggetje een betonnen brug maken met opritten! Ik heb geen idee wat ik me bij die opritten voor moet stellen, maar een nieuwe brug kan nooit zo leuk zijn als deze natuurlijk! Ik ga dus gauw een e-mailtje eraan wagen.

De mist begon nu steeds meer over te gaan in een hardnekkige miezer, maar doordat er totaal geen wind stond, bleef het best lekker weer! We mochten nog even over een vreselijk modderpaadje en daarna over een paar lange wegen terug naar het bos.

In het bos heb ik nog een stukje met Betsy gelopen en toen kregen we de plas alweer in zicht, met links van het pad de leuke omgevallen boomstronk en rechts het Rotterdamse Hunebed! Ja, wat zou je naar Drente gaan, toch?

Een allerlaatste foto van bomen in de mist en nog eventjes langs het water, waar ze weer druk in de weer zijn met miniatuurbootjes, die een oorverdovende herrie maken.

Terug in het startbureau is het zoals altijd weer gezellig en de dag van Wandelbeer kan helemaal niet meer stuk als Astrid een miniatuur-opstrijkpatroontje van het RWV embleem voor op z'n T-shirtje bij zich heeft. Na nog een kopje koffie ga ik weer huiswaarts, jammer van het grijze weer maar voor de rest was het best een lekker dagje!

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet het gastenboek niet!