Dichter op het Land
kunst- en poŽzieroute op Schokland

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Een paar jaar geleden had ik een korte wandeltocht gemaakt op Schokland, een voormalig eilandje in de Zuiderzee. Tja, ik heb nou eenmaal iets met eilanden, hoewel dit natuurlijk al heel lang geen echt eiland meer is, maar geheel omsloten door de polders van de Noordoostpolder. Maar toch…… ook hier had ik het echte onvervalste eilandgevoel! Ik heb toen heel lang gedaan over een afstand van ca. 13 km, omdat er overal informatieborden stonden, voornamelijk over de geschiedenis van het eiland en die is erg boeiend, zodat ik toen ook echt al die borden gelezen heb!

 

Ik heb me toen voorgenomen om zeker nog een keer terug te gaan en heb me geabonneerd op een email-nieuwsbrief zodat ik op de hoogte word gehouden van de activiteiten op Werelderfgoed Schokland. En deze zomer kreeg ik bericht dat er een kunst- en poŽzieroute te wandelen was, langs allerlei kunstwerken. Bij ieder kunstwerk kon je uit een soort brievenbusje een gedicht pakken en zo al wandelend een gedichtenbundel verzamelen. Ik vond het idee erg leuk, maar het is er de hele zomer niet van gekomen.

Maar toen kreeg ik bericht dat de wandeling een dusdanig groot succes was, dat hij werd verlengd tot en met de herfstvakantie eind oktober! En dus besloot ik om toch nog maar een dagje Schokland in te plannen. Vraag was echter wanneer. Het is een erg regenachtige herfst tot nu toe en hoewel ik wandelen in de regen niet zo erg vind, zag ik het nou ook weer niet zitten om gedichten te gaan lopen verzamelen in de nattigheid.

 

Maar voor 16 oktober werd er dan toch een aardige dag voorspeld, dus ik besloot om die te benutten. Ik ben na de files gaan rijden, want het museum waar ik het dichtbundelplankje kon kopen ging pas om 11 uur open, dus eerder gaan rijden had geen zin vandaag. Wel moest ik in mijn planning rekening houden met een boerenprotestdag, maar die heb ik, zowel op de heen- als op de terugweg aardig kunnen omzeilen. Iets na elven was ik op Schokland en kon ik beginnen aan de “Dichter op het Land” route.  

 

In het museum kocht ik het plankje met daarop alvast het eerste blaadje, waar de plattegrond van de wandeling op stond, met daar op aangegeven waar de gedichten te vinden zouden zijn. Vol goede moed ging ik op pad, het weer was nog mooier dan ik verwacht had, stralende zonneschijn in een strakblauwe hemel met een lekker briesje, het was echt genieten!

De route ging naar de noordpunt van Schokland, waar de lichtwachterswoning en de vuurtoren bij het voormalige haventje van Oud-Emmeloord staan. Onderweg kwam ik inderdaad langs verschillende kunstwerken en de brievenbusjes waar ik de gedichten uit kon pakken waren duidelijk zichtbaar. Op de gedichten stond een foto van het kunstwerk wat erbij hoorde en de tekst van de gedichten sloot daar mooi bij aan. Sommige kunstwerken hadden wel wat te lijden gehad van het slechte weer de laatste tijd, maar er was genoeg moois te bewonderen.

 

  Bij het haventje staan nog steeds twee havenhoofden en ťťn brievenbusje stond bovenaan een steile trap op een van de uiterste punten van de havenhoofden. Klimmen dus, en ik werd beloond met een schitterend uitzicht over het eiland en de omringende polders. Er is nog steeds een watertje op deze plek, dus je waant echt in een haventje en er zwommen twee statige zwanen rond. Het water kleurde prachtig blauw, en voor de zoveelste bedacht ik me dat Nederland toch wel heel veel prachtige plekjes kent!

 

Ik rondde de noordpunt van het eiland en ging dus op de terugweg, de wind die ik op de heenweg in de rug had, kwam nu van voren en ik zag dat die wind ook wolken met zich meevoerde, het was helaas afgelopen met het prachtige stralende weer, het werd bewolkt. Ik kwam langs de Zorgboerderij Schokland, waar ik een paar jaar geleden koffie heb gedronken, maar vandaag was hij dicht. Dit was ook de enige plek waar ik het gedicht niet heb kunnen vinden, ik heb me het schompes gezocht, maar naks, nada, noppes. Later in het museum werd me verteld dat het brievenbusje binnenin een schuur heeft gestaan, maar gelukkig hadden ze het gedicht ook in het museum, zodat ik wel een complete bundel heb.

Ietsje verderop verliet de route de verharde paden en liep ik over een graspad langs een paar weilanden met een kudde nieuwsgierige jonge koeien. Daarna ging ik het Schokkerbos in, jammer dat het nu zo bewolkt was geworden, het bos werd er wel erg somber door! Wel stonden hier, net als in de bossen in de rest van Nederland, enorm veel paddenstoelen, zodat ik vaak door m'n knieŽn ben gegaan voor een fotootje. Ook kwam ik door de Gesteentetuin, het bijbehorende bezoekerscentrum was ook gesloten, maar er waren binnen mensen aan het werk, dus ik kon wel even een kijkje nemen.

 

Het ging weer verder door het bos, waarbij ik nog ettelijke paddenstoelen en zwammen op de foto heb gezet. Wel waren het allemaal bruine, beige en witte paddenstoelen, rode vliegenzwammen heb ik niet gezien. Ook hier in het bos kunstwerken natuurlijk, waaronder een paar bouwsels die verdacht veel op hele grote paddenstoelen leken. Ze pasten in ieder geval perfect in de herfstige omgeving. Het pad door het bos kam uiteindelijk uit bij een pad langs de weilanden weer terug naar het museum.  

 

Dat was een blubberpad, maar ja, ik moest het wel wandelen natuurlijk, want ik kwam daar nog langs twee kunstwerken met bijbehorende gedichtenbusjes. Uiteindelijk kwam ik bij de dwarsweg uit bij het Museum, mijn GPS stond op bijna 10 km en ik was haast drie uur onderweg geweest. Geen wandeling om tempo te maken dus, en ik was echt blij dat ik alle informatieborden verleden keer al had gelezen, anders had het nog langer geduurd!

De laatste gedichtenbusjes zouden op het terrein van het museum te vinden zijn en op vertoon van m'n museumkaart mocht ik daar gratis naar binnen. Maar eerst heb ik een stempel gebietst voor in mijn wandelboekje, een heel nieuw boekje, want het oude was vol. In het museum ben ik als eerste naar het restaurant gegaan en heb daar zitten genieten van een cappuccino met een “Schokker Brok”, gebak met bosvruchten, was heerlijk!

 

  Ook het museum had ik vorige keer al uitgebreid bekeken, dus nu ben ik er wat sneller doorheen gegaan en heb de laatste drie gedichten opgehaald. De allerlaatste lag in de kerk. En toen stond ik in dubio, zou ik nog een rondje om de zuidpunt gaan maken, of gelijk naar huis gaan? Het was nog steeds droog maar het zag er wel naar uit dat het zou gaan regenen. Samen met de beheerster van het museum heb ik Buienradar gecheckt en toen bleek dat de regen nog zeker anderhalf uur weg zou blijven, ben ik toch nog op pad gegaan voor het tweede rondje van ca. 5 km.

 

Door het sombere weer was dit rondje wel een stuk minder fotogeniek dan vanmorgen, maar ik heb toch nog een heleboel paddenstoelen op de foto gezet en natuurlijk de ruÔnes van de vuurtoren en de kerk van Ens op het allerzuidelijkste puntje. Nu had ik op de terugweg het windje in de rug en dat was lekker lopen, zo op het laatste stukje. Ik ben nog even in het kleine Schokker woonhuisje wezen kijken en bij de bijbehorende waterput.

 

Daarna heb ik nog een stukje onverhard gelopen, over graspaden, omdat ik nog wist dat je dan zo prachtig op het kerkje bij het museum aan komt lopen. Dit laatste stukje liep ik wel in de miezerregen, maar omdat de wind en dus ook de regen van achteren kwamen had ik daar niet zo'n last van. En het gaf wel een mooi wazig effect aan het uitzicht op het kerkje! Vlakbij het kerkje heb ik nog een allerlaatste selfie gemaakt en net voor vijf uur was ik terug bij het museum.  

 

Dat was dus net nog open en ik kon nog even naar het toilet voor ik de lange reis naar huis weer aan zou vangen. Maar wonder boven wonder ging dat allemaal hartstikke vlot, hier en daar een klein opstoppinkje, maar eigenlijk had ik amper vertraging en rond 19.00 uur was ik thuis, waar Bram me luidkeels liet weten dat hij honger had. Ik heb een heerlijke dag gehad, Schokland was nog net zo mooi en leuk als ik me herinnerde en ik ga dan ook beslist nog wel eens een keertje!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.

 

 

 

Een berichtje in mijn gastenboek vind ik altijd leuk!