De Sallandse Wandel4Daagse
2019

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Eigenlijk was ik dit jaar niet van plan om de Sallandse Wandel4Daagse te gaan lopen, maar toen ik tijdens het wandelen op het Hanzestedenpad weer op zo'n geweldig leuk logeeradresje terechtkwam, ging ik toch weer overstag! Wel heb ik dit keer maar voor drie nachten gereserveerd, de drukte bij de aanmelding op maandag zou ik dan overslaan en me dinsdagochtend vroeg pas aanmelden. Als ik vroeg genoeg zou zijn, zou ik misschien zelfs de eerste dag op de 40 km gaan. Kortom, ik had er toch weer zin in!

 

Elly ging dit jaar definitief niet mee, en ik schreef me weer in op de oude vertrouwde afstand van 30 km. En weer had ik mazzel bij de inschrijving: ik won een T-shirt met daarop een kasteeltje (of 10….. ) en de legendarische woorden Wh Mooi! En toen was het wachten tot het herfstvakantie zou worden. Die viel dit jaar weer laat voor het midden en het noorden van het land, de eerste wandeldag zou op 22 oktober zijn.

 

Dag 1, de Dag van Wijhe

 

Zoals gepland ben ik heel vroeg van huis vertrokken, om 5 uur al, en BramBram leidde me mooi om de files bij Utrecht heen, waar ze aan de Galecopperbrug bezig zijn. Wel moest ik zoals gewoonlijk een klein stukje door Deventer heen en daar kwam ik nota bene voor een open brug te staan! Gelukkig ging dat redelijk snel en vertoonde de brug ook geen Botlekbrugneigingen. Ik was mooi rond 7 uur bij de start en zo vroeg in de ochtend kon ik nog gewoon op de parkeerplaats parkeren.

 

Ik was snel aangemeld, (geen wachtrijen, dat beviel me sowieso goed) en heb inderdaad voor de eerste dag gekozen voor de 40 km. Die start om 07.30, dus dan hoef ik niet zo lang te wachten en ik heb tot 17.30 de tijd, dus ruim zat voor mijn langzame tempo! De sfeer in de grote starttent was al uitstekend en al gauw spotte ik de eerste bekenden en schoof bij aan een tafeltje waar Gijs, Chiel, Appie, Jannie, Linda en Peter zaten.  

 

Toen werd het beroemde Sallandse Wandellied gezongen en bij de laatste tonen werd onze startkaart geknipt en werden we uitgewuifd. Voor mij de allereerste keer dat ik hier op de 40 loop, best een beetje vreemd om in het donker te starten! Ook het plaatsnaambord Raalte heb ik in het donker (met flits) gefotografeerd, weer eens wat anders. Maar zo langzamerhand werd de wereld toch wakker en kon ik wat meer om me heen kijken.

De eerste dag is traditiegetrouw de Dag van Wijhe, maar eerst komen we langs kasteel het Nijenhuis en door Lierderholthuis. Bij het Nijenhuis worden we op de foto gezet, ik heb voor de gelegenheid een grote heksenhoed op (in het kader van Hallo Wieje straks) en de foto is echt erg leuk geworden, ik heb hem dan ook nog tijdens de 4daagse al besteld. Ook lopen we ergens door een koeienstal en een paar keer dwars door de weilanden.

 

  In Liederholthuis drink ik koffie met wat lekkers erbij en dan gaat het verder over lange betonnen fietspaden richting Windesheim. Voor mij is dit tijdens deze 4daagse een nieuw stukje parcours, maar ik ben hier ook met het Hanzestedenpad geweest, dus veel plekjes herken ik wel. En zeker het mooie kerkje in Windesheim! Vanaf Windesheim gaat het naar Herxen, waar ik voor de tweede keer vandaag aan de koffie ga.

 

En dan de dijk langs de IJssel op, wat een heerlijk stukje route! Dit stuk heb ik het allereerste jaar ook gelopen, maar daarna niet meer. En nu loop ik er weer met volle teugen van te genieten. Ik spot een ooievaar ver weg op z'n nest en zie ook weer de bekende borden “Met je voeten in de IJssel”. Nou, tijdens het Hanzestedenpad heb ik hier inderdaad met m'n voeten in het water gestaan, maar nu staat het water weer laag en kan ik gewoon over het fietspad dat toentertijd onder water stond!

En dan kom ik aan in etappeplaats Wijhe, de snelste 30 km lopers hebben me inmiddels ingehaald, want de 30 en de 20 km lopen tot hier dezelfde route als de 40. Zij hebben dan echter hun afstand al bereikt en gaan dan met een pendelbus terug naar Raalte, terwijl de 40 km lopers gewoon te voet terug gaan. Dat is speciaal zo gedaan om ook de 20 km lopers eens de gelegenheid te geven om Hallo Wieje mee te maken!

 

En dat Hallo Wieje was weer hartstikke leuk dit jaar! De lange winkelstraat waar we doorheen lopen was weer prachtig versierd en de als griezels of heks verklede mensen waren schitterend om te zien! Mijn heksenhoed deed het best goed en toen de route dwars door de kerk heen liep werd ik als heks zelfs in de gevangenis gegooid. Gelukkig deden ze de kerker niet op slot en mocht ik verder lopen…… Maar eerst even koffie gedronken natuurlijk, op de 40 km heb ik mijn rust toch wel nodig!  

 

De laatste 12 kilometer (met nog n rustpost onderweg) was best pittig en ik liep natuurlijk helemaal in de achterhoede samen met nog n wandelaar. Het was gelukkig wel een heel leuk stuk, hoewel er ook veel modderpaden over boerenland in zaten. Maar gelukkig geen bos. Toch heb ik best lang tijd nodig gehad voor deze 40 km, pas iets voor vijven was ik weer terug in Raalte. Als ik al heel ver in m'n achterhoofd het idee had om de rest van de 4daagse verder te gaan op de 40, heb ik dat idee nu wel laten varen…….

Ik meld me af en neem m'n controlekaartje en de route voor morgen in ontvangst. Ik sprimpel (dat is een samentrekking van sprinten en strompelen) de Jumbo nog even in om een pastamaaltijd voor vanavond te kopen en zoek dan Kiaatje weer op om richting Bathmen te rijden, naar mijn B&B Klein Arkelstein. Dat ziet er allemaal nog net zo gezellig uit als ik me herinner en ik heb me dan ook al gauw genstalleerd. Douchen, hapje eten, koffie, GTST en dan duik ik m'n bedje in om een lange nacht te maken, want het is immers ook een lange dag geweest!

 

 

Dag 2, de Dag van Heino

 

 

  Nou, ik heb inderdaad als een blok geslapen, een zalig bed en hier midden op het boerenland is het heerlijk donker en stil. Alle spullen voor m'n ontbijt staan al klaar in de koelkast op m'n kamer en in de broodtrommel in de keuken ligt vers brood (voor een weeshuis lijkt het wel, zo veel!). Ik zit dan ook al gauw aan een heerlijk ontbijtje, natuurlijk met een kopje koffie erbij. Buiten is het nog helemaal donker, maar omdat de 30 km lopers pas een uur later weg mogen, zal ik niet in het donker starten.

 

Naar de start is zo'n 25 minuutjes rijden en ik vind vlakbij de grote tent nog een parkeerplaatsje. De herrie uit de tent komt me al tegemoet, altijd gezellig met het koor zo vroeg op de ochtend. 's Middags vind ik het vaak t veel herrie! Vandaag is de dag van Heino, die staat in het teken van de kleur rood en veel mensen hebben dan ook iets roods aan. Ik zelf heb een rood petje op en een rood shirtje aan.

Rond 08.30 wordt het Wandellied weer gezongen en mogen we weer op pad. Gisteren met de 40 km ben ik direct met de anderen op pad gegaan, maar nu wacht ik de ergste drukte even af en ga zo'n 10 minuutjes later van start. Vergeleken met gisteren heb ik vandaag zeen van tijd, maar liefst 9 uur voor 30 km! Maar na nog een toiletbezoekje ga ik dan ook op pad, de mistige ochtend in.

 

Ik hou van mist en loop dan ook volop te genieten, de wereld wordt er zo geheimzinnig en mysterieus door, vind ik. Natuurlijk loop ik volop te fotograferen en als we na drie kilometer al bij een rustpost komen, waar een paar prachtig verklede mensen staan ga ik even live op Facebook! Maar om te rusten vind ik dat veel te snel zitten en dus wandel ik verder, de mistige weilanden in. Met even verderop een wel hl erg modderig pad…… wat ben ik blij dat ik de 20 dit jaar niet loop, met die drukte in de modder, ik moet er niet aan dnken!  

 

De route is hier trouwens toch wel een stukje anders dan andere jaren, we blijven veel langer door boerenland lopen en gaan pas veel later de bossen in! Nou, daarover hoor je mij niet klagen, ik loop volop te genieten van de mistige vergezichten! En we komen langs een groot bord waarop je aan kan wijzen waar je vandaan komt en langs een waarzegster, die me een prachtige spreuk in handen geeft: het is beter alleen te lopen dan met een menigte die de verkeerde kant op gaat!

Na ca. 10 km zit er weer een rustpost en hier ga ik wel even aan de koffie, samen met Fred en Elly, die me hier achterop gekomen zijn. Even verderop staat er in een modderig weiland een varken met een hele schare kleine biggetjes, zo schattig om te zien! Dan komt de splitsing met de 40 km en heel verstandig blijf ik dus vandaag op de 30 km. We lopen nu afwisselend over zand- en klinkerwegen, die we soms moeten delen met boerenvoertuigen.

 

  En dan opeens staan daar vlak naast de weg een heleboel rood-met-witte-stippen paddenstoelen! Poeh, dat drukt m'n tempo wel een beetje hoor, want dat moet natuurlijk even uitgebreid op de foto gezet worden! Iets verderop gaan we een smal paadje langs een weiland volgen en ook daar staat een prachtig paddenstoeltje dat uit een boomstronk groeit. Heerlijk hoor, de herfst! Dit pad komt uiteindelijk uit bij een kanaal en dat mogen we een heel stuk gaan volgen.

 

Best een mooi stuk met mooie doorkijkjes naar de weilanden, soms over asfalt, soms een beetje blubberig en aan het eind van het pad breekt zowaar de zon door de mist heen en wordt het stralend zonnig. En dan is daar ook weer een rustpost en hier loop ik Gijs, Jannie, Appie en Linda tegen het lijf en even later arriveren ook Adrie en Hansje. Leuk, even met z'n allen een bakkie doen en ginnegappen over de privacy van foto's op Facebook……..

Dan gaat het verder naar etappeplaats Heino en daar vind ik het dit jaar een beetje tegenvallen. Misschien loop ik wat teveel in de achterhoede, ik krijg de indruk dat de grote meute al voorbij is en dat er aan de mensen die er nu nog wandelen niet zoveel aandacht meer wordt geschonken. Persoonlijk vind ik dat niet zo erg, maar een beetje jammer is het wel. Ik kan wel een mooie rode brandweerauto op de foto zetten!

 

Vanaf Heino komen we wel wat meer door de bossen te lopen, maar nu met het zonnetje en die schitterende herfstkleuren vind ik dat niet zo heel erg. Qua weer zal dit wel de beste Sallandse worden die ik ooit gelopen heb! We krijgen ook nog een rust, waar ik net als verleden jaar (samen met Elly) aan het warme herfstsap ga en maak een praatje met Fons, die dit jaar de 20 km rolt. Vlak voor Raalte lopen we dwars door een theater heen en krijgen we onze laatste controleknip.  

 

Terug in Raalte meld ik me tevreden af, het is een heerlijke dag geweest en ik heb ook veel lekkerder gelopen dan gisteren, minder benauwd gehad. Dat is best wel gek want de meeste COPD-patinten hebben last van mist, maar ik dus juist niet! Ik haal weer een maaltijd bij de Jumbo en zoek dan m'n B&B weer op, waar het avondritueel zich weer voltrekt. We zijn alweer op de helft!

 

 

Dag 3, de Dag van Luttenberg

 

 

  Ik heb wederom prima geslapen, en na een lekker ontbijtje ga ik op pad voor dag 3, de Dag van Luttenberg. Het is niet zo mooi mistig als gisteren, maar als we van start gaan blijkt er toch een prachtige ochtendhemel te zijn, de zon doet zijn uiterste best om door de wolken heen te breken en dat levert prachtige plaatjes op! Na ca. 3 km komen we over de camping waar Gijs en Astrid staan en daar staat Astrid foto's van de wandelaars te maken, gezellig!

 

Het eerste plaatsje waar we doorheen komen is Marinheem en hoewel ik het wat te vroeg vind zitten om rust te nemen, ga ik wel eventjes de kerk bekijken. Het zal de dag van de kerken worden, want ook in Luttenberg en terug in Raalte waren er kerken te bekijken! En dan is er opeens tot m'n verrassing een verzorgingspost ergens in the middle of nowhere en die zit wel op een mooie afstand en dus ga ik volkomen onverwachts aan de warme chocomelk met slagroom, mmmmmmmm!

Een paar kilometer voor we in Luttenberg zijn komen we over een camping die ieder jaar prachtig versierd is volgens een bepaald thema. Ik had me al af lopen vragen waar ze ons dit jaar mee zouden verrassen en moest lachen toen ik ontdekte dat ze “De Luizenmoeder” als thema hadden gekozen. Het was weer net zo prachtig versierd als altijd, maar ik heb wel de hele dag het liedje “Hallo Allemaal” in m'n hoofd gehad!

 

Nadat ik samen met Winterklaas op de foto ben gegaan, ging het het bos in het hier heb ik het behoorlijk zwaar gehad. Luttenberg, de naam zegt het al, ligt in een heuvelachtig gebied en dat ging vandaag voor geen meter, Ik heb maar gauw een extra pufje genomen en vaak even stil gestaan om op adem te komen. Uiteindelijk ben ik wel in Luttenberg aangekomen natuurlijk, maar makkelijk ging het dit keer niet!  

 

In Luttenberg heb ik een heerlijk eitje gegeten en na de kerk bezocht te hebben ging het verder via de Lourdesgrot. De bossen waren nu verleden tijd, hoewel ik nog wel een heks ben tegengekomen die me een heerlijke heksensoep aanbood, die ik toch maar afgeslagen heb…… Op een fietspad langs een provinciale weg zat de splitsing van de 20 en de 30 km en daarna liepen we lange stukken over lange asfaltwegen. Zelfs ik vond dit een beetje saai…….

Ook vond ik het stuk tussen Luttenberg en de volgende rust vrij lang, bijna 10 km. Voor op de derde dag van een 4daagse had dat wel wat korter gemogen! Wel kwamen we nog een klein stukje door een natuurgebiedje en toen eindelijk waren we bij de rust. Daarvoor moesten we nog wel even een vreselijk hoge en enge brug over (je keek er dwars doorheen naar de autoweg, brrrrrrr), maar toen kon ik dan aan de koffie, en ach, dan ben je dat lange stuk ook alweer gauw vergeten!

 

  Inmiddels was het behoorlijk warm geworden, 's avonds tijdens het weerbericht hoorde ik zelfs dat het de warmste 24 oktober ooit was geweest! Gelukkig liepen we vanaf hier in het open land, zodat we nog een lekker windje konden vangen. En zat daarnet de rust erg ver weg, nu kregen we nog twee rusten vlak na elkaar. Beetje jammer wel, bij de eerste rust heb ik nog een kopje koffie genomen, maar bij de tweede alleen maar m'n kaartje laten knippen.

 

En toen was het tijd voor de laatste loodjes, langs het kanaal terug naar Raalte. Best een lange dag vandaag, m'n GPS stond allang op 30 en toen moesten we toch nog wel een eindje…… Langs een uitstalling van “record-art”, erg leuk en erg fotogeniek, en door het centrum van Raalte, waar we dwars door de kerk heen liepen. Maar toen was ik dus toch terug, GPS stond stil op 32 km en een beetje!

En ja, maar weer een maaltijd gekocht bij de Jumbo en voor de laatste avond naar Bathmen. Daar een hapje gegeten, gedoucht natuurlijk en alvast zoveel mogelijk spulletjes in gepakt. En……. ik heb alvast gereserveerd voor volgend jaar, onverbeterlijk ben ik, maar ja die Sallandse blijft toch trekken……. En dan duik ik voor de laatste keer dit jaar m'n bedje in in B&B Klein Arkelstein, welterusten!

 

Dag 4, de Dag van Heeten

 

 

En zo is de laatste dag alweer aangebroken, ik heb weer heerlijk geslapen en ben mooi op tijd op. Ontbijtje maken, koffie zetten, de kamer opruimen, alles in Kiaatje zetten en inspecteren of ik niets vergeten ben. Dan wuif ik Klein Arkelstein gedag, ik heb hier een heerlijke tijd gehad! En dan weer de rit naar Raalte, voor de eerste keer sta ik stil voor een spoorwegovergang, maar verder ben ik weer vlot ter plaatse.  

 

In de tent is het natuurlijk al groot feest, en na het zingen en de speech van de voorzitter gaan we op pad voor de laatste dag. En dan blijkt dat mijn favoriete stukje langs het kanaal helemaal niet meer in de route zit! In plaats daarvan gaan we een saaie industriewijk door, blhhh, niks aan! Maar aan alles komt een eind, ook aan saaie industriewijken en dan gaan we Raalte uit en iets verderop een natuurgebied in, het Boetelerveld.

Leuk, dit maakt dat saaie begin weer goed, het is weliswaar onverhard, maar prima te belopen en ik kan veel om me heen kijken, gelukkig geen dichte bossen zoals gisteren. Na dit natuurgebied komen we weer over boerenland te lopen en gaan we richting Haarle waar de eerste rust zit. Ook leuk, want in Haarle was ik nog nooit, dus een mooie aanwinst voor mijn plaatsnaambordenverzameling! Bij de rust is het gezellig, een fanfarekorps staan een hoop gezellige herrie te maken.

 

  En dan krijgen we opnieuw een mooi natuurgebied voorgeschoteld: De Sprengenberg. Ik schrik er wel een beetje van, weer een berg op, maar gelukkig lopen we er meer omheen dan eroverheen. Leuke paadjes, stukje bos, maar wel open bos zodat je vaak ver weg kunt kijken, en natuurlijk overal paddenstoeltjes. Wat verderop komen we weer op asfaltwegen richting Nieuw-Heeten te lopen, waar ik langs de kant van de weg een enorme pompoen zie liggen!

 

In Nieuw-Heeten ga ik wederom aan de koffie, waarna we op pad gaan naar etappeplaats Heeten. Er komt nu echt een heel afwisselend stuk, eerst langs de provinciale weg waar ik iedere middag en ochtend gereden heb naar m'n B&B, daarna over zandwegen, door bossen en velden, en uiteindelijk over een paar gruispaden naar Heeten. Ik kom onderweg Bert nog tegen en in Heeten kom ik tegelijkertijd met Aart bij de controlepost.

Net als in Heino twee dagen geleden krijg ik de indruk dat er aan de achterhoedelopers niet zoveel aandacht meer wordt besteed, toch wel een beetje jammer. Ik heb natuurlijk de laatste twee jaar op de 20 gelopen, in de drukte, maar ik kan me eigenlijk niet herinneren dat het vroeger op de 30 ook zo tam was in de etappeplaatsen.

 

En dan ga ik op voor echt de laatste loodjes van deze 4Daagse en daar zit dat ellenlange bospad natuurlijk weer in. Ik heb me er op ingesteld natuurlijk, maar net als andere jaren vind ik het een vrselijk pad, alsof er geen eind aan komt! Gelukkig heb ik nu wel de mazzel dat de zon schijnt, met regen is het hier ng erger! Na dit pad komen we dan bij de allerlaatste rustpost van de 4daags en daar word ik bijna ondersteboven gelopen door een enthousiaste kat, die geknuffeld wil worden!  

 

Na een bekertje chocomel en een toiletbezoekje ga ik op pad voor de laatste 4 kilometertjes, gelukkig niet meer door het weiland dit keer, maar via klinkerwegen naar de weg langs het kanaal. Ik passeer het “nog 1 kilometer” bord en ben dan snel in Raalte. Over de rode loper, ik krijg nog wel een finish-neut aangeboden, maar verder is de intocht wel al zo'n beetje voorbij en dan over de Via Sallandia naar de tent. Ik meld me af en krijg voor de eerste keer geen nieuwe medaille, maar een cijfertje, beloning nummer 6 is binnen!

Ik ga nog een glaasje cola halen, laat m'n boekje stempelen en wissel nog even m'n laatste muntjes in. Het is een prima 4Daagse geweest, leuk dat ik toch de 1e dag 40 heb kunnen lopen, maar jammer dat met name de 3e dag zo slecht ging. Het weer was pico bello, nog nooit zo mooi gehad in al die jaren en ik heb het heel erg naar m'n zin gehad op m'n logeeradresje. Ook het alleen lopen vind ik niet erg, dat ben ik immers gewend, maar ik heb wel de gezelligheid van het met z'n tween zijn rondom de 4daagse gemist. In je eentje gaan high-teaen of pannenkoeken eten doe je nou eenmaal niet zo snel! Volgend jaar voor de zevende keer dus, en als het nog gaat weer voor de 30, want het rustiger lopen onderweg weegt toch wel op tegen de wat uitgestorven etappeplaatsen onderweg! En wie weet, ook weer de eerste dag op de 40…….. Maar dat zien we dan wel weer, tot volgend jaar!

 

Klik op de plaatjes hieronder voor de fotoverslagen.

     

Dag 1

 

Dag 2

 

Dag 3

 

Dag 4

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!