De Strandwalwandeling
vanuit Rijswijk

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  7 september is de sterfdag van m'n moeder (2015) en de laatste jaren heb ik die dag besteed aan een wandeltocht in Rijswijk, waar ze vanaf 1956 tot haar dood heeft gewoond, om allerlei oude plekjes terug te zien en ook om nieuwe plekjes te ontdekken natuurlijk. Dit jaar viel 7 september op een zaterdag en tot mijn verrassing werd er die dag de Strandwalwandeling in Rijswijk georganiseerd!

 

Ja, tot mijn verrassing, want het eigenlijke Strandwalfestival wordt altijd pas in het tweede weekend van september georganiseerd. Ik heb er een berichtje aan gewaagd, en kreeg direct de bevestiging: de wandeltocht zou inderdaad een week eerder plaatsvinden. Ook de start was verhuisd, niet meer in de kinderboerderij aan het Julialaantje, maar bij het sportcomplex aan de Schaapweg, een hele vooruitgang wat parkeren betreft!

In het startbureau was het rustig en ik was snel ingeschreven. Ik heb ook gelijk mijn boekje laten stempelen en ik kreeg een sleutelhanger, met daarop de nieuwe naam van de vereniging. Of juist, niet, want wsv Haaglanden is dus geen vereniging meer, maar een stichting geworden: Wandelstichting Voorwaarts Haaglanden. Gewapend met de routebeschrijving van de 25 km ging ik op pad.

 

We begonnen gelijk goed, Rijswijk kent heel veel parken en we doorkruisten in alle mogelijke richtingen achtereenvolgens Park Overvoorde, het Kruisvaarderspark, Park Huis te Lande en Park Westhof. Allemaal bekende plekjes, hoewel het Kruisvaarderspark in mijn jeugd nog niet bestond, of misschien bestond het wel, maar dan niet onder die naam. Het was in het begin een beetje vochtig weer, maar toen de zon eenmaal door de wolken brak gaf dat een prachtig nevelig effect aan het natte groen, prachtig!  

 

Na al deze parken ging het langs het Hertenkamp (o ja, dat is ook een park: het Von Fisennepark) en Don Bosco richting oud Rijswijk. Via de Laan te Blotinghe (vond ik als kind altijd een zéér intrigerende naam ), de Schoolstraat en de Torenstraat kwamen we uit in de Herenstraat. Ik vond het wel jammer dat we niet langs Park Hofrust en de grote Kerk zijn gekomen, maar dat deel is bewust overgeslagen omdat daar de zaterdagmarkt wordt gehouden, hetgeen problemen met pijlen oplevert.

In de Herenstraat vond ik het wel tijd voor een kopje koffie en ik streek neer op het terras van Lunchroom Meijers. Na de koffie liepen we eigenlijk een stukje terug, maar nu niet over het Julialaantje, maar over de van Vredenburchweg (die op de strandwal ligt, waarnaar de tocht vernoemd is). Aan de andere kant langs het hertenkamp dus en dan het Rijswijkse Bos in. Over het bruggetje waar vroeger altijd een ijscoman stond, heb ik nog een heel leuk oud fotootje van!

 

  In het bos gaat het natuurlijk langs de Naald van Rijswijk, een obelisk ter herinnering aan de Vrede van Rijswijk, in 1697. De naald is gemaakt uit restanten van een prachtig Koninklijk Paleis dat hier ooit heeft gestaan, het Huis ter Nieuburch, afgebroken in 1790. Uiteraard zet ik De Naald uitgebreid op de foto, het valt me wel op dat hij er ontzettend smerig uitziet, daar mag de hogedrukspuit wel eens op gezet worden!

 

Vanuit het bos kan je de toren van het “oude” (ik blijf het vreemd vinden om iets, waarvan ik de bouw nog heb meegemaakt, “oud” te noemen) stadhuis en als ik het bos uitkom, ga ik daar natuurlijk even een kijkje nemen. Tjonge, jonge, dat ziet er ook niet uit, zeg! De eens zo statige trap is overal afgebrokkeld en het grote balkon boven de ingang is overwoekerd met onkruid. Ik vraag me af wat ze hier mee gaan doen…… Ooit zouden hier twee heel hoge torenflats komen, maar dat project is in de crisistijd afgeblazen. Ook heb ik gehoord dat ze daarna het stadhuis in oude luister zouden herstellen. Nou, dan hebben ze aardig wat te doen!

De route vanaf hier loopt over de Lindelaan, maar natuurlijk laat ik die rechts liggen en wandel evenwijdig door de van Dijcklaan, waar m'n moeder bijna 60 jaar heeft gewoond en waar ik dus mijn jeugd heb doorgebracht! Ook dit valt tegen. Vroeger hingen aan werkelijk alle balkons bakken met fleurige bloemen, nu nog maar aan een handje vol en het balkon van “ons” huis is afgeschermd met een soort donkerbruin riet. Het is maar goed dat mama dit niet ziet…….

 

Vanaf hier gaat het over de Rembrandtkade en door een klein parkje (zonder naam?) richting het jaagpad langs de Vliet (officieel het Rijn-Schiekanaal). Het is inmiddels heerlijk weer geworden en ik loop te genieten van het uitzicht over het water en roep de roeiers die aan het trainen zijn een goedemorgen toe! Het pad gaat onder de A4 door en dan kom ik bij volkstuinvereniging Lommerrijck, waar ik wederom aan de koffie ga.  

 

We vervolgen het Jaagpad, komen langs het mooie gemaal van de Plaspoel- en Schaapweipolder en bij Herberg Vlietzigt gaan we het Elsenburgerbos in. Dat is aangelegd op grote vuilhopen, dus er moet af en toe stevig geklommen worden, maar gelukkig zit er ook een heel lang dalend pad in. Aan het eind steken we de A4 weer over en pikken aan de overkant een stukje park met de funderingen van een oude boerderij en leuke vlonders mee. Dan wederom de A4 over en het Wilhelminapark in. Net als het Elsenburgerbos ook hier flinke hoogteverschilletjes en prachtige vijvers. Heerlijk wandelen hier!

Na het Wilhelminapark komen we bij de nieuwbouwwijk Rijswijk-Buiten, hierdoor is Rijswijk dus echt helemaal vastgebouwd aan Delft. Ik moet eerlijk bekennen dat ik de huizenbouw niet mooi vind, en wat zijn die woningen allemaal groot……. Ik heb toch zelf geen klein huis, maar volgens mij kan dat drie maal rondwalsen in wat hier staat!

 

  Bij de grote groene haan van tuincentrum Groenrijk neem ik nog even een korte rust in het Tuincafé (moet er de hele winkel voor door lopen) en geniet van een bakkie koffie. Dan op voor het laatste stukje, richting Delft en dan langs het water de Kerstanje richting Den Hoorn, waar we een heel klein hoekje van meepikken. Over een heel smal paadje en dan verderop onder de A4 door (de 4e keer dus dat we die kruisen!)

 

Dan gaat het langs de mooie Schaapweimolen richting de Eikelenburglaan en daar is de begraafplaats waar ik de as van mama Dany heb uitgestrooid. Natuurlijk wandel ik even naar het strooiveldje en las daar een korte bankjesrust in (heel kort, want het begint net weer te regenen). Op het veldje staat een grote boom en die begint inmiddels al aardig kaal te worden, mooi, daar hield mama van, van die kale takken afstekend tegen de hemel!

Het laatste stukje gaat over een volkstuintjescomplex en dan langs de Schaapweg terug naar de start. Ik meld me af en bedank de mensen van de organisatie voor de leuke tocht. Want ja, het is inderdaad een heel leuke tocht, die 100% gebruik maakt van al het groen dat Rijswijk te bieden heeft. Het is een tocht die, naar mijn mening, veel meer deelnemers verdient dan het schamele aantal van 43 dat dit jaar geteld werd……. Echt heel jammer!!!!! Tot slot ga ik koffie drinken in de van Dijcklaan bij een oud-buurvrouw van mams, even bijkletsen en een gezellige afsluiting van deze tocht over memory-lane!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.

 

 

 

Een berichtje in mijn gastenboek vind ik altijd leuk!