Spissky Hrad &
Kapelletjesroute Spisske Kapitula

 

 


Klik
hier en hier voor een uitvergroting van de plaatjes

 

 

 

  Gisteren ben ik gearriveerd in Smizany, mijn laatste overnachtingsadres in deze Slowakije-reis. Hier blijf ik vijf nachten en van hieruit ga ik uitstapjes maken naar het gebergte de Hoge Tatra en het natuurgebied Het Slowaaks Paradijs. Maar voor vandaag staat er eerst een uitstapje naar een middeleeuwse burcht op het programma, Spissky Hrad. Ik ben dÚl op middeleeuwse burchten! Vlakbij de burcht ligt ook een historisch stadje met een mooie kathedraal, lijkt me een mooie combinatie.

 

Ontbijten kan hier vanaf half acht, vind ik een prima tijd! Pensionhoudster Maria zorgt voor koffie en heerlijke roereieren met ham. Op grote tafels staat verder van alles wat je zelf kan pakken, thee, jus d'orange, melk, muesli en cornflakes, kortom, ik zal hier niet van de honger omkomen. En iedere dag is er smeerkaas en een ander soort jammetje, heerlijk! Er zijn nog vier andere gasten en half in het Duits, half in het Engels maken we een praatje met elkaar.

Na het ontbijt ga ik op pad naar de burcht, het is ongeveer een half uurtje rijden hiervandaan. Het is nog steeds mooi en vooral warm weer, maar er zit wel een omslag aan te komen. Voor morgen wordt er regen en wind voorspeld, waarna het weer beter zal worden, maar wel een flink stuk koeler. Maar nu geniet ik nog van een zonnige ochtend, hoewel er al wel wat meer wolken zijn dan in de afgelopen dagen.

 

En inderdaad, na een half uurtje komt de burcht in zicht, en kreunnnnnnnn, dat ding ligt ook weer zo hoog op een heuvel! Ik stop even voor een foto van de burcht zo in de verte en rijd dan de stijgende weg naar de parkeerplaats. Er is nog plek zat en al gauw ben ik op pad naar boven. Poe, poe, dat valt weer niet mee! Slowakije is echt een land voor mensen met gezonde longen, voor een COPD-patiŽnt als ik is het af en toe behoorlijk afzien!  

 

Maar ik heb tijd zat, dus ik doe rustig aan en met een paar tussenstops ben ik boven en koop daar een kaartje. Als ik ook de toren op wil moet ik een euro extra betalen. Ja, NATUURLIJK wil ik die toren op! Ik krijg een plattegrondje met uitleg in het Engels en een paar kleine kalendertjes voor 2022. Dan wandel ik het sterk stijgende pad de burcht in op. Langs de kant is een leuning van een ketting gemaakt, omhoog heb ik die niet nodig, maar op de terugweg heb ik daar dankbaar gebruik van gemaakt, poepie steil weer hier!

 

  Maar dan ben ik in de burcht en geniet van de sfeer hier en van de prachtige uitzichten, een paar keer ook heel mooie doorkijkjes. Bij een daarvan met een hek ervoor maakt iemand een paar mooie foto's van me. Aan m'n gezicht kan je zien hoe ik hiervan geniet! Een eindje verderop komt de toren in zicht en nadat ik m'n kaartje heb laten zien, klim ik naar boven. Mijn stok heb ik beneden gelaten, de trappen zijn veel te smal om met stok te lopen.

 

Het eerste stuk gaat buitenlangs, maar dan ga je over hele smalle trappetjes aan de binnenkant verder. Hele hoge treden ook! Op ieder plateautje rust ik even uit en kijk hoe een bak met geldstukken op de begane grond steeds kleiner wordt. Dan komt er een bordje dat de trap nÚg smaller wordt en dan ben ik boven. WOW WOW WOW, wat een uitzicht! Het stadje Spisske Kapitula waar ik straks naar toe wil zie je heel diep beneden je liggen en ook de kasteelmuren waar ik straks nog een ommetje op ga maken.

 

Na natuurlijk een fiks aantal selfies daal ik weer af, haal beneden m'n stok weer op en ga een klein museumpje in de burcht bezoeken. Verdedigingswapens, harnassen, maliŽnkolders en daarna een martelkamer met uitgebreide uitleg. Brrrr, dat waren vroeger ook geen lieve jongens, hoor! Via een paar mooie doorgangetjes en de grote eetzaal kom ik weer bij de ingang terecht, waar ik op een terrasje van een lekker bakkie koffie geniet, in gezelschap van een geharnaste.  

 

 

  Daarna ga ik een ommetje maken over de kasteelmuren, samen met Wandelbeer en daar geniet ik zo mogelijk nog meer van dan van het ronddwalen door de burcht zelf! Schitterende vergezichten, zowel op de omliggende omgeving als een terugblik op de burcht als ik op het verste punt aanbeland ben. Bij een stel kanonnen las ik even een bankjesrust in en dan wandel ik weer terug naar het terras, waar ik nu samen met Wandelbeer van een ijsje geniet.

 

Na dit geweldige uitstapje (GPS geeft aan dat ik toch ca. 5 km hier rondgewandeld heb) loop ik bergafwaarts terug naar Kiaatje en rijd eerst naar het dorpje Spisske Pohradie. Van daar heb je leuk uitzicht op de burcht die hoog boven de woningen uittorent. Ik koop daar ook wat te eten voor vanavond op m'n kamer. Dan rijd ik verder naar Spisske Kapitula en kan daar vlak naast de grote kathedraal parkeren.

 

Eigenlijk wou ik die kathedraal gaan bekijken, maar toevallig valt mijn oog op een bord van een wandeling “Spissky Jeruzalem”. Ook weer een tochtje langs allemaal kapelletjes! De route is gemarkeerd, maar ik kan de paadjes ook op m'n GPS zien en ik besluit spontaan om deze te gaan lopen. Morgen als het regent kan ik nog kathedralen genoeg bekijken!  

 

En ik moet zeggen dat ik erg blij ben met m'n keus. Ik heb heerlijk gewandeld, over graspaden, een stukje door het bos en natuurlijk langs al die mooie kapelletjes. Bij ieder kapelletje stond een bankje, dus een bankjesrust was gemakkelijk in te lassen. Het een na laatste kapelletje (eigenlijk meer een kerkje) stond wat verder weg, eenzaam op een heuvel en daarvoor moest ik eerst naar beneden en later weer vrij steil omhoog. Kom ik opeens op witte steen te lopen waar water uit de grond borrelt!

 

  Na uitgebreid het prachtige kerkje bewonderd te hebben en ook een foto van de dalbrug in de diepte gemaakt te hebben, daal ik aan de andere kant van de heuvel af en kom daar weer op van die witte steen terecht. En daar borrelt het water niet uit de grond, daar spuit het eruit! Blijkt een heuse geiser te zijn, Siva Brada, oftewel De Grijze Baard. Bijzonder, en blij dat ik dat ook weer gezien heb.

 

Vanaf hier moet ik een klein stukje een asfaltweg volgen en daarna komt het laatste stukje naar het laatste kapelletje. Daar heb ik een mooi uitzicht op de burcht in de verte en de kathedraal. Ik wandel het laatste stukje terug naar Kiaatje en daar blijkt mijn GPS ook nu op ca. 5 km te staan. Al met al dus toch 10 km gewandeld vandaag en hoewel ik het eigenlijk geen “echte” wandeltochten vond, tel ik de kilometers toch mee. Vooral ook omdat ik in de burcht een stempel in m'n wandelboekje kreeg.

Tevreden rijd ik terug naar het penzion, waar ik mijn broodjes eet en geniet van een mooie avondlucht. Haast niet te geloven dat het morgen gaat regenen, zouden ze het niet mis hebben?

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.

 

 

 

Een berichtje in mijn gastenboek vind ik altijd leuk!