Knooppunten op Voorne-Putten
Flieren & Fluiten

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Op vrijdag 3 mei ging ik 's morgens zoals gewoonlijk naar de sportschool en vond het eigenlijk een beetje jammer om binnen te gaan sporten terwijl het buiten zulk heerlijk weer was! Een blik op Buienradar leerde dat het de hele dag droog zou blijven, met een wolkje en een zonnetje en dus besloot ik om na de sportschool nog een korte thema-knooppunten-wandeling op Voorne Putten te doen. De keus viel dit keer op "Flieren & Fluiten", in de omgeving van Zuidland.

 

De start bij knooppunt 41 was snel gevonden en ik werd direct de Beninger Slikken in gestuurd. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik daar nog nooit van gehoord had……. En wat een schitterende omgeving is het hier weer zeg! Door de slikken volg ik leuke onverharde paadjes, maar kijk af en toe wel argwanend naar de lucht. Het is nu nog prachtig, inderdaad veel blauw met vriendelijke witte wolken, maar in de verte rukken toch wat donkerder wolken op!

Ik kom bij een trekpontje, vind ik altijd erg spannend. Heb altijd een beetje visioenen dat zo'n ding er halverwege de brui aan geeft en dat ik dan hulpeloos midden op het water dobber. Maar zonder problemen haal ik de pont naar me toe en ook als ik er op sta gaat het draaien aan het wiel vrij gemakkelijk. Halverwege geef ik er zelf even de brui aan, even m'n draai-arm rust gunnen en een paar fotootjes maken. Zonder problemen kom ik aan de overkant en beklim de vrij steile kade weer.

 

En ja, waar ik al bang voor was, gebeurt nu: de zon verdwijnt achter de steeds dikker wordende wolken. Best jammer, want hoewel de omgeving ook zonder zon mooi is, geeft een vrolijk zonnetje er altijd nčt wat extra's aan! Na een bruggetje over een inhammetje van het Spui kom ik zowaar weer eens bij een uitkijktoren en natuurlijk ga ik het landschap ook even van boven bewonderen. Na de toren volgt er een schapendijkje en dan zit het ommetje door de slikken erop.  

 

De route gaat verder over asfalt, met mooie uitzichten op boerderijen en eindeloze akkers. Na een tijdje gaat de weg over in een asfalt fietspad langs het Spui en kom ik op het punt waar de Bernisse uitmondt in het Spui. Het weer wordt steeds somberder en ik besluit maar even tot een bankjesrust, nu het nog droog is. Na deze korte rust kom ik op bekend terrein, ik heb al vaker in de omgeving van de Bernisse gelopen.

Ik word weer een schapendijkje over gestuurd, waar de schapen (in tegenstelling tot op de vorige dijk) niet echt gediend zijn van mijn aanwezigheid. Ze hebben hier nog erg kleine jonkies en zijn dan ook nog erg beschermend. Ik stap maar even stevig door en via een wankel overstapje kom ik op een volgende grasdijk terecht, die ik direct de naam “Bloemendijk” mee geef. Een weelde van geel koolzaad en wit fluitenkruid, prachtig! Jammer dat het inmiddels wel is gaan regenen……..

 

  Ik had helemaal niet op regen gerekend, geen plu, geen poncho en een jasje dat helemaal niet regenbestendig is! Maar goed, ik zal er ook niet van smelten en ik ben nu bijna in Zuidland en daar kan ik vast aan de koffie. En ja hoor, in Zuidland wandel ik een ommetje langs de kerk, bezoek een wereldwinkeltje en ga midden in het centrum aan de koffie in een restaurantje met de leuke naam 's Lands Bakkie. Met natuurlijk iets lekkers erbij!

 

Als ik weer vertrek is het wat droger geworden en met een prachtige terugblik op de witte molen tegen donkere wolkenlucht ga ik het stiltegebied in, terug richting de Beninger Slikken. Er zitten nu geen onverharde stukken meer in de route, het is allemaal asfalt, dwars door akkerland en langs mooie grote boerderijen. Ik houd mijn GPS goed in de gaten, want toen ik vanmorgen vertrok had ik 985 kilometer gelopen in 2019. Na 15 km zou ik dus de grens van 1000 kilometer in dit jaar passeren.

 

En daar verscheen de 15 op het schermpje van m'n GPS en in the middle of nowhere heb ik dat heugelijke moment even middels een selfie vastgelegd. Speciaal voor in het Facebookgroepje “Wandel 1000 kilometer in 2019” direct maar even op Facebook geplaatst! Hierna was het niet ver meer naar het eindpunt, nog twee kilometertjes, waarvan de laatste weer met uitzicht over de Slikken. En daar stond Kiaatje weer trouw te wachten.  

 

Het is weer een heel leuke route geweest, jammer van het slechte weer na het eerste hoopvolle begin, maar ik heb er toch van genoten! En net zoals bij de thema-wandeling Beeren & Wolven neem ik mezelf voor om deze nog een keer met zonnig weer te gaan lopen. Tenslotte zijn al deze tochtjes vlakbij huis!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.