Strbske Pleso - Popradske Pleso
in de Hoge Tatra

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  En helaas, nee, ze hadden het niet mis. Het heeft gisteren, de 17e september dus, bijna de hele dag geregend. Dat zag ik al een paar dagen aankomen via buienradar en ik was van plan om die dag een ijsgrot te gaan bezoeken, de Dobsinska Grot. Maar helaas, daar was ik net twee dagen te laat voor, hij is al gesloten voor het seizoen. Op aanraden van Maria ga ik in plaats daarvan een paar kerken in Levoca en Kezmarok bezoeken.

 

Dat waren inderdaad prachtige kerken, die in Levoca met het grootste houten altaar van Europa en de kerk in Kezmarok staat op de Unesco Werelderfgoedlijst. In beide kerken was het verboden te fotograferen, maar in Levoca liep werkelijk iedereen foto's te maken en dus heb ik gewoon maar meegedaan. In Kezmarok heb ik het netjes gevraagd en toen was het goed dat ik een paar fotootjes nam.

 

In beide steden heb ik koffie gedronken, en toen terug naar “huis” gereden. Daar was het inmiddels droog geworden en heb ik lopend wat boodschapjes gedaan bij de Lidl en daar vlakbij een geocache gezocht en gevonden. Want hoewel ik eigenlijk niks meer aan geocachen doe, vind ik het toch wel leuk om het souvenir van Slowakije aan mijn collectie toe te voegen. En dat is dus gelukt.  

 

Het was dus een lekker rustig dagje en dat kwam mooi uit, want voor de 18e stond een wandeltocht in de Hoge Tatra op het programma. Die had ik thuis op internet gevonden, van het ene meer (Strbske Pleso) naar het andere meer (Popradske Pleso). Als opwarmertje kan je eerst een rondje rondom het Strbske Pleso lopen. En dus ging ik op zaterdagmorgen vroeg op pad (maar eerst moest een mede pensiongaste haar auto weghalen, want die had me muurvast gezet).

Het was heerlijk afgekoeld na die regendag van gisteren en ik genoot van de frisse aanblik van de omgeving. Alles zag er zo helder uit, veel mooier dan eergisteren met die warmte. Het was ca. 40 km rijden naar het startpunt, en zeker de laatste kilometers gingen met grote haarspeldbochten de bergen in. Het gekke was dat ik zowat niemand tegenkwam, dus ik dacht een rustig klein meertje aan te treffen, maar nee hoor, eenmaal ter plekke bleek het een geliefd wandelaarsgebied te zijn! Stervensdruk!

 

  Gratis parkeren was er niet bij, maar gelukkig was er nog wel plek genoeg. Eerst maar even een toilet opgezocht (30 cent) en al gauw was ik op pad voor het rondje om het Strbske Pleso. Wat zag dat er mooi uit onder de blauwe lucht met witte wolken! Ook stonden er leuke houtsculpturen langs het pad, zodat mijn camera weer overuren maakte. Wel was het ook hier hartstikke druk, je kon wel merken dat het een zonnige vrije zaterdag was!

 

Om de drukte een beetje te ontlopen nam ik een tussendoorpaadje naar een weggetje wat hogerop en werd daar verrast door fantastische uitzichten! Wow, dan kon je wel goed zien dat je hier midden in de bergen zit (ca. 1500 meter zag ik later op mijn GPS). En hier had ik het rijk alleen, er liep niemand. Ik heb dit pad een heel stuk gevolgd, vaak stilstaand voor een fotootje, maar uiteindelijk glooide het weer af naar het niveau van het meer. Bij een beeld van een Poseidon zat het rondje erop.  

 

Ik twijfelde even of ik wel de langere route naar het Popradske Pleso aandurfde, maar och, dat was een heen-en-weer route, dus als ik merkte dat het te laat werd, kon ik altijd onderweg terugkeren. En wat ben ik weer blij dat ik het toch gedaan heb! Hoewel het beslist niet gemakkelijk was, heb ik van iedere meter van het pad genoten! Heel veel gestruikeld, want je liep over grote keien, enorme opstapjes en talloze boomwortels, maar de omgeving en de uitzichten waren grandioos!

 

  Het pad ging eerst alleen maar omhoog, toen kwam je op een keuzepunt, waar je een gemakkelijke of een moeilijke route kon volgen. Ik heb maar voor de gemakkelijke gekozen, dat vond ik al moeilijk genoeg. Vanaf hier liep je langs diepe afgronden, langs steenlawines en prachtige uitzichten. Het pad was breed genoeg, dus ik was absoluut niet bang om te vallen. Toen ging het weer een stukje scherp naar beneden, een beek oversteken en weer omhoog naar het Popradske Pleso.

 

Daar was een groot terras, gezellig druk waar ik van een kopje koffie met chia puding heb zitten genieten, was heerlijk die pudding! Natuurlijk heb ik een stukje langs het meer gewandeld en veel fotootjes gemaakt. Bij het iets verderop staande hotel heb ik een stempeltje in mijn wandelboekje kunnen regelen en ben ik met een grote beer op de foto gegaan.

 

En toen maar weer op de terugweg, eerst weer afdalen naar de beek, dan weer steil omhoog en het pad langs de afgronden volgen. Ik merkte dat ik toch best wel moe was, en struikelde vaak. Ook hield ik regelmatig even in om snellere Slowaken te laten passeren (iedereen passeerde mij, ik heb letterlijk niemand ingehaald!), waaronder een groepje uitbundige mannen. Iets verderop stonden ze een neutje uit een fles te drinken en ik kreeg er ook eentje aangeboden, nazdrowie, en samen even op de foto.  

 

Uiteindelijk kwam ik weer op het keuzepunt terecht en vanaf daar was het alleen nog maar naar beneden lopen. Voor mijn longen wel goed, maar door de vermoeidheid ging dit toch ook niet echt snel en ik was echt blij toen ik het bord bij het begin van het pad bereikte en weer op asfalt terecht kwam! Ik ben (inclusief een lange rust halverwege) ruim 5 uur onderweg geweest voor een tochtje waarvoor op de borden ca. 2 uur staat…….. Maar goed, ik heb het wel gedaan!

Natuurlijk heb ik hier wat souvenirs gekocht, waaronder een mooie rode Slovakia buff en ook hier nog van een heerlijke latte zitten genieten, met een broodje erbij. De parkeermeter leverde gelukkig geen problemen op en de slagboom ging zonder haperen omhoog, ik was weer op weg naar Smizany, die mooie haarspeldenbochtenweg af.

 

  Eenmaal terug in het pension heb ik gedoucht, ben in een stoel geploft en ben daar de rest van de avond niet meer uitgekomen. Wat was ik blij vandaag met het wat koelere weer, ik had dit niet graag gedaan met die warmte van een paar dagen terug! En dan is morgen alweer de laatste hele dag in Slowakije, ook dan staat er een wandeltocht op het programma, maar niet zo'n lange als vandaag en ook minder hoog!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.

 

Ook van de "regendag" heb ik een (klein) foto-album gemaakt: klik hier

 

 

Een berichtje in mijn gastenboek vind ik altijd leuk!