De mooiste routes in 12 provincies
Gelderland: Rondje Doesburg

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  De fietsroutes uit het Parkinsonfonds die ik aan het wandelen ben, wandelde ik qua provincie in de omgekeerde volgorde. De routes in Flevoland en Gelderland heb ik echter omgewisseld. Ten eerste omdat de route door Flevoland langs bloeiende bloesemboomgaarden zou gaan en dat is natuurlijk datumgebonden. En ik heb getwijfeld of ik de route door Gelderland wel zou lopen in verband met de Coronacrisis. Ik dacht dat die route veel door dorpjes en steden zou gaan, maar bij nader inzien bleek dat mee te vallen.

 

En dus vertrok ik op 23 april naar een wel heel bekende omgeving: Doesburg en omstreken! Maar om zoveel mogelijk drukte te vermijden ben ik de route niet gestart in Doesburg zelf, maar in het dorpje Hummelo. Dat kende ik nog van zowel mijn tocht op het Graafschapspad als mijn tocht op het Hanzestedenpad, beide keer heb ik daar een omweggetje gelopen om er te kunnen rusten in de Gouden Karper.

Maar vandaag geen rust dus, maar startplaats. Op de uitgestorven parkeerplaats van een (uiteraard) gesloten school kon ik met een gerust hart Kiaatje achterlaten, zee van ruimte! Ik wandelde eerst door het dorpje heen en maakte natuurlijk enthousiast foto's bij het bekende plekje bij de Gouden Karper. Het was weer heerlijk weer, dus zonnige foto's verzekerd! En kijk, daar was een Spar winkeltje, nou, daar zou vast wel wat lekkers te koop zijn voor onderweg. Winkelwagentje verplicht natuurlijk en zowel de kassière als ik moesten lachen om dat winkelwagentje, afgeladen met …… twee croissantjes. Maar goed, veiligheid voor alles in deze barre tijden!

 

Een stukje verderop kwam ik langs een standbeeld van Normaal (wat ik alleen maar wist doordat het op een steen ervoor stond, muziekbarbaar dat ik ben) en via richtlijnen op de grond dat we toch vooral 1,5 meter afstand moesten bewaren wandelde ik Hummelo uit, heerlijk boerenland in. En ja hoor, dat was weer helemaal mijn ding, mooie rustige asfaltwegen, uitzicht alle kanten op, ik liep weer te genieten!  

 

Bij een veld vol met bloeiend koolzaad heb ik wat foto's staan maken en even verderop stond er een bremstruik in volle bloei mooi geel te zijn. Geel is toch echt wel de kleur van de lente, en al van jongs af aan mijn favoriete kleur, zo vrolijk en fleurig! Wat verderop kwam ik langs een IJsboerderij, waar ook een Rustplaats was. Daar kon je wel zitten, maar de picknickbank was bezet en vanuit de verte zag ik al dat ik daar niet meer bij zou passen op 1,5 meter afstand. Doorlopen dus maar, ik kom vast nog wel een bankje tegen!

En dus wandel ik verder, langs weilanden vol met koeien en een soort grenspalen, waar geen tekst of zo op staat, dus waarvoor ze dienen weet ik niet. Ik maak foto's van mooie boerderijen, bloesem en een stapel gekapte boomstammen, die allemaal een nummer hebben en ja hoor, nummer 17 zit er ook tussen! En dan is daar inderdaad een uitnodigend bankje en ga ik aan de koffie uit de thermos.

 

  Iets verderop kom ik door Drempt en vandaar voeren een paar lange asfaltwegen me naar de IJssel. En ja, dat punt herken ik wel, daar staat die metalen wachter! Hier heb ik met zowel het Graafschapspad als het Hanzestedenpad gelopen en ik weet dat er nu een mooi stukje langs het water komt tot ik in Doesburg ben. Dat is ook zo, het is inderdaad een mooi stukje, maar de vorige keren liep ik de andere richting op en dat vond ik toch mooier dan vandaag!

 

Aan het eind van het pad wandel ik door een tunneltje met m'n geboortejaar erop Doesburg binnen. De route gaat niet door het centrum, maar blijft in de buitenwijken en ik zoek in deze tijden ook zeker het centrum niet op. Wel kom ik langs een afhaal-ijssalon en daar kan ik geen weerstand aanbieden en hoewel ik dat eigenlijk nooit doe, neem ik nu toch onderweg een ijsje, heerlijk!

Hierna kom ik nog door de dorpjes Laag Drempt en Hoog Keppelo, wandel over rustige weggetjes, omzoomd door bloesembomen en las nog ergens een heel korte bankjesrust in. Ook kom ik nog bekende markering van het Graafschapspad en het Hanzestedenpad tegen, en ik lach om een leuke straatnaam: Dubbeltjesweg! Uiteindelijk kom ik na bijna 25 km weer terug in Hummelo, waar Kiaatje zowaar lekker in de schaduw staat. Een lange rit terug naar huis volgt, hierna doe ik ook Overijssel nog in één dag, de noordelijkste drie provincies doe ik dan steeds met een overnachting.

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.

 

 

 

Een berichtje in mijn gastenboek vind ik altijd leuk!