Het Graafschapspad
van Doetinchem naar Doesburg

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  En vandaag is het dus 15 september, de verjaardag van Rob. Ik begin met weer een uitgebreid ontbijt met een eitje erbij en lekker warme broodjes. Ik laat het me goed smaken na een prima nachtrust, geen muziek deze keer die mijn dromen verstoorde! En dan wederom al m'n spulletjes pakken. Ik heb gisteren al op station Doetinchem gekeken waar ik eventueel kan parkeren, want eigenlijk bevalt het me (ochtendmens als ik ben) beter om 's morgens direct met wandelen te beginnen.

 

Ik vind een mooi plekje voor Kiaatje en begin dus ook deze ochtend gelijk aan mijn wandeling. Eerst Doetinchem door, dat kan me niet zo bekoren. Het is natuurlijk zaterdagochtend vroeg, dus nog compleet uitgestorven in de stad en daarbij is het vandaag lang niet zulk mooi weer als gisteren en eergisteren. Het is een beetje een grijze ochtend, maar wel droog. De route loopt om de stadstuin heen, en daar maak ik even een extra rondje doorheen. Vooral een metalen muur met uitgesneden vlinders vind ik daar erg mooi.

 

Ik wandel dwars over een oud kerkhofje dat gewoon midden in een parkje ligt en dan laat ik Doetinchem zo zoetjes aan achter me. Vlak voor ik langs een slagboom het Gelders Landschap in ga kom ik langs een heel mooi, oud en snoezig klein kasteeltje, Kasteel de Kelder. Ik loop de oprijlaan even op om foto's te maken en net op dit moment breekt de zon door het wolkendek heen, zodat de foto's erg vrolijk worden.  

 

Direct na dit kasteeltje ga ik de bossen in en daar kom ik de volgende kilometers ook niet meer uit. Gelukkig is er af en toe een doorkijkje naar naastgelegen weilanden, want bossen…… het zal wel nooit mijn ding worden! Ik kom ook langs een paar “jachtpalen” zoals ze in het boekje genoemd worden en daar staan heel vaag letters op, maar ik kan ze niet ontcijferen.

Na ca. 7 km zie ik een bankje staan en vind ik het wel tijd worden voor een korte rustpauze, tenslotte heb ik daar vandaag wel de tijd voor, de route zal iets meer dan 20 km zijn. De zon is na zijn coming out bij het kasteeltje weer achter de wolken gekropen, maar gelukkig is de temperatuur prima voor een bankjesrust! En vlakbij staan mooie grote zwammen zodat ik me best vermaak met het maken van fotootjes, ook een selfie met een plattegrond, waarop te lezen is dat dit bos “De Balen” heet. Hihi, dat is zeker speciaal voor mij!

 

  Hierna kom ik ook af en toe op een asfaltweg tussen weilanden in te lopen en heb ik zicht op donkere grijze wolken daarboven. Ter ere van deze dag zet ik nu eens geen nummer 17 op de foto, maar een nummer 15, heel leuk bij een bord waarop Hummelse honing te koop wordt aangeboden. En dan ben ik weer eens bij een berg die beklommen moet worden, de Wrange Bult dit keer. Het uitzicht boven valt een beetje tegen, maar ik heb toch maar even een selfie gemaakt. Bewijs dat ik er wel degelijk OP ben geweest en er niet omheen ben gelopen!

 

Snel hierna kom ik bij het dorpje Hummelo en daar schijnt de enige horeca van vandaag te zitten. Ik moet er wel helemaal voor naar het dorp lopen en dat betekent 600 meter heen en natuurlijk ook 600 meter terug. Ik besluit om het toch maar te doen, ik heb wel trek in een bakkie en zoals ik al eerder zei: ik heb tijd genoeg vandaag! Die 600 meter is snel afgelegd, ik kom langs een mooie villa en de mensen die ik tegenkom zeggen vriendelijk gedag.

De horecagelegenheid blijkt De Gouden Karper te zijn, het terras zit aardig vol, maar als ik binnen ga zitten word ik snel geholpen en heb binnen de kortste keren een kopje koffie voor m'n neus staan. Het is een mooie oude herberg met een bepaalde stijl, niet echt sjiek, maar meer…… ik kan het goede woord eigenlijk niet vinden, een beetje van standing, dat is het! Ze hebben zelfs nog eigen suikerzakjes, dat zie je tegenwoordig ook niet vaak meer en ik maak het heel netjes open om in mijn wandelboekje te kunnen plakken.

 

Buiten gekomen is het inmiddels weer zonnig geworden en kan ik een paar mooie plaatjes maken van de kerk en een leuke oude ANWB-wegwijzer. En dan wandel ik de bekende 600 meter weer terug, al met al toch wel de moeite waard geweest, en ook wel een beetje in Rob z'n stijl, die hield wel van dat soort gelegenheden! En dan ben ik weer terug op de route en vervolg het pad, soms door de bossen en soms door open land.  

 

Ik kom nog door een paar dorpjes, Hoog-Keppel met een schitterend kerkje dat je al van verre ziet staan en wat verderop door Drempt, waar ik in de lach schiet omdat er maar liefst drie plaatsnaamboden vlak naast elkaar staan. Keus genoeg voor m'n verzameling dus! Ook in Drempt kom ik langs de kerk, geniet van stalletjes met pompoenen in herfstkleuren en knuffel even met een schaap dat moederziel alleen in een weiland staat.

En dan kom ik aan bij de finishplaats van deze dag: Doesburg. Direct na het plaatsnaambord gaat de route de wallen op via smalle zandpaadjes. Wel jammer dat je vanaf de wallen bijna helemaal geen uitzicht op de stad hebt, het hadden net zo goed bospaadjes kunnen zijn. Maar dan aan het eind is daar wel opeens prachtig zicht op Doesburg en daar ga ik ook echt de stad in.

 

  Eerst langs de oevers van de IJssel, op een soort boulevard, waar een heel groot beeld van drie mannen staat, Passi d'Oro (Voetstappen van Goud) heet het en de mannen zijn resp. 4, 2 en 1 meter hoog. Een prachtig gezicht met de IJssel en de mooie wolkenlucht op de achtergrond, voer voor mijn camera dus!

 

En dan door de oude binnenstad, met een gezellig sfeertje, mooie geveltjes en heuse draaiorgelmuziek. Ik deponeer een eurootje in het rammelbakje van de orgelman en bij een chocolaterie die ook ijs verkoopt geniet ik van een overheerlijk ijsje met de smaken chocola en after eight. Dan ga ik de bushalte opzoeken, om daar tot de ontdekking te komen dat die tijdelijk is opgeheven. Gelukkig kan iemand me de dichtstbijzijnde vervangende halte wijzigen en ik loop de benen uit m'n lijf om er op tijd te zijn (de bus rijdt op zaterdag maar eens in het uur).

 

Maar ik ben mooi op tijd en de bus brengt me snel naar Doetinchem. Daar koop ik op het station een koffie voor in Kiaatje en een paar broodjes voor vanavond en dan ga ik op weg naar m'n laatste slaapplekje voor deze week. Dat is een B&B bij een minicamping in Olburgen, en als ik daar arriveer word ik enthousiast begroet door een vrolijke hond. Er blijkt echter een misverstand bij het boeken geweest te zijn en zo slaap ik vannacht niet in de B&B, maar in een grote yurt, dat is een Mongoolse tent.  

 

Hartstikke leuk natuurlijk, het is weer eens wat anders en het lijkt net een klein huisje. Ik heb wel alle andere faciliteiten van de B&B zoals beddengoed en ontbijt, alleen wc en douchen is op z'n campings. Gelukkig hebben ze wel een plasemmer voor me voor 's nachts zodat ik niet midden in de nacht het terrein over hoef. En er is elektriciteit, dus ik heb gewoon licht en kan m'n apparaten opladen. Ik heb het echt wel naar m'n zin dus!

 

  Op de dijk langs de camping (waar ik morgen ook langs zal wandelen) geniet ik van een werkelijk schitterende zonsondergang, die de hemel in vuur en vlam zet en eet daarna mijn broodjes en drink wat koffie in het gezellige licht van……. kerstboomlampjes! Haha, ik sla de herfst gewoon over! De douche op de camping blijkt een heerlijke douche te zijn en schoon gepoedeld duik ik in mijn yurt-bedje voor vannacht. Morgen op pad voor de laatste dag alweer!

 

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!