Knooppunten op Voorne-Putten
Boeren & Baronnen

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Na die min of meer mislukte Fruitbloesemtocht in Leerdam, waar ik een beetje iebelig werd van alle mensen om me heen, heb ik voor Goede Vrijdag weer een knooppunten-thema-wandeling op Voorne-Putten uitgezocht. Deze keer had ik mijn oog laten vallen op het thema “Boeren & Baronnen”. De afstand zou ongeveer 18 19 km zijn, en dat kwam mooi uit, dan kon ik eerst gewoon nog naar de sportschool zoals ik iedere vrijdag doe.

 

Zo rond 11 uur was ik bij de start bij het Bezoekerscentrum aan de Tenellaplas, waar op het grote parkeerterrein nog volop parkeerplaats was. Al gauw had ik het rode lijntje op m'n GPS te pakken en wandelde ik natuurgebied Heveringen in. Het zonnetje scheen volop, en onder de bomen was het heerlijk in de schaduw lopen, maar er zaten ook grote stukken grasland in, waar het dan weer best warm was. Wat een verschil met afgelopen weekend!

Dit stukje door Heveringen was onverhard en op het routekaartje dat bij de routebeschrijving hoort, stond dat er erg veel onverharde route in zou zitten. Vond ik wel vreemd, want de stippellijntjes die onverharde paden aangeven, liepen zelfs dwars door Oostvoorne heen…… Maar goed, misschien hadden ze daar achterafpaadjes gevonden…… Maar nee, de route bleek dus duidelijk veel minder onverhard te zijn dat op het kaartje staat aangegeven, mij hoor je daarover niet klagen, maar anderen denken daar misschien anders over!

 

Na ca. 3,5 al kwam ik bij Het Wapen van Marion en eigenlijk is dat een beetje te snel voor koffie, maar ik had toch wel trek in een bakkie en ook een toiletbezoekje zou wel fijn zijn, en zo streek ik met een kopje koffie neer op een heerlijk beschaduwd terras. Met zicht op de herbouwde Zeeburgkoepel, waarvan de deuren wijd open stonden. Ik ben brutaalweg even naar binnen gelopen, maar daar was verder niks te zien, alleen een vergaderzaal, waar een vergadering op punt van beginnen stond.  

 

Na een stukje boulevard, waar je vroeger zicht op zee had, maar nu uitkijkt op de grote installaties van de Maasvlakte, ging het Landgoed Mildenburg op. Dat is veel bos, maar in dit jaargetijde als alles nog niet zo dicht begroeid is, vind ik bos nog wel aardig en och, deze wandelingen zijn nooit zo lang dat het me de neusgaten uit gaat komen. Op dit landgoed heb ik een extra ommetje om een vennetje gemaakt en spotte daar een moedereend met een heel stel jonkies, altijd vertederend!

Toen kwam er een stukje door het dorpje Oostvoorne, waar vele mooie stulpjes te bewonderen waren. Ik denk dat hier de baronnen uit de titel van de wandeling hebben gewoond! Ik kwam langs het ossenbloedrood geschilderde Kooysicht en ging daarna het Overbosch in, waar prachtige rododendronstruiken in bloei stonden. Hier kwam ik langs een landgoed, waarvan ik me herinner dat je er vroeger prachtig zicht op had, maar nu staat het verborgen achter afschuwelijke hekken. Aan de andere kant van het hek liepen luid blaffende waakhonden, wat een ongastvrij gedoe is dat hier geworden zeg!

 

  Wat verderop gaat het de altijd mooie Noorddijk op, waar in een weiland een paard met een schattig veulentje staat. Ook schiet ik in de lach om een verbodsbord met een racefietseer erop, ik vermoed dat dat vast geen officieel bord is, hoewel het er erg echt uitziet! De Noorddijk loopt dood voor autoverkeer en gaat dan verder als fietspad, prachtig, met schitterende bloemen aan weerszijden van het pad. Omdat tussen de begroeiing de wind wegvalt, is het wel behoorlijk warm op dit stuk!

 

Aan het eind van dit fietspad volgens nog twee korte stukjes weg en dan gaat het Voornes Duin in. Ik wandel even een stukje extra naar een mooi uitkijkpunt over een vennetje en als ik een mooi memoriam-bankje zie staan, neem ik daar even een korte bankjesrust. Heerlijk in de schaduw, met uitzicht over de weilanden. Wat verderop passeer ik een beek met mooie spiegelingen in het water en een uitkijkpunt over alweer een vennetje, waar ik in de verte een broedende zwaan ontwaar.

Dan volgen er nog wat kruip-door-sluip-door-paadjes door het bos en sta ik opeens bij de Tenellaplas. Ook daar nieuw leven, een ganzenpaartje met een paar donskuikentjes houdt me argwanend in de gaten maar staat wel grootmoedig toe dat ik wat fotootjes maak. Ik wandel om de plas heen en dan ben ik weer bij het bezoekerscentrum. GPS staat stil op bijna 18 km, ik heb er weer van genoten, ik moet echt de bouwers van deze themawandelingen een complimentje geven! Ik heb er nu drie gelopen en er zijn er nog zeven, ik kan dus nog even vooruit, want ze bevallen zo goed dat ik ze allemaal gelopen wil hebben!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.