Wandelen door Oneindig Laagland
Trage Tocht Rhoon

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Boehhhhh, helemaal niks voor mij, hoor, dat warme weer! Twee dagen alleen maar voor de ventilator zitten hangen en geprobeerd om het in huis zo koel mogelijk te houden. Even er uit voor boodschappen vind ik al een crime, laatst staan dat ik er lekker op uit kan trekken! En tja, ik wandel zo graag, hè……. Dus besloot ik uiteindelijk om woensdag dan maar weer heel vroeg op pad te gaan en ergens van de zonsopkomst te gaan genieten. Om voor de ergste warmte weer terug te zijn moet het dan geen al te lange tocht zijn natuurlijk, zo rond de 15 km is mooi.

 

En kijk, daar vond ik in mijn verzameling een boekje: Wandelen door Oneindig Laagland. Alleen de titel al doet me watertanden en als ik het boekje wat nader bestudeer blijken er 15 tochten in te staan van ca. 15 km, allemaal in het gebied van de grote rivieren. In het boekje staat ook dat alle tochten te vinden zijn op wandelzoekpagina.nl. Dat is handig, dan kan ik de GPS-track downloaden en de routebeschrijving printen, zodat het boekje netjes blijft.

De laatste wandeling die in het boekje beschreven wordt, is voor mij het dichtst bij en blijkt de Trage Tocht Rhoon te zijn. Bekende omgeving natuurlijk, door de Rhoonse en de Carnisse Grienden, maar ook over een paar grasdijken in de buurt van Koedood, die nieuw voor me zullen zijn. Het trekt me wel aan, de zonsopkomst bekijken in de Grienden of in de Albrandswaard! Inderdaad heb ik op wandelzoekpagina snel de route gevonden, ik zet de track in m'n GPS, print de route uit en zet dan de wekker op een onzalig tijdstip, ik wil rond kwart over zes in Rhoon starten!

 

Dat lukt prima, ik kan Kiaatje kwijt op een groot parkeerterrein bij het haventje bij de Grienden en ga in de nog redelijk donkere ochtend van start. Leuk hoor, om de Grienden ook eens met dit licht te bekijken! De route loopt eigenlijk via de Rhoonse Grienden daar de Carnisse Grienden en dan door de polders terug, maar ik besluit dit andersom te doen. Een goede keus, want nu kan ik van een prachtig nevelige zonsopkomst in de polder genieten.  

 

Het betekent echter ook dat de grasdijken nu ook direct in het begin zitten en daar krijg ik toch een beetje natte voeten van het hoge gras. Maar het is prachtig wandelen op de hoge dijk, omzoomd door grote bomen, dat ik die natte voeten maar op de koop toe neem! Aan het eind van de eerste dijk staat een uitnodigend bankje en daar las ik even een korte rust in. Bij de tweede dijk staat een kudde opdringerige koeien, daar ben ik niet zo'n held mee, en ik kies dus voor een evenwijdig lopende asfaltweg. Daar staat weliswaar een bord “verboden voor onbevoegden”, maar op de paal zit wel een sticker van het wandelnetwerk, dus ik wandel maar gewoon verder.

Het weer is inmiddels helemaal aan het omslaan, de zon verdwijnt achter de wolken, het gaat harder waaien en het is opeens ook een stuk frisser. Jammer dat m'n foto's nu wat minder zonnig worden, maar voor de rest vind ik het HEERLIJK zo! Bij Koedood gaat het de Carnisse Grienden in, langs het leuke rotsige strandje, waar ik wederom een bankjesrust inlas. Dan weer verder over eindeloze paadjes met knotwilgjes en over het lange plankier van het Truus Visscherpad. Dat komt uit op een graspad langs de Oude Maas, dat ik een stukje moet gaan volgen.

 

  Inmiddels is de lucht wel heel erg donker en dreigend geworden en ik betwijfel of ik het wel droog zal houden. Ik ben niet echt op regen voorbereid, maar heb wel een pluutje bij me, dus ik maak me maar geen al te erge zorgen! Het is best leuk lopen hier, er varen grote schepen voorbij en nu het wat later is, kom ik ook wat fietsers en een enkele jogger tegen. Dan volgt het pad achter de golfbaan, ik moet onder een omgevallen boom doorkruipen en dan kom ik bij de ingang van Klein Profijt.

 

Hier kan je kiezen voor een extra rondje over een laarzenpad van ca. 2,5 km en na even twijfelen besluit ik om dat toch maar mee te pikken. Nu de temperatuur een stuk aangenamer is, vind ik het niet zo erg om wat langer op pad te zijn! En van dat rondje heb ik beslist geen spijt gehad. Het was prachtig, ondanks dat het nu toch echt begon te regenen. Ik liep op smalle paadjes tussen duizenden roze bloemetjes, zelfs m'n plu kleurde er prachtig bij! En ook hier liep ik een stukje langs de Oude Maas.

Na dit ommetje ging het via een fietspad weer terug naar de Rhoonse Grienden, waar ik nog een tweede lusje heb gemaakt, het zogenaamde RWV-Rondje, wat jarenlang het modderigste onderdeel van de Rhoonse Griendentocht is geweest! Nu was er geen modder, alleen nat gras. Nou ja, m'n voeten waren toch al nat, dus dat maakte niks meer uit. Hierna was het de bedoeling om terug te lopen naar de parkeerplaats via het langs de Grienden lopende fietspad, maar dat is op het ogenblik foetsie, er wordt hard gewerkt.

 

En dus moet ik weer het pad door de Grienden nemen, tjonge jonge, wat een straf Nu geen lusjes meer zoals vanmorgen, maar het pad volgen dat linea recta naar het haventje loopt. Onderweg amuseer ik me met het op de foto zetten van boompjes met grillige vormen, de een nog mooier dan de andere! Dan ben ik weer terug bij het haventje, waar ik bij De Aap even als afsluiter van een lekkere cappuccino geniet.  

 

Ondanks de bekende omgeving heb ik het prima naar m'n zin gehad, en ondanks dat deze tochten weer grotendeels onverhard zijn, trekt de rest van de serie me toch wel aan. De omgeving van de grote rivieren is immers prachtig, en op dit soort afstanden vind ik onverhard lopen niet zo erg. Er zal dus binnenkort nog wel een tochtje “door oneindig laagland” volgen!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.

 

 

 

Een berichtje in mijn gastenboek vind ik altijd leuk!