De 80 van 1 Altena

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Het was al maanden geleden dat ik me had ingeschreven voor de eenmalige Kennedymars “De 80 van 1 Altena”. Deze werd georganiseerd door wsv De Vrijbuiters uit Wijk en Aalburg ter ere van het feit dat 21 woonkernen zijn opgegaan in een nieuwe gemeente: Altena. De (geheel verharde) route zou langs (en door) al deze dorpen lopen en dat alles in een gebied van polders en dijken, kortom, deze Kennedymars leek op mijn lijf geschreven!

 

En niet alleen ik had er zin in, maar nog veel meer anderen ook, ik hoorde het deelnemersaantal groeien van 400 naar 600 naar 800 om uiteindelijk op zo'n 950 uit te komen. Eigenlijk vond ik dat wel een beetje druk……. En toen ik in de week voorafgaand aan de tocht ook nog eens zoveel last van mijn rug kreeg, heb ik heel even getwijfeld of ik misschien beter verstek kon laten gaan. Maar nee, ik had me er echt op verheugd en het feit dat het een eenmalige tocht zou zijn gaf de doorslag! Ik zou wel zien hoe m'n rug zich hield, ik ging gewoon starten!

 

Ik heb wel gezorgd dat ik vroeg bij de start was, zodat ik er zeker van zou zijn dat ik een stoeltje kon bemachtigen om op te zitten. Liefst met rugleuning, zodat ik mijn rug voor de start zoveel mogelijk rust kon gunnen. Dat is gelukt, ik werd een parkeerplaats opgestuurd bij het gemeentehuis van het nieuwe Altena en van daaruit was het ca. 200 meter lopen naar de start. Aanmelden, reflectievestje ophalen en toen binnen in de kantine een kopje koffie gedronken.  

 

Heel veel bekenden natuurlijk, hoewel ik er ook veel niet gesproken en gezien heb, omdat ik mijn eenmaal veroverde stoel niet meer wilde prijsgeven. Maar toch heb ik met heel veel mensen een praatje gemaakt en uiteindelijk werd het rond 21.30 en ben ik naar buiten gegaan om daar het laatste half uurtje voor de start door te brengen. Ergens werd er een speech gehouden, waar ik dit keer niets van heb verstaan en toen opeens viel daar het startschot, gelost door Arie den Hartog.

 

  Even wat vertraging door een misverstand, maar toen waren we dan echt op pad, volgens mijn GPS een paar minuten voor 22.00 uur. Het donker in en al gauw merkten we hoe deze Kennedymars leefde bij de plaatselijke bevolking! Overal stond publiek langs de kant, hingen spandoeken, waren tuintjes verlicht, hing er verlichting langs de wegen en hoorde je muziek. Ik kwam eigenlijk ogen tekort, maar heb toch geprobeerd om zoveel mogelijk van de sfeer in foto's vast te leggen, hoewel dat altijd moeilijk is!

 

De organisatie van de tocht was pico bello in orde. Er was uitstekend gepijld, en ook had je van tevoren de GPS-track al van internet kunnen halen, zodat fout lopen nagenoeg onmogelijk was. Zeker ook niet door het grote aantal deelnemers. Bij de start waren rode lampjes uitgedeeld en heel veel mensen droegen die op hun rug, zodat je gewoon de zee van rode lichtjes kon volgen. Verder waren er drie hoofdrusten waar je bagage naartoe werd vervoerd, de laatste hoofdrust was zonder bagage en daartussendoor stonden er ontelbare “doorloopposten”.

 

Het enige minpuntje vond ik dat er op de doorloopposten geen warme drankjes zoals koffie, chocola, thee en bouillon te krijgen waren. Er waren alleen koude drankjes en heel veel te eten, dat dan weer wel! Later hoorde ik dat dit een afspraak was met de uitbaters van de grote rusten, dat koffie en dergelijke alleen daar verkocht zouden worden. Koffieleut als ik ben, heb ik mijn regelmatige bakkie dus wel gemist. Toiletgelegenheid was er voor mij (achterhoedeloper) voldoende, maar ik denk dat het tijdens wat drukkere momenten een beetje krap is geweest.  

 

  Waar ik persoonlijk heel blij mee was, is dat er (zeker bij de laatste doorloopposten) overal stoeltjes met rugleuningen stonden, want ja, ik heb weer erg veel last van mijn rug gehad! Gelukkig was het minder erg dan verleden week en had ik maatregelen genomen door met een minimale bepakking te wandelen. Maar ondanks deze rugklachten heb ik het ontzettend naar mijn zin gehad, echt een KM die speciaal voor mij gemaakt leek, dijken, polders, dijken, dijken, dijken en nog eens dijken!

 

En wonder boven wonder heb ik tot 60 kilometer ook nog een heel aardig tempo vast kunnen houden! De 50 kilometer gingen nog nipt binnen de 10 uur, en na 60 kilometer stond mijn gemiddelde op 4,9 per uur. Daarna heb ik zo vaak moeten zitten om mijn rug rust te gunnen, dat ik er maar niet meer op gelet heb, ik had tijd genoeg en heb bewust rustig aan gedaan. Liever heelhuids binnen en volgende week weer een leuke tocht kunnen lopen dan stoer doen en daar dan een tijd de naweeën van hebben!

 

Rond half vier in de middag was ik weer terug bij de grens van Almkerk, en tien minuutjes later liep ik onder de grote finishboog door. Daar werd bij iedereen de medaille omgehangen en een bloem overhandigd en net toen ik aan kwam lopen, waren daar Bas van Andel en Arie den Hartog en werd ik door hen “gehuldigd”. Jammer dat ik daar geen foto van heb! In de kantine heb ik nog even van een kopje koffie genoten en met die en gene nog een babbeltje gemaakt.  

 

Ik heb het enorm naar mijn zin gehad, het was een geweldige Kennedymars, waarvan ik ook het grote aantal lokale wandelaars geweldig leuk vond. Een van m'n leukste herinneringen was een jongeman die bij mij in de buurt liep en naar een bekende langs de kant riep: “Als je ooit denkt, dat zou ik ook wel eens willen, kan ik je maar één goede raad geven: DOE.HET.NIET!” Ik heb dubbel gelegen, ik heb geen idee wie deze jongeman was, maar hij was al een heel eind op weg en ik hoop van harte dat hij het gehaald heeft!

 

  Voor mij was het mijn achttiende KM, na er vier in de grijze oudheid gelopen te hebben (toen ze nog niet aan die stempelmanie deden) heb ik nu 14 stempeltjes op m'n Kennedywalkerkaarten, nog eentje en ik kan mijn “gouden” medaille bestellen. En dan maar eens mijn KM-carrière afsluiten? Och, dat dacht en zei ik 7 jaar geleden ook…….. Dus wie weet, als deze 80 van 1 Altena tòch een vervolg mocht krijgen wordt de verleiding wel erg groot, want het was een fantastisch wandelfeest!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het (uitgebreide) fotoverslag.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!