Naar de Oorsprong van de Rotte

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Tijdens de Trainingstocht voor de Vierdaagse van de RWV hebben we altijd een verzorgingspost staan bij Natuur- en Vogelwacht Rotta. Daar mogen de wandelaars gebruik maken van het toilet en kunnen ze eventueel koffie kopen. En daar staan folders over de omgeving. Een tijdje terug heb ik daar een folder meegenomen met een fietsroute met de intrigerende naam: Ontdek de Oorsprong van de Rotte. En dat leek me dus best leuk, ik hou wel van dat soort dingen!

 

Thuis heb ik aan de hand van het plattegrondje dat in de folder stond een track gemaakt voor in m'n GPS en daarna is het hele projectje in de ijskast verzeld geraakt. Tot dit weekend dus, ik had geen zin in een georganiseerde tocht en zocht een beetje in m'n ordners naar een leuk alternatief. En daar kwam ik dus die folder weer tegen, oké het moest er nu dus maar eens van komen! De weersvoorspellingen zagen er redelijk uit: het zou weliswaar bewolkt zijn, maar wel droog, met een klein kansje op een beetje zon.

De route zou 25 à 26 km zijn en natuurlijk niet zo heel ver van huis, ik hoefde dus niet heel erg vroeg te vertrekken en dat kwam wel goed uit, want 's morgens regende het nog! Ook onderweg had ik nog wat miezer, maar eenmaal ter plekke bij Trefpunt Rotta was de regen er helemaal mee gestopt. Er was parkeerplaats genoeg bij het Trefpunt, dat was wel gesloten, maar aan de overkant van de weg was er een vrij toegankelijke parkeerplaats.

 

En zo ging ik rond kwart voor tien op pad. Het eerste stuk van de route had ik niet de fietsroute ingetekend, maar een alternatief door het Hoge Bergse Bos, omdat ik het altijd wel leuk vind om de skiheuvel te beklimmen en vanaf daar over Rotterdam en omgeving uit te kijken. Tijdens de Trainingstocht voor de Vierdaagse kom je daar ook, op de 55 km route, maar dan pas na ca. 48 km. Nu was ik nog lekker fit direct na de start en ik was dan ook vrij snel boven, Selfietijd!  

 

Ook de afdaling ging een stuk gemakkelijker nu ik geen 48 km in de benen had zitten en in een mum van tijd was ik weer beneden en pikte daar de fietsroute langs de Rotte op. En die Rotte heb ik eigenlijk de rest van de tocht niet meer verlaten. Ik vond het heerlijk lopen, zeker op de heenweg, er stond een fikse wind en die had ik lekker in de rug. Wel zag ik een beetje tegen de terugweg op, maar och, ik had tijd genoeg en dat zou ik dan wel zien!

Op de route stonden ook wat wetenswaardigheden vermeld, zo passeerde ik achtereenvolgens het Pekeiland, een kunstwerk, genaamd “Ritme van Drie”, en verderop de Bleiswijkse Sluis. Daar was een restaurantje, maar dat was helaas gesloten, jammer, want het zat op een prachtig moment, na precies 8 km. Wat later kreeg ik de Molenviergang van de Tweemanspolder in het vizier, maar die staat aan de andere kant van de Rotte en daar zou ik op de terugweg dus vlak langs lopen.

 

  Wel kwam op dit stuk de zon af en toe achter de wolken vandaan en dat resulteerde in prachtige plaatjes, van water met donkere wolken boven die vier molens, hoe Hollands wil je het hebben. Ik heb dan ook heel vaak stil gestaan voor een fotootje en zéker toen er ook een gigantische zwerm ganzen over kwam vliegen, met een enorm kabaal. Dat zie je weliswaar niet op de foto's maar neem maar van mij aan dat het prachtig was!

 

Vlak voor de route onder de A12 door zou gaan stond daar een bankje (na ca. 10 km) dat zodanig op de wind stond dat ik met m'n rug tegen de wind in kon gaan zitten en daar heb ik toch maar even een korte bankjesrust ingelast. Het was eigenlijk te koud om buiten te zitten, maar ja, nood breekt wetten, ik zal toch af en toe even moeten rusten! En een kopje koffie uit de thermos hield me wel warm, toch ben ik maar snel weer verder gegaan.

De weg gaat hier eerst onder het spoor door en dan onder de weg en tussen die twee passages in staat het kunstwerk Hortus Conclusus, bestaande uit beeldengroepen van witte dieren achter metalen wanden met uitgesneden figuren. Best bijzonder, maar een beetje lastig om het op de foto te zetten. Aan de andere kant van de weg volgt er even een lusje en steek ik de Rotte over om het pad aan de andere kant van het water te vervolgen.

De Rotte is hier nog best breed, maar toch kan het punt van de oorsprong nu niet zo heel ver weg meer zijn. Ik volg het fietspad en kom dan uit bij een informatiebord over de polder De Wilde Veenen (ook wel de Honderd Morgen genoemd). Volgens de routebeschrijving staan hier zes stompen van poldermolens die vroeger de polder drooghielden. Bij één van die stompen moet dus de Oorspromng van de Rotte zijn en ja, die begint nu inderdaad steeds smaller te worden.

 

Ik tel één, twee, drie, vier en ja, molenstomp nummer vier heet “De Oorsprong” en daar begint de Rotte! Nou, eigenlijk best een beetje een anticlimax…….., in mijn ogen is het gewoon een doodlopend slootje. En buiten die molenstomp met de naam “De Oorsprong”, staat er verder ook geen enkel informatiebordje of zo. Maar ja, dit is wel het doel van mijn tocht van vandaag, dus een selfie met het begin van de Rotte op de achtergrond moet wel even gemaakt worden natuurlijk!  

 

Hierna wandel ik nog even verder, naar molenstomp nummer 5 die ik in de verte zie staan, want ik ben benieuwd waar nummer 6 dan staat, want die zie ik niet. Maar het pad loopt roemloos dood op een weiland, ik zie een miniatuurmolen staan, maar geen stomp nummer 6. Wel een luid blaffende hond met vervaarlijk blikkerende tanden. Enfin, ik markeer het punt als keerpunt van m'n route en ga op de terugweg. En hé, kijk daar: midden in de weilanden, verscholen achter een boerderij ontwaar ik nog een molenstomp. Het sommetje klopt, het zijn er zes!

Het begin van de terugweg is gelijk aan de heenweg, tot aan de snelweg is er alleen aan deze kant van het water een pad, de andere oever is afgesloten, privéterrein staat erbij. Maar och, dat vind ik niet zo erg, van de andere kant ziet alles er toch anders uit. Ik heb nu dus, zoals verwacht, de stevige wind pal van voren en dat zou niet zo erg zijn, maar het begint ook nog eens te regenen! Hé, dat was niet de afspraak! En ik moet nog 13 km……..

 

  Na nog een korte stop bij hetzelfde bankje als op de heenweg, om wat te eten, wandel ik verder aan de andere kant van het water ten opzichte van vanmorgen. Nu kom ik dus pal langs de Molenviergang, waarvan drie molens op een rijtje staan en de vierde een stukje verderop. Ik maak een praatje met één van de molenaars, hij vertelt dat de viergang nog wel werkt, maar voor de show, het iets verderop staande gemaal is continu in bedrijf en dus zijn de molens niet echt nodig.

 

Ik bikkel verder tegen de wind in en zie aan de plekken aan de overkant van de Rotte hoe ik vorder. De regen wordt af en toe wat minder en het is gelukkig nooit echte plensregen geworden, maar die vieze miezer met die wind is nou ook niet bepaald fijn….. Toch loop ik nog steeds te genieten, beetje vechten tegen de elementen, ik hou er wel van!

Ik kom langs natuurreservaat Het Koornmolengat en verderop steek ik een zijriviertje over en via een hoog bruggetje kom ik opeens in de Eendragtspolder bij de Willem-Alexander roeibaan. Wat een prachtig open landschap hier, en wat jammer dat het zo grijs is. Met een zonnetje zou het hier zó prachtig zijn! En ik neem me heilig voor om deze route ook eens op een doordeweekse, zonnige dag te gaan lopen.

 

Verderop gaat de route door Oud Verlaat, en daar is dan wel een café open, maar ja, ik ben nu bijna terug, ik wandel nu maar door. Hier loop ik iets verder bij de Rotte vandaan en af en toe heb je prachtige doorkijkjes, er staan ook leuke huisjes langs het water en bij één van die huisje zwemt een aantal ganzen rond, die krijgen hier vast vaak te eten! Ook zwemt er een statige zwaan en die poseert prachtig voor mijn camera.  

 

Nu begint de finish toch in zicht te komen, ik zie aan de overkant de skiheuvel weer en dan is het niet ver meer naar de brug waar ik de Rotte oversteek en het gebied van de Rotte verlaat. Nog een klein kilometertje naar het Trefpunt, waar Kiaatje inmiddels helemaal in z'n uppie op me staat te wachten. Ik heb het een heel leuke tocht gevonden, alleen jammer van het slechte weer op het tweede stuk. En alles wat ik onderweg gezien heb was eigenlijk leuker dan de Oorsprong van de Rotte zelf, maar hé, ik ben er wel geweest!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.

 

 

 

Een berichtje in mijn gastenboek vind ik altijd leuk!