Knooppunten op Voorne-Putten
Kreken & Meanderen

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  En waar gisteren de geplande knooppunten-thema-wandeling “Kreken & Meanderen” vanuit Rockanje niet doorging vanwege een motorevenement, ben ik er vandaag alsnog op uit getrokken. Het beloofde niet zo'n mooie dag te worden, veel bewolking, maar het zou in ieder geval droog blijven. En dit weer is misschien wel een voordeel, in badplaats Rockanje kan het met mooi weer wel eens heel erg druk zijn! Nu was het plaatsje, zeker op de vroege zondagochtend, nog uitgestorven.

 

Een parkeerplaatsje was dan ook snel gevonden en gewapend met een plattegrondje en natuurlijk de track in m'n GPS ging ik van start voor m'n zevende tocht alweer in deze serie! Nou ja, “tocht” is misschien een groot woord, zo lang zijn deze wandelingen niet, maar ze hebben me tot nu toe iedere keer aangenaam weten te verrassen met de routes, en dat is ook wat waard!

Het eerste stuk ging afwisselend door de duinen en door de weilanden, ook afwisselend verhard en onverhard. Jammer dat het zonnetje niet scheen, zeker in de duinen maakt dat altijd alles een beetje vrolijker. Vooral het Quakjeswater zag er in dit sombere weer maar grauw uit. De lage waterstand helpt daar ook niet echt veel aan! Na dit stuk door de duinen zou er een wat langer stuk door de polders komen, dus toen ik een bankje zag staan heb ik daar maar even een bankjesrust met een kopje koffie uit de thermos ingelast. Voor zover ik kon zien zou ik vandaag geen horeca tegenkomen.

 

En ja, er volgde een fietspad langs een (gelukkig niet drukke) weg, met mooi uitzicht op de weilanden en na een tijdje was daar het bekende bruggetje het Annabos in. Ik weet nog wel dat ik daar eens heb gelopen toen het kletsnat was en ik met doorweekte voeten het bos weer uit kwam, maar daar was nu natuurlijk geen sprake van. Wel altijd een heel mooi paadje hier, omzoomd door hoge bomen en met uitzicht op de weilanden waar paarden ronddartelen.  

 

Vanuit het Annabos ging het verder over smalle polderweggetjes naar het dorpje Tinte. Ik passeerde fietsknooppunt 17 en moest daar natuurlijk even mee op de foto! Over de akkers heen had je al mooi uitzicht op Tinte en uiteindelijk kwam ik uit bij het kerkje met het mooie torentje. Daar stond weer een uitnodigend bankje, dat wist ik nog wel van een vorige keer, en daar heb ik een tweede korte rustpauze ingelast.

De route ging Tinte niet in, maar voerde even verderop naar een pad dat het oude Strypepad bleek te zijn (dat was van toen het Wandelnetwerk Zuid-Holland nog niet bestond). Er stond een waarschuwend bord dat dit pad alleen geschikt is voor wandelaars en mountainbikers, dus een beetje spannend was het wel. Het eerste stuk viel me alleszins mee, alleen een beetje onverhard, maar goed begaanbaar en met mooie uitzichten op de kreken uit de titel van deze wandeling.

 

  Maar daarna was het uit met de pret, eerst over een smal bruggetje een sloot over en daarna dwars door een weiland. Ik de verte zag ik een heel smalle houten brug over een heel brede sloot en ik had zo'n donkerbruin vermoeden dat ik daar overheen moest. En jawel hoor……, best een beetje eng, zeker met de wind die er stond, ik was echt wel blij dat er een leuning was. Beetje wankel was het bouwwerk ook wel, op het hoogste punt voelde ik de hele boel wiebelen…… brrrrrrrr……

 

Maar gelukkig kwam ik zonder ongelukken aan de overkant, om daar tot de ontdekking te komen dat ik midden in een weiland stond, samen met een hele kudde paarden. Ik heb werkelijk geen idee hoeveel mensen deze route lopen en of die paarden dus gewend zijn aan mensen in hun domein, maar een andere weg was er niet, ik moest f terug de brug over f pal langs de paarden. Toch maar het laatste gegokt en hoewel de hele kudde toch wel nieuwsgierig op me af kwam lopen, haalde ik het volgende bruggetje voordat ze me konden omsingelen. Pffff, spannend pad hoor……

Er volgden nog een paar smalle bruggetjes en met hoog gras begroeide weilanden, maar gelukkig niet meer van die hoge bruggen en geen opdringerige paarden meer. Verderop kon ik een veerooster gemakkelijk vermijden en daarna volgde er een “gewoon” onverhard pad. Daar stond nog een bankje bij een mooi watertje en daar heb ik even van alle avonturen bij zitten komen.

 

Nu was het niet ver meer terug naar Rockanje, ik passeerde de dorpsgrens en liep langs de molen zonder naam. Wat verderop stond er een groot woonhuis dat wel wat weg heeft van een kasteeltje en ik zie een bordje te koop staan. Als ik later op internet op zoek ga, blijkt het slechts € 1.800.000 op te moeten brengen, wie weet, als ik ooit de loterij win…… Nog even een rondje om de kerk en dan ben ik weer bij Kiaatje.  

Ook nummer 7 in deze serie wist me dus weer te verrassen, ik had het oude Strypepad weliswaar vroeger eens gelopen, maar die hoge, wankele brug zat er toen nog niet in. Ik ben trouwens nog steeds benieuwd hoe moutainbikers die brug over gaan……. Maar goed, voor mij zat de wandeling er weer op, tevreden ben ik de korte afstand terug naar huis gereden, ik heb weer een heerlijk wandelweekendje gehad!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.

 

 

 

Een berichtje in mijn gastenboek vind ik altijd leuk!