Het Pad van de Vrijheid
De Klomp - Veenendaal

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Dilemma, op het Pad van de Vrijheid resten nu nog drie etappes, alle drie 12 km lang. Alle drie op één dag lopen is uitgesloten, dat wordt me veel te lang op dit toch wel zware parcours. Dan wordt het dus een lange en een korte dag. Uiteindelijk kies ik ervoor om van etappe 11 een korte dag te maken, op vrijdag de 11e september. Dan kan ik 's avonds nog een beetje fit meedoen met het rapen en garen van de WSB.

 

Als ik de route in Basecamp bekijk valt me op dat ik vanaf de finish van etappe 11 in één rechte lijn dwars door Veenendaal terug kan lopen naar de start in de Klomp. In heb het lijntje snel ingetekend en het blijkt 5 km te zijn. Mooi, samen met de 12 km van de etappe heb ik dan toch nog een leuk aantal kilometers voor zo'n verre reis. En helemaal mooi als blijkt dat de route terug pal langs het huis van Wim en Wilma komt! Even heen en weer appen en ja hoor, ze zijn 's middags thuis, dus dat komt prachtig uit, even gezellig bijkletsen!

Ook vandaag ga ik weer lekker vroeg op pad, dit kaar laat ik me niet bedotten door TomTom, die trouwens zijn stem weer helemaal terug heeft, en ben snel bij station Veenendaal-De Klomp. Waar nog plek zat is voor Kiaatje. En dan ben ik op pad op de voorlaatste dag van dit mooie wandelpad. Het eerste stukje tot het Fort aan de Buursteeg is tegengesteld aan wat ik gisteren liep, weer langs het lange fietspad en ik kiek weer mooie bloempjes. Het is nog niet zo zonnig als gisteren, maar de zon doet een dappere poging om door de wolken heen te breken.

 

Na het Fort aan de Buursteeg word ik het spoor onderdoor gestuurd en moet daarna “een smal paadje rechtsaf”. Ik doe keurig wat de beschrijving èn de track me vertellen en beland midden in een droge sloot. Ik worstel erdoorheen en klim aan de andere kant een steil talud op om naast een bunker en een soort loopgraaf uit te komen. Dit is vast niet de bedoeling geweest, maar het is me wel gelukt. Kleine voldoening zo op de vroege ochtend!  

 

Ik doe een rondje over de punten van het Hoornwerk en spot daar een paar hele grote paddenstoelen, zo, wat een joekels zijn dat! Wat verderop kom ik bij een bunker van de Patherstellung en daar kan je ook binnenin een kijkje nemen, vanuit daar heb je mooi uitzicht over de weilanden. Die weilanden mag ik even later in, want de route neemt hier een stukje van het Jufferpad mee. Nou, dat kan in het kort beschreven worden als héél erg onverhard en héél erg nat. Gelukkig ook wel heel erg mooi.

En een goede test voor m'n nieuwe trailrunningschoenen, ze worden kletsnat in het natte gras, maar m'n voeten blijven droog, voor die test zijn ze dus glansrijk geslaagd! Na dit avontuurlijke paadje mag ik op adem komen op een asfaltweg door de weilanden, waar ik nieuwsgierig word aangestaard door kuddes koeien. Er volgt daarna weer een graspad langs een watertje en ik kom uit bij een bekend punt bij de Roode Haan bij het Valleikanaal. Hier was ik ook op het Grebbeliniepad.

 

  De route loopt in een grote boog rondom Veenendaal en pikt af en toe een stukje mee van de buitenwijken. Daar staat bij een kinderboerderij een uitnodigend bankje en in gezelschap van een vriendelijke geit, die ik voor het gemak maar even Sikmans doop, drink ik een bakkie uit de thermos. Daarna kom ik weer door een bos, met leuke wandelpaadjes gemarkeerd met vrolijke kabouters, er groeien gigantische varens en prachtige zwammetjes, m'n camera maakt dus overuren.

 

Dan kom ik tot mijn schrik bij een grote zandvlakte, ik hoopte er langs te mogen, maar nee, ik moest er (natuurlijk) dwars overheen, dus ik loop al mopperend door het mulle zand te ploeteren. Er staat hier ook veel hei en hoewel de bloei nu over z'n hoogtepunt is, zijn er toch nog mooi paarse plekjes te vinden. Gelukkig is het stukje door het zand niet al te lang, ik ga het bos weer in en word verrast door een beweging wat verderop.

 

En ja hoor, daar staat een hertje midden op het pad. Ik blijf heel stil staan en zoom heel ver met m'n camera in. Het beestje merkt me wel op, maar blijft lang genoeg staan voor een paar fotootjes. Voor deze afstand is m'n camera wel een beetje beperkt, maar toch zijn de foto's wel aardig geworden! Ik wandel verder over het bospad, waarbij ik om de haverklap over een omgevallen boom moet klimmen en kom uiteindelijk uit op Landgoed Prattenburg.  

 

Hier kan ik bij een picknickbankje nog een korte bankjesrust inlassen en daarna begin ik aan het laaste stukje van de etappe. In de verte heb ik nog zicht op Huis Prattenburg (heel erg in de verte) en ik kom langs een monument voor omgebrachte verzetsstrijders. Dan ben ik na precies 13 km bij het eind van etappe 11 en zie daar direct een perfecte parkeerplaats voor als ik aan etappe 12 ga beginnen. Ik markeer het punt even op m'n GPS, dan kan TomTom er zo naar toe navigeren. Gemak dient de mensch!

En nu dan de terugweg dwars door Veenendaal heen. Zoals ik al verwacht had is dat nogal saai, gewoon één lange rechte weg van 5 kilometer. Maar goed, je loopt dwars door het dorp (stad?) dus ik bewonder tuintjes, bekijk etalages, omzeil ettelijke wegwerkzaamheden en scoor bij een luxe ijssalon een luxe ijsje met de bijzondere smaken salted caramel en witte chocolade, was hemels! Dan krijg ik een appje van Wilma dat ze thuis zijn en wandel ik op m'n gemakje naar ze toe.

 

  Een paar gezellige uurtjes, met koffie, Bossche Bol en frisdrank volgen, waarbij we vooral veel herinneringen ophalen aan Dodentochten, de 80 van de Dijk en de 11Stedentocht. De tijd vliegt voorbij en dan is het opeens drie uur en moet ik toch echt wel op pad. Nog ruim 2 km lopen, dan de lange rit naar huis (zo'n beetje in de spits) en vanavond nog rapen en garen!

 

Maar het gaat allemaal voorspoedig, de files in de spits vallen mee, ik ben bijtijds thuis om uitgebreid te badderen, dus het is een perfecte dag geweest. Nu alleen de etappes 12 en 13 nog, ze staan al voor komende zondag gepland, en dan zit het hele pad er alweer op. Ondanks dat het niet helemaal mijn ding is, al dat bos en zo, heb ik het toch iedere keer weer opperbest naar m'n zin!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.

 

 

 

Een berichtje in mijn gastenboek vind ik altijd leuk!