De Wintertocht van wsc Vosmeer
vanuit Oud-Vossemeer

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Slecht weer, deze zaterdag, maar ik wilde toch wel een tochtje lopen. De keus viel op Oud-Vossemeer op Tholen. Iedereen die mij een beetje kent, weet dat ik dol ben op wandelen in deze omgeving, lekker lange, rechte, platte wegen! Ik hoefde niet zo heel erg vroeg op pad, want de start zou pas om negen uur zijn. Rond kwart voor negen was ik ter plaatse en vond vlakbij nog een mooi parkeerplaatsje.

 

Aanmelden ging vlot en toen moesten we even wachten tot negen uur, want de routebeschrijving werden dan pas uitgedeeld. Tja, en als dan de routes worden uitgedeeld heb je het effect dat iedereen zich op die routes stort en tegelijkertijd vertrekt. Daar hou ik helemaal niet van, dus ik heb iedereen even de ruimte gegeven en ging zelf rond vijf over negen op pad. Het was weliswaar miezerig weer, maar ik vond het niet hard genoeg regenen voor een plu of een poncho, daarbij is mijn bloemetjesjas heerlijk waterdicht.

We gingen al gauw Oud-Vossemeer uit en ook de splitsing tussen de 15 en de 25 km zat al snel. Ik vond het met het weer best meevallen en heb dan ook gewoon voor de 25 km gekozen. Daar zat een heel nieuw stuk voor mij in, helemaal langs het Schelde-Rijnkanaal, op een asfaltweggetje, alleen toegankelijk voor fietsers en voetgangers, want er zat een grote afsluitboom aan het begin. Heel in de verte zag je een grote brug, maar er zijn hier meerdere van die bruggen dus ik had eigenlijk geen idee welke kant we nu opliepen!

 

Maar dat maakte niks uit, het was hier heerlijk wandelen en ik schoot spontaan in de lach om een grote kudde schapen die allemaal op een dijk naar me stonden te staren, op ntje, na, die stond eigenwijs op de weg! De uitzichten over het water waren prachtig en toen we bij de brug waren, gingen we die onderdoor en vanaf de andere kant kon ik net zien hoe de zon boven de brug een dappere poging deed om door het wolkendek heen te breken. Helaas is dat niet gelukt…….  

 

De route ging verder het “binnenland” weer in en na een tijdje zag ik een infobord boven op een dijk staan. Er stond zelfs een bordje bij “i op de dijk”. Nou, dat vind ik altijd leuk, dus ik naar boven. Daar had ik mooi uitzicht over de Slikken van de Heen en toen ik op de routebeschrijving zag staan dat we richting een molen gingen, kreeg ik het vermoeden dat de route naar het dorpje Heense Molen zou gaan.

Maar daar ben ik wel vaker geweest en hoe verder we liepen, hoe minder ik van de omgeving herkende, dus ik bleek toch wel mis te zitten met mijn vermoeden. Hoe mis, dat bleek wel toen we opeens Sint Philipsland binnen liepen! En daar stond dus de molen uit de routebeschrijving. Een naam kon ik niet ontdekken, maar aangezien dit dus niet de Heense Molen was, heb ik hem maar de Terugse Molen genoemd. Als het beestje maar een naam heeft, toch?

 

  In Sint Philipsland zat de rust bij vv NOAD '67 en daar heb ik me even uit m'n natte plunje gepeld en een lekker bakkie koffie gedronken. Overigens was ik hier een klein stukje verkeerd gelopen, ik denk dat dat een kilometertje extra was. Na de rust gingen we weer terug langs de Terugse Molen, waar ik een leuk fotootje van heb gemaakt met een beeld van twee koppen op de voorgrond en toen gingen we de grote brug over en werden welkom geheten in Brabant.

 

Na een heerlijk stuk over eindeloze polderwegen arriveerden we in Nieuw-Vossemeer, waar de tweede rust zat. Hier kreeg je bij je koffie een neut en toen ik vroeg hoe die heette lieten ze me de fles zien, Ammehoela heet dat spul. Helma maakte een fotootje van me terwijl ik met de fles in mijn handen sta, maar ik heb het toch maar gewoon bij dat ieniemienieglaasje gehouden! Direct na de rust liep ik potverdorie wr verkeerd, nu een kilometertje korter denk ik, dus dat hief elkaar mooi op, ik ben in ieder geval niet terug gelopen!

Via wederom een grote brug liepen we weer terug naar Zeeland en daar aan de overkant stond weer een molen! Nou, die kan natuurlijk niet Terugse Molen heten, want twee molens met dezelfde naam, dat kan niet. Dus heb ik deze maar De Laatste Loodjes Molen genoemd, en dat was ie ook, want al snel waren we terug in Oud-Vossemeer. Nog even een paar fotootjes van de kerk en het mooie stadhuis gemaakt en me toen tevreden weer afgemeld. Ondanks alle nattigheid heb ik het op Tholen weer prima naar m'n zin gehad!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!