De mooiste routes in 12 provincies
Zuid-Holland: De Cabauw Route

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Van het fietsrouteboekje dat ik van het Parkinsonfonds heb gekregen, wil ik iedere maand één tocht lopen. Toen ik zat te bekijken welke ik al gehad had (Limburg, Brabant en Zeeland), viel me op dat dat de provincies in omgekeerde volgorde zijn! En dus leek het me leuk om deze omgekeerde volgorde door te zetten en dit keer de tocht in Zuid-Holland te doen. Leuke bijkomstigheid is dat dan de tocht in Flevoland in april aan de beurt is en laat dat nou een bloesemtocht zijn……..

 

Maar goed, Zuid-Holland dus vandaag. De start zou in Schoonhoven zijn en er werd prachtig, zonnig en koud weer voorspeld. Lekker vroeg opgestaan dus, om voor de files uit te rijden en nog te kunnen genieten van de zonsopkomst in de polders. Nou, dat is prima gelukt, geen files gehad en zo'n 10 minuutjes voor zonsopkomt arriveerde ik bij het startknooppunt. En toen bleek het dus ècht koud te zijn, ik stapte uit de auto en ging op het voetpad zowat op m'n plaat. Gelukkig bleek dat alleen op de trottoirtegels te zijn, eenmaal op asfalt was het niet glad meer.

De start was helemaal aan de buitenkant van Schoonhoven en ik zag de hemel al rood kleuren, daar waar de zon zo op zou komen. Maar eerst liep ik richting een molen, bij Bon Repas, en die zag er uit als een pláátje aan de overkant van een rimpelloos watertje. Want vandaag was niet alleen zonnig en koud, maar ook nog eens nagenoeg windstil! En ja hoor, daar was de zon, achter een bomenrij zag ik hem boven de horizon uitkomen.

 

Ietsje verderop langs het water keek ik even om om naar de molen te kijken en zag toen rechts de molen staan, schitterend afstekend tegen de ochtendlucht en aan de linkerkant de opkomende zon. Wat een prachtig gezicht! En ook voor de rest was het geweldig, witberijpte weilanden, twee zwanen die statig voorbij zwommen en over dat alles de stralen van het eerste zonlicht, het was puur genieten!  

 

Wat later kreeg de zon wat meer kracht en kwam wat hoger boven de horizon uit, waardoor de wereld een gouden gloed kreeg, wat een prachtige ochtend had ik weer uitgekozen! Een eindje verderop werd ik echter een fietspad op gestuurd, wat er nog heel erg wit uitzag. Voorzichtig schuifelde ik een stukje, maar het bleek er gelukkig erger uit te zien dan het was. Maar toch heb ik dat stukje erg voorzichtig gelopen, een schuiver is tenslotte zo gemaakt.

Aan het eind van het fietspad kom ik in Polsbroek en van daar ga ik zo'n 9 à 10 kilometer een watertje volgen. Tja, dat heb je natuurlijk met fietsroutes hè, de afstanden zijn vaak langer dan op wandelroutes gebruikelijk is. Maar ik heb geen hekel aan lange stukken rechtdoor lopen en aan weerszijden van de weg is er voldoende te zien, mooie boerderijen, een poes op jacht, een bende kakelende kippen, en kijk: daar is opeens een bekende sticker, van het Groene Hart Pad.

 

  Mijn geheugen werkt nog uitstekend, want direct toen ik die sticker zag schoot me te binnen dat er dan vrij snel een rustpost zou volgen. En ja hoor, daar zag ik het bekende bordje al staan. Ik had er bijna 8 km opzitten, dus een kopje koffie zou er wel in gaan. Maar het is zeker wintertijd bij de rustpost, want het koffiezetapparaat was weg. Geen nood, ik heb eigen koffie bij me en al gauw zit ik te genieten van een lekker bakkie. Nog even toiletteren en ik kan er weer tegenaan.

 

Aan het eind van deze lange weg langs het water gaat het rechtsaf richting de Lek, en dat vind ik even een vervelend stukje. Het is ruim 3 kilometer pal naast een drukke provinciale weg. De uitzichten naar links over de weilanden zijn prachtig, maar het langsrazende verkeer vind ik minder. Wel zit er halverwege een benzinestation waar ik nog even naar het toilet ga. En vlak voor ik bij de Lek ben verlaat ik de drukke weg en kom weer op een rustiger weggetje te lopen, hè hè!

Bij het dorpje Jaarsveld las ik een bankjesrust in het zonnetje in en geniet van een beker kwark met een muesli uit de muesli-adventskalender die ik mezelf cadeau heb gedaan. Heerlijk! Dan moet ik met een stevige klim de dijk op en word bovenaan getrakteerd op een prachtig uitzicht over de Lek. Dat maakt dat ik die ergernis over die drukke weg alweer gauw vergeten ben!

 

En het volgende stukje langs de Lek was helemaal geweldig! Langs de kerk van Jaarsveld, dat nu in de diepte lag, een oud Veerhuis en alsmaar dat geweldige uitzicht over het water en op droomhuisjes achter de dijk. Van mij had het eindeloos mogen duren, maar na een paar kilometer boog de route weer van de Lek weg en ging het richting Lopik. Hier had ik al eerder een keer gelopen en ik kwam langs een tennisvereniging waar ik toen gerust had, maar die nu gesloten was.  

 

Gelukkig kwam de route ook door het centrum van Lopik en daar liep ik pal tegen eetcafé de Manebrug op. En zo kon ik na twee buitenrusten even heerlijk binnen aan de koffie. Hierna ging de route via een lange kronkelweg langs de Cabauw weer terug naar Schoonhoven en ook dit vond ik een prachtig stuk. Het is echter geen aan te bevelen route voor mensen die niet van lange stukken houden, ik heb eigenlijk min of meer een rechthoekige route gelopen vandaag!

Maar ik vond het heerlijk, de zon zakte inmiddels weer naar de horizon en zette de wereld wederom in een gouden gloed. Na ca. 27 km heb ik nog even van een bankjesrust bij een paar nieuwsgierige schapen genoten en daarna was het nog ca. 4 km terug naar Kiaatje. Ik heb het weer prima naar m'n zin gehad vandaag, en een gigantisch aantal foto's gemaakt, want de omgeving was helemaal spekkie voor mijn bekkie! Kijk maar mee in het foto-album!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.

 

 

 

Een berichtje in mijn gastenboek vind ik altijd leuk!