Het Zuiderzeepad
van Spakenburg naar Blaricum

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Tijd om weer eens verder te gaan op het Zuiderzeepad, de laatste keer dat ik daar een etappe wandelde was in juli! Na een compleet verregende woensdag werd er voor donderdag 12 september goed weer voorspeld, en ik besloot die dag maar gelijk te benutten. Spakenburg-Blaricum stond vandaag op het programma, een afstand van iets meer dan 20 km. Lekker relaxed wandelen dus! Maar toch ben ik vroeg op pad gegaan, natuurlijk om de files voor te blijven maar ook (en vooral) omdat ik nou eenmaal graag bij het krieken van de dag wandel.

 

Ik wist in Spakenburg nog een mooi parkeerplekje van toen ik het Grebbeliniepad liep en reed daar zonder problemen en zonder files heen. Er was nog parkeerplek zat en vanaf de parkeerplaats stond ik na een paar honderd meter bij het VVV, waar ik verleden keer geŽindigd was. En hoewel de route hier direct van de oude haven wegloopt, ben ik natuurlijk toch even sfeer op gaan snuiven. Na die natte dag van gisteren was het vanmorgen prachtig nevelig en dat gaf een nog mooier tintje aan deze “Onedinline-haven”.

Hierna ging ik dan echt op pad, ik wandelde Spakenburg uit en was op bekend terrein, de weg langs het Eemmeer. Deze liep ik zowel met het Rondje Spakenburg als met het Grebbeliniepad. En wat was het hier vanmorgen fantastisch wandelen! De nevels hingen aan beide kanten van de weg over de weiland en er was geen levende ziel te bekennen. Ik had de weg helemaal voor mij alleen, er zaten alleen hier en daar wat vogeltjes, in de weilanden stonden koeien en in een plasje zwommen ganzen.

 

Natuurlijk heb ik om de haverklap stil gestaan voor een fotootje en over de eerste drie kilometer heb ik dan ook best lang gedaan. Na die drie kilometer kwam ik bij de Palendijk, ook die is bekend, maar ik ga natuurlijk toch een kijkje nemen. Tjonge, jonge, wat zitten daar een hoop spinnenwebben zeg! Het lijkt wel een spinnen-vakantie-oord! Ik loop helemaal naar het puntje van de dijk en bekijk daar de hergebruikte grafzerken die als basaltblokken dienst doen.  

 

Dan gaat het verder over de dijk naar Eemdijk, ik zie onderweg leuke tuintjes, een oude richtingaanwijzer, een minibieb en een pompoenenstalletje, saai is het dus zeker niet! In Eemdijk zit wel een restaurantje, maar dat is op dit vroege tijdstip nog gesloten en bij het pontje over de Eem las ik even een bankjesrust in. Ik hoef niet over met het pontje (het kan wel, maar dan snijd je zeker 10 km van de route af), ik blijf de Eemdijk volgen.

Een stukje verderop gaat het verder over een graspad, en ik ben blij dat het gras redelijk kort is. Ik weet nog van toen ik het Grebbeliniepad liep dat het gras toen zo'n beetje tot m'n heupen stond. Nou, daar zit ik na die regen van gisteren niet echt op te wachten! Nu valt het wel mee, ik vind het best een mooi pad en wat verderop moet ik ook de nodige overstapjes over. Ik wandel door een weiland met paarden, omzeil een vervaarlijk blaffende hond en zie een grote boot voorbij varen.

 

  Na een stukje fietspad volgt er een tweede stukje grasdijk en hier is het gras wel langer, ik loop dan ook al gauw in m'n schoenen te soppen en wenste dat ik gewoon het fietspad was blijven volgen….. Maar ook aan dit natte pad komt een eind en dan steek ik de Eem over en ga aan de overkant het dorpje Eembrugge in. Dat dorpje stelt niet zoveel voor, paar huisjes, maar dan kom ik bij het haventje.

 

En daar staat een bord dat er een omleiding van de wandelroute is. In het havenkantoortje ga ik even vragen of het pad echt niet begaanbaar is, maar zeker weten doen ze het daar ook niet. Ik maak daar wel even dankbaar gebruik van het toilet en ga dan het pad inspecteren. Daar zijn ze bezig om een fietspad aan te leggen, er ligt al een hele laag aarde en daar zak ik tot m'n enkels in weg. Okť, het zou te lopen zijn, maar dat lijkt me niet echt prettig. En dus besluit ik om de “variant” te lopen.

En daar heb ik beslist geen spijt van, een heerlijke asfaltweg, echt “des Danyells”, met uitzicht over de weilanden zover als je kunt kijken! Ik kom zelfs langs een weiland vol met ooievaars en met veel inzoomen kan ik er een aantal mooi op de foto zetten. Aan het eind van de omleiding pik ik de route weer op en wandel verder richting het gemaal van Eemnes. Ook dit is bekend terrein van het Rondje Spakenburg.

 

Bij het gemaal aangekomen staat daar een picknickbank met schitterend uitzicht over het water en hier neem ik mijn tweede kopje koffie uit de thermos en ik eet er een crackertje bij. Er is een man bezig met watermonsters te nemen en we maken even een babbeltje, best interessant werk. Dan ga ik weer verder over een kilometerslang, kaarsrecht fietspad richting Eemnes. Super, wat loop ik te genieten vandaag! Er zijn mensen die dit vreselijk saai vinden, maar ik ben in m'n element!  

 

De kerktoren van Eemnes staat heel in de verte te wenken, maar eerst passeer ik nog het trekpontje waarmee je tijdens het Rondje Spakenburg oversteekt. Nu laat ik het links liggen en vervolg het fietspad naar Eemnes. Daar aangekomen ben ik al gauw bij de kerk die ik al die tijd heb zien staan en bewonder daar de torenklok die op een leuke a-symmetrische manier op de toren is bevestigd. En dan ben ik in het centrum van Eemnes en hier kan ik dan wel lekker aan de koffie, doe mij maar een cappuccino!

Nog een stukje door Eemnes hierna en dan ga ik onder de snelweg door en Eemnes uit. Er volgt nu een lange gruisweg, omzoomd door bomen zodat ik vaak heerlijk in de schaduw kan lopen, want het is inmiddels behoorlijk warm geworden! Na een bruggetje overgegaan te zijn kom ik zowaar nog op een bospaadje terecht, het is vandaag weer een mooie gevarieerde route, hoor. Maar zo langzamerhand nader ik het eindpunt, het bospad gaat over in een laan met mooie stulpjes aan weerszijden en ik schiet in de lach om een grappig waarschuwingsbord voor een gevaarlijke …….. kip!

 

  Dan ben ik in Blaricum, hoewel ik nergens een plaatsnaambord heb gezien en na een tijdje moet ik de route verlaten om naar de bushalte te lopen. Die blijkt pal voor de wereldberoemde ijssalon “De Hoop” te zitten en na een blik op het vertrektijdenbordje blijk ik nog ruim tijd voor een heerlijk ijsje te hebben. De keus valt op ananas met frambozen en op een bankje bij de bushalte laat ik me dat goed smaken!

 

De rit terug met het OV gaat vandaag uit de kunst, ik moet twee maal overstappen en haal tot twee maal toe perfect m'n aansluiting en ben dus weer snel terug bij Kiaatje. Daar haal ik bij het VVV nog even een stempel voor in mijn wandelboekje en dan gaat het weer huiswaarts. Wel een beetje files gehad, maar ook dat gaat redelijk snel, dus ik ben mooi rond etenstijd thuis. Het was toch best wel een lange dag, maar ik heb van iedere minuut genoten, het was perfect vandaag!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.

 

 

 

Een berichtje in mijn gastenboek vind ik altijd leuk!