Het Groene Hart Pad
van Stolwijk naar Rotterdam

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Met het Groene Hart Pad was ik inmiddels al aardig gevorderd, ik was in augustus tot Stolwijk gekomen. De rest wilde ik gaan wandelen in twee toch wel lange etappes en die wilde ik dan ook gaan doen voor de dagen erg kort gaan worden. En toen kwam er opeens nog een week met prachtig mooi weer in oktober! Dus besloot ik op 11 oktober verder te gaan, van Stolwijk naar Rotterdam. Eventueel kon ik deze etappe inkorten, naar Capelle Schollevaar of naar Rotterdam-Alexander, keus genoeg dus!

 

Kiaatje heb ik deze dag aan het beginpunt in Stolwijk geparkeerd, daar is 's morgens vroeg nog plek genoeg en allemaal gratis natuurlijk, aan het eindpunt in Rotterdam is het geheid betaald parkeren! Toen ik naar Stolwijk reed, zag ik de zon prachtig als een vuurrode bal opkomen, maar ook zag ik een grote wolkenband aan de hemel. Dat was voorspeld, 's morgens zou er nog bewolking zijn en 's middags zou het volop zonnig worden.

Die opkomende zon, die bijna gelijk verdween achter de wolken zorgde op de eerste kilometers wel voor een prachtig mooi licht op de wereld! De herfstkleuren worden nu ook overal steeds zichtbaarder en ik heb dan ook volop lopen genieten van dit bijzondere schouwspel. Eigenlijk nog mooier dan wanneer het volop zonnig is! Het eerste stuk van de route bestond uit een lange recht asfaltweg, met aan weerszijden boerderijen en water. En daar zag ik zelfs nog een eendenpaar met een jonkie zwemmen, liehiefffff!

 

Na een paar kilometer verliet de route de asfaltweg en moest ik de Elserkade op, een lange smalle grasdijk tussen twee sloten in. Gelukkig was het gras kort en de dijk goed begaanbaar, en dan houd ik wel van zulk soort paadjes. Op zulke plekken loop je zo'n beetje in the middle of nowhere en met die prachtige zon-achter-wolken-hemel heb ik hier volop lopen genieten. En ik werd vriendelijk gedag gezegd door een paar zwanen en verderop zelfs door een rivierkreeftje!  

 

De zon begon aan het eind van het pad toch wel helemaal achter de wolken te verdwijnen, en ik heb zelfs een paar spetters gevoeld, maar niet genoeg om nat te worden. Gelukkig maar, want een plu had ik niet bij me! Het goed begaanbare graspad eindigde bij een hek, waar ik overheen moest klimmen en toen kwam ik op een verschrikkelijk hobbelige grasdijk terecht. Dat was niet bepaald prettig lopen, maar het uitzicht was fantastisch en dat vergoedde alles!

Halverwege deze dijk moest ik wel een paar loslopende koeien passeren, vind ik altijd een beetje eng zo in mijn eentje. Gelukkig hadden de koebeesten niet veel interesse in me, ze staarden me alleen een beetje dom aan. Net toen ik weer over een hek moest om de dijk te verlaten, kwam er een boer op een tractor om de koeien naar een andere plek te drijven. Gehoorzaam liepen de beesten met hem mee, en zo eindigde mijn koeienavontuur zonder problemen!

 

  Achter het hek stond een picknickbank en daar heb ik even een slokje gedronken en een crackertje gegeten en daarna vervolgde het pad over een mooi recht fietspad, evenwijdig aan de grasdijk die ik net gehad had. Ik kwam hier op bekend terrein terecht, van de Capelse Tweedaagse van de RWV, en al gauw volgde de lange Tiendweg richting Ouderkerk aan den IJssel. Daar aangekomen zat ik op ca. 16,5 km en heb ik een koffiestop ingelast bij “De Heerlijkheid”.

 

Na deze rust moest ik nog even door het centrum heen en kwam ik precies op tijd bij de steiger van het pontje Ouderkerk-Nieuwerkerk aan! De pont wilde net wegvaren, maar toen de pontbaas mij aan zag komen legde hij opnieuw aan en mocht ik alsnog opstappen. Leuk, even genieten van een cruise, inmiddels weer in de volle zon, want die kwam steeds vaker weer achter de wolken vandaan! Aan de overkant ging de route het Hitland in en daar was het genieten van het leuke pad over de vlondertjes.

Via de scheve overweg ging het over de mooie 's-Gravenweg, met prachtige stulpjes aan weerszijden, richting het Schollebos. In n van de sloten aan weerszijden van deze weg was een reiger op jacht en die kon ik mooi op de foto zetten! In het Schollebos heb ik nog even een korte bankjesrust ingelast, want ik zag dat de route niet langs het Pannenkoekenhuis zou komen. Via een stukje woonwijk kwam ik uit bij de onderdoorgang onder de snelweg door en tot mijn verbazing waren daar de mooie wandschilderingen foetsie! Liep ik al met m'n camera in de aanslag, was er niks meer te fotograferen!

 

En toen ging het het Kralingsebos in, en dat kent natuurlijk helemaal geen geheimen meer voor mij, met de jaarlijkse winterserie van zes tochten die hier door de RWV wordt georganiseerd. Ik wandel langs het hertenkamp en kom dan bij restaurant de Eekhoorn en het terras ziet er gezellig en uitnodigend uit, zodat ik lekker even aan de koffie ga. Heerlijk in het zonnetje, want de wolken zijn nu helemaal verdwenen, het lijkt wel zomer in plaats van oktober!  

 

Wat verderop kom ik op het Langepad te lopen en ik weet, dat als ik een klein stukje doorloop en een ander paadje neem, dat ik dan langs het Beach House kom en daar kan ik nog even van een heerlijk ijsje genieten. Dat durfde ik bij de Eekhoorn nog niet aan, maar hier hoef ik nog maar ca. 2 km, veel last van m'n buik kan ik dan ook niet meer krijgen. En zo zit ik te smullen van een overheerlijk bolletje chocolade ijs gecombineerd met een bolletje vanille-ijs, en natuurlijk een dot slagroom erop!

En dan de laatste twee kilometertjes, langs de begraafplaats Crooswijk, dan verlaat ik de route van het pad en loop naar Station Rotterdam-Noord, ietsje verderop. GPS staat stil op bijna 35 km, inderdaad best een lange dag geweest vandaag! En dan gaat zowaar het OV vandaag hartstikke vlot, ik heb binnen 3 minuten de trein naar Gouda en daar aangekomen kan ik z de bus in richting Stolwijk, waar Kiaatje natuurlijk trouw staat te wachten.

Maar uiteraard kan het geen feest blijven, ik rijd pardoes de drukste avondspits van dit jaar binnen! Overal staan files en hoe BramBram ook zijn best doet, het lukt hem niet om me zonder oponthoud naar huis te loodsen. Ik ben ruim twee uur onderweg, en het is alweer zo'n beetje donker als ik eindelijk Rozenburg binnenrijd. Maar buiten die vervelende terugreis was het vandaag weer een TOPdag, nog eentje en het pad is afgerond!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!