GPS-track Rondje Zierikzee
vanuit Den Osse

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  19 januari, een dag waarop er weer uit veel mooie tochten te kiezen is…… Maar eerlijk gezegd had ik helemaal niet zo'n zin in een drukke, georganiseerde tocht. Na een beetje wikken en wegen besloot ik om toch maar een tochtje van mezelf te gaan lopen en met die mooie fietsroute vanuit Bodegraven nog vers in m'n geheugen ben ik wederom op zoek gegaan naar een fietsroute van gpstracks.nl. Dit keer viel mijn oog op “Rondje Zierikzee”, van ca. 35 km, met start en finish in Den Osse.

 

Er was koud maar zonnig winterweer voorspeld en dus heb ik me lekker warm aangekleed, thermo-ondergoed, nog een extra hemdje en een gewatteerde sneeuwbroek, zo moest ik er wel tegen kunnen! Wat lastiger was het plannen van de richting die ik zou lopen, met de klok mee of tegen de klok in. Bij die laatste variant zou ik langs de Oosterschelde wind mee hebben, maar was ik al na ca. 15 km in Zierikzee en zou ik daarna geen binnenrust meer hebben, want Hotel Schelphoek vertelde dicht te zijn, toen ik ze belde. En dus besloot ik om met de klok mee te lopen, met zekere rusten op 20 en 30 km en een thermoskan koffie mee te nemen voor een bankjesrust ergens in de beschutting.

Ik wou wel vroeg op pad gaan, want 35 km is geen kattenpis natuurlijk, zeker niet in mijn tempo en op een toch nog korte winterdag. Ik koos ervoor om net voor zonsopkomst te starten, altijd mooi om de zon te zien opkomen. De voorspelling van koud weer kwam direct al helemaal uit: ik moest de ruiten van Kiaatje krabben! Daarna had ik een heerlijk relaxed autoritje onder de mooie ochtendhemel naar Den Osse. Dat plaatsje kende ik nog van toen ik het Watersnoodpad liep, en ook Zierikzee is geen onbekend gebied voor mij, maar ik zou vandaag toch ook veel nieuwe weggetjes gaan ontdekken!

 

Ik kon Kiaatje mooi kwijt op de parkeerplaats van Jeanzz. Ik zag dat die om 11 uur open zouden gaan, misschien volgende keer toch een andere startplaats uitzoeken, dan kan deze ook als rust meegenomen worden. Maar goed, ik had geen zin om daar nu nog verandering in te brengen, als ik nu ergens anders naar toe zou rijden dan zou ik de zonsopkomst missen en die heb ik nu wel heel mooi boven de weilanden rondom Den Osse gezien!  

 

Na een stukje langs het haventje van Den Osse en de Grevelingen ging ik de “binnenlanden” in en werd verrast door wegen met een dikke laag rijp erop. Gelukkig waren de meeste wegen van een soort grof asfalt, wat niet glad werd, maar er was ook een enkele betonweg en die was wel verraderlijk glad. Daar heb ik maar een beetje in de grasrandjes gelopen om het risico op een val zoveel mogelijk te vermijden. Baalde ik wel een beetje van, tenslotte zoek ik geen asfaltroute uit om in grasrandjes te banjeren! Maar het uitzicht over de prachtige winterse weilanden was zo mooi dat ik die kleine ergernis al gauw vergat.

En toen de zon eenmaal aan kracht won, was na ca. 9 km de gladheid verdwenen en arriveerde ik aan de andere kant van het eiland bij de Oosterschelde. Normaal had ik hier dus koffie kunnen drinken in Hotel Schelphoek, maar nu heb ik bij een informatiebord een beschut plekje opgezocht voor aan bankjesrust met een bakkie koffie uit de thermos erbij. Ging best, uit de wind en in het zonnetje was het goed te doen, je moest alleen niet al te lang blijven zitten natuurlijk.

 

  Nu kwam dan het stuk langs de Oosterschelde, werkelijk een schitterend stuk route, met fantastisch uitzicht naar beide zijden, links op natuurgebied Tureluur en rechts op het water van de Oosterschelde. Wel had ik hier de wind pal tegen en hier in Zeeland was dat toch wel een stevige bries, om het zachtjes uit te drukken. En ik had het nadeel dat ik tegen de zon in liep, voor de foto's was de andere kant op mooier geweest en ik heb dan ook veel foto's als “terugblik” gemaakt. En een paar selfies, die gaan wel goed tegen de zon in

 

Tot mijn verrassing kwam ik na ca. 15 km langs restaurant De Heerenkeet, ik was helemaal vergeten dat die daar zat, en die was open! Nou, als ik dat had geweten had, had ik de route misschien toch beter andersom kunnen lopen. Maar nu was het een heerlijke onverwachte extra rust, in de serre, in het zonnetje even bijkomen van de vermoeienissen van het tegen de wind in lopen, ik heb er van zitten genieten met een heerlijk vers kopje koffie erbij.

Daarna weer verder langs de Oosterschelde, waar in de verte de stompe kerktoren van Zierikzee steeds beter zichtbaar werd. Het laatste stuk langs het water deelde ik het pad met een kudde schapen, gelukkig liep er dit keer geen boze ram tussen! Nog een paar fotootjes als afscheid van de Oosterschelde en toen ging ik het binnenland weer in op pad naar Zierikzee. Hier liep ik ook toen ik mijn Rondje Oosterschelde deed en ik wist dus dat dat nog best een aardig stukje was!

 

Maar uiteindelijk liep ik dan toch het centrum van Zierikzee in. Eerst langs de grote kerktoren, waar een “losse” kerk naast staat en net als verleden keer verbaas ik me over de verschillende bouwstijlen van kerk en toren! Heel mooi gezicht. Op het grote marktplein kan ik kiezen uit een aantal restaurantjes en ik strijk neer aan een tafeltje in de “Zeeuwsche Herberghe” Op mijn gemakje geniet ik van een overheerlijke Latte Macchiato en maak een praatje met de serveerster.  

 

Mijn GPS geeft hier trouwens alweer meer km aan dan ik gisteren op de kaart had gemeten (de route zal in totaal uiteindelijk 37 km blijken te zijn), dus ik blijf maar niet al te lang zitten, ik moet toch nog een aardig stukje! Maar dat aardige stukje blijkt gelukkig wel helemaal aan mijn smaak te voldoen: na nog een ommetje door Zierikzee volg ik kilometers lang een smal en rustig fietspad dwars over het eiland. Ik heb hier de wind schuin in de rug, dus het loopt heerlijk, ik loop volop te genieten en m'n camera maakt overuren!

Bij een watertje dat de mooie naam “Kakkersweel” (ja, echt waar!!) draagt, las ik nog een korte bankjesrust in en geniet nog even van m'n eigen koffie. Het is niet heel heet meer, maar het smaakt nog best. Dan vervolg ik het fietspad en zie langzamerhand de schaduwen alweer langer worden, de zon die de hele dag mijn trouwe metgezel is geweest gaat zich opmaken om voor z'n nachtrust weer onder de horizon te verdwijnen.

 

  Als ik in Brouwerhaven arriveer twijfel ik dan ook even of ik nog wel of niet meer ga rusten. Het is vanaf hier nog ca. 2,5 km, rust is dus niet ècht meer nodig en het lijkt me ook niet leuk om het laatste stuk in het donker te lopen. Maar als ik bij de haven een gezellig restaurantje zie met de naam “Moeders” kan ik de verleiding toch niet weerstaan en ga toch nog even een bakkie doen. Ik red het vast nog wel voor het echt donker wordt en de zonsondergang fotograferen is ook leuk natuurlijk!

 

Ik biets bij Moeders een kaartje voor in m'n wandelboekje en ga dan in het ondergaande zonnetje op voor de laatste loodjes. En dat is best een heel leuk stukje, ik zie boven het water van de Grevelingen, waar ik inmiddels weer ben aangeland, de maan steeds feller gaan schijnen en aan de andere kant zie ik boven de weilanden de zon ondergaan. Ik kan dus met recht stellen dat ik het daglicht vandaag optimaal heb benut, zonder dat ik echt in het donker heb gelopen.

Dan ben ik weer terug bij Kiaatje waar ik zie dat Jeanzz inderdaad open is, maar na die koffie in Brouwershaven heb ik nu geen behoefte meer aan een consumptie, dus sla ik mijn track op en duik Kiaatje in voor de weg terug naar huis. Blower op “hoog” en “heet” en nagenietend van de prachtige dag rijd ik op m'n gemakje de eilanden weer over en ben mooi op tijd thuis om de honger van Bram te stillen. Fantastische tocht geweest weer, net zoals ik verleden keer ook zei: ik ga vaker van die fietsroutes lopen!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!