Knooppunten op Zuid-Beveland
Het Kiekendiefpad rondom Goes

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Ergens in n van m'n wandelordners zat nog een kaart van het zogenaamde Kiekendiefpad. Dat is (anders dan de naam doet vermoeden) geen echt wandelpad, maar de naam van het wandelknooppuntennetwerk rondom Goes. Via de kaart van het pad heb ik een route uitgezet van ca. 30 kilometer en die ingetekend via afstandmeten.nl. Track in m'n GPS gezet, print van het routekaartje gemaakt en ik was klaar voor weer een knooppuntenwandelingetje, maar dit keer dus niet op Voorne-Putten, maar op Zuid-Beveland!

 

Omdat je op “eigen tochten” natuurlijk de tijd aan jezelf hebt, ben ik niet zo vroeg van huis gegaan, ik arriveerde rond 9 uur op mijn startpunt, een klein parkeerplaatsje bij het strandje van het Katse Veer. Kiaatje stond daar prima, en kijk: er stond ook een dixi! Ik kon dus met een lege blaas aan de wandeltocht beginnen en ook 's middags na afloop is even toiletteren wel fijn natuurlijk.

Eenmaal op pad bleek al gauw dat de kaart die ik gebruikt heb verouderd was. De knooppunten hadden andere nummers en sommige paden waren niet meer met pijltjes aangegeven. En dan merk je toch wel weer het gemak van een GPS met gedetailleerde kaarten erin, ik kon overal gemakkelijk een alternatief vinden. En sommige paden waren (hoewel dus niet meer in het netwerk opgenomen) nog best te belopen, zo heb ik toch een heel stuk langs akkerranden gewandeld, waar de haasjes voor m'n voeten dartelden.

 

Het was heerlijk weer, blauwe lucht met witte wolken erin, veel zon en wel een stevig windje. Mooi fotograferen natuurlijk met dit weer, vooral ook omdat in deze meimaand alles mooi in bloei staat. Ik had de route zo gepland dat ik in het tweede deel langs een paar rustmogelijkheden zou komen en voor de eerste 15 kilometer had ik koffie in de thermos bij me. En zowaar, na ca. 8 km stond daar een prachtig bankje, waar ik van een welverdiende rust heb zitten genieten.  

 

Iets verderop maak ik een selfie met knooppunt nummer 17 en dan gaat het verder langs 's-Heer Hendrikskinderen naar Goes. Dat kom ik binnen via een vreselijk saaie weg langs allemaal grote bedrijven en als ik eenmaal bij het station ben besluit ik om daar maar gelijk een kopje koffie te drinken en een sanitaire stop te houden. Daarna wandel ik het gezellige centrum van Goes binnen.

Daar herken ik natuurlijk veel plekjes van de stadswandeling die ik daar een paar jaar geleden gedaan heb, maar och, zo'n oud stadje is altijd leuk om te bekijken, ook al heb je het vaker gezien! Als ik langs het VVV kom ga ik even een stempeltje halen en vraag of er een nieuwe kaart is van het Kiekendiefpad. Die is er wel, maar het pad blijkt opgegaan te zijn in “Wandelnetwerk Hart van Zeeland”. Jammer, weer zo'n leuke naam weg, zo zijn bij ons ook paden als Voornepad, Biertpad en Strypepad opgegaan in het wandelnetwerk Voorne-Putten. Ik begrijp de achterliggende gedachte wel, maar ik vind de oude namen veel leuker en ik besluit om mijn tochtjes in dit netwerk toch gewoon “Kiekendiefpad” te blijven noemen!

 

  Na het VVV wandel ik ook even de H. Maria Magdalenakerk binnen en bewonder het mooie interieur (en koop twee engeltjes voor mijn verzameling). Dan verlaat ik langs een hoogstaande molen de binnenstad van Goes en wandel verder richting Wilhelminadorp. Daar kan ik op een zonnig terras bij een mooie ophaalbrug wederom aan de koffie, dit keer met een heerlijk stuk appeltaart met slagroom erbij.

Wandelen is leuk, maar rusten maakt het ng leukerder!

 

Hierna volgt er een stuk naar het Goese Sas, waarbij ik kilometers over gruiswegen wordt gestuurd. Vermoeiend wandelen, maar de uitzichten over akkers en dijken vergoeden veel! En hoewel wat snel na de vorige rust besluit ik om bij het Goese Sas in Het Loze Vissertje nog maar een koffie te nemen, ik heb namelijk gezien dat ik nu nog ca. vijf kilometer pal tegen de wind in langs de Oosterschelde voor de boeg heb. Eerst even uitrusten van al dat gewandel op grof grind is dus geen overbodige luxe!

 

En het laatste stuk is inderdaad pittig te noemen, er staat een behoorlijke wind tegen, maar gelukkig maakt het pad af en toe een bocht zodat ik de wind soms ook even van opzij heb. En dan ben ik weer terug bij het Katse Veer, waar ik even de verlaten aanlegsteiger (het veer vaart allang niet meer) op loop, om daar opeens oog in oog te staan met niemand minder dan Kapitein Haddock! Duizend bommen en granaten, daar moet ik even samen mee op de foto hoor!  

 

En dan ben ik weer terug bij Kaatje, de totaalafstand is inderdaad 30 kilometer geworden en ik heb weer van iedere meter lopen genieten (dat stuk langs die bedrijven in Goes heb ik in m'n geheugen weggedrukt…… ). Nog even de dixi bezoeken en dan rijd ik tevreden weer een paar eilandjes omhoog, tot ik weer op m'n eigen eiland Rozenburg ben! Volgende keer ga ik richting Wolphaartsdijk op het Kiekendiefpad!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.

 

 

 

Een berichtje in mijn gastenboek vind ik altijd leuk!