NS-wandeling Veluwezoom
van Dieren naar Velp

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Tijdens een paar tochten van de Grensparkwandelingenserie had ik al gezien dat de hei inmiddels volop in bloei aan het komen is, en ook op Facebook zag ik al een paar schitterende plaatjes voorbij komen. En dus besloot ik dat het tijd werd om zelf ook een heidewandelingetje te gaan maken. Een paar jaar geleden heb ik een Groene Wissel over de Posbank gelopen, maar toen was ik eigenlijk net te laat voor de allermooiste bloei, dus toen ze voor woensdag mooi zonnig weer voorspelden ben ik er maar gelijk op uit getrokken.

 

De keus viel dit keer op NS-wandeling Veluwezoom, van station Dieren naar station Velp, met een mogelijkheid tot inkorten bij Rheden. Maar inkorten zou wel niet nodig zijn, de “lange” zou 14 km zijn (bleek uiteindelijk 16). Van deze NS-wandeling had ik al goede berichten gehoord, en toen ik op internet naar de beschrijving zocht, zag ik dat de route zowel door de bossen als over de heide zou gaan. Nou heeft hei mijn voorkeur, over heidevelden kan je tenminste veel om je heen kijken, maar och, op 14 km kan er toch nooit zo heel veel bos in een route zitten, toch?

Lekker op tijd vertrokken en dus ook lekker op tijd in Dieren, waar ik Kiaatje kwijt kon in een riante (gratis) parkeergarage bij de Park & Ride. Ik had zowel de routebeschrijving bij me als de track in m'n GPS en ook had ik binnen de kortste keren de markering te pakken. Ik zag ook stickers van het Veluwe Zwerfpad en dat herinnerde me eraan dat ik toen tijdens die Groene Wissel opeens Piet, Roel en Betsy tegen het lijf liep die toen met dat Zwerfpad bezig waren.

 

Na een klein stukje door Dieren ging het via een paadje langs een weiland met vrolijke zonnebloemen gelijk de bossen in. De Onzalige Bossen, hoe kmen ze aan zo'n naam! Via een lang, recht en stijgend bospad kom ik uit op de Carolinaberg, waar maar liefst 14 wandelpaden op uitkomen. Ik maak een filmpje terwijl in om m'n as draai om alle paadjes op m'n phone te krijgen en tel ondertussen mee, ja hoor, het zijn er echt 14!  

 

Het is best een pittig stukje, hier door die bossen, er zitten veel klimmetjes en dalinkjes in en hier en daar liggen er bomen schots en scheef over het pad, zodat ik er een beetje omheen moet klauteren. Overigens vind ik deze bossen wel leuk, ze zijn mysterieus donker en doordat het onder dat donkere bladerendek een beetje vochtig is, zie ik al aardig wat paddenstoelen en natuurlijk veel van die grote elfenbankjes.

Ik kom langs een restaurantje bij de Carolinahoeve, maar dat is nog gesloten. Overigens kom ik hier ook langs een veldje met een kudde Schotse Hooglanders, de enige die ik vandaag gezien heb, hoewel ik ontelbare hekjes met waarschuwingsbordje door ben gegaan. Ook na de Carolinahoeve blijft het n en al bos wat de klok slaat, maar net als ik het een beetje zat begin te worden, verandert het bos van karakter, het wordt lichter en ja hoor, daar zie ik de eerste hei van vandaag!

 

  En dan ben ik al snel op de Posbank en heb van daar af schitterend uitzicht over hellingen vol met bloeiende heide. In het zonnetje en met een prachtige Hollandse wolkenlucht erboven is dit echt een plaatje, en m'n camera (zowel m'n echte camera als m'n phone) maakt overuren. Op de Posbank zelf neem ik even rust en drink een koffie uit de thermos, ik ga wel even het Posbankcentrum in voor een toiletbezoekje.

 

Het is inmiddels wat later op de ochtend geworden en als ik afdaal van de Posbank om de route te vervolgen, heb ik de heide niet helemaal meer voor mezelf, maar gelukkig is het nog niet heel erg druk, ik zie nog kans om veel foto's van het landschap te maken zonder mensen erop. Ik wandel verder door uitgestrekte heidevelden, over zandpaadjes en een leuk bruggetje dat mooi in de kleur paars is gehouden. Dan zie ik de aftakking via de korte route naar station Rheden, maar geen haar op m'n hoofd die daarover denkt, ik loop er nog veel te veel van te genieten!

Ik maak een paar panoramafotootjes, en natuurlijk een selfie en dan gaat het pad weer omhoog naar een volgend uitkijkpunt en dit stukje valt wel even een beetje tegen. Het is een trap, maar de treden zijn zo hoog, dat het iedere keer een enorme opstap is, best vermoeiend dus en ik sta vaak even stil om op adem te komen. Samen met al dat fotograferen betekent dat wel, dat m'n gemiddelde tempo dramatisch daalt….. Maar goed, dit soort tochten loop je niet voor het tempo!

 

Op het uitkijkpunt staan een paar uitnodigende bankjes en hier neem ik nog even een bankjesrust en drink m'n laatste koffie op. Nog even genieten van het uitzicht over de hei, want vanaf hier ga ik de bossen weer in. En ook dat is helemaal niet verkeerd, de route volgt hier een beek op het landgoed Beekhuizen en de uitzicht over de beek, ingebed in oevers met herfstbruine kleuren en daarboven het frisse groen van bomen waar de zon doorheen schijnt, is wondermooi!  

 

Aan het eind van de beek kom ik ook aan het eind van landgoed Beekhuizen en wandel Velp binnen. Een paar straatjes, ik zie een mooie zonnewijzer en een statige villa, en dan ben ik bij het station. Daar is een snackbar en daar hangt een vrolijk vlaggetje waarop IJsje??? staat. Wat een domme vraag, NATUURLIJK wil ik een ijsje! Helaas hebben ze geen softijs, maar in plaats daarvan neem ik een lekkere magnum en ga op het perron op de trein wachten.

Die is mooi op tijd, en ik ben snel weer terug op station Dieren. Ook de terugweg in Kaatje naar huis gaat vlot en onderweg stop ik even om een hapje te doen bij de MacDonalds. Het is een heerlijk dagje uit geweest, deze NS-wandeling is inderdaad erg mooi, zelfs voor een niet-bosliefhebber als ik. Wel vind ik dat ik de laatste tijd wel heel erg veel in de bossen heb gelopen, nog n Grensparkwandeling en dan ga ik weer over op polderparcoursen!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.

 

 

 

Een berichtje in mijn gastenboek vind ik altijd leuk!