Het Graafschapspad
van Ruurlo naar Doetinchem

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Het was een beetje een nachtrust met horten en stoten vannacht. Ik ben vrij snel in slaap gevallen, maar werd later weer wakker van harde muziek in het dorp. Dat zal wel met die feestweek te maken hebben, maar goed, het kostte me moeite om opnieuw in slaap te vallen. Maar nadat het eindelijk stil was geworden heb ik toch nog een paar uur lekker kunnen slapen. Iets voor zevenen daal ik af voor het ontbijt, met heerlijk verse jam erbij. Daarvan koop ik een potje om thuis van te genieten!

 

Dan pak ik al m'n spullen weer bij elkaar, breng alles in twee etappes naar beneden en naar Kiaatje en wuif dan B&B De Kettelerij en gastvrouw Gerrie gedag. Het was weer een prima adresje! Inmiddels is het zo'n prachtige ochtend geworden dat ik sta te popelen om te gaan wandelen en ik vind het eeuwig zonde om nu eerst naar het eindpunt te rijden. Al die mooie ochtenduren in de auto en in de trein, nee hoor, ik parkeer Kiaatje wederom bij station Ruurlo en vertrek gelijk voor de wandeling. Dan doe ik de heen- en weerreis vanmiddag wel!

 

En wat ben ik blij geweest met die beslissing, het is een geWELdige ochtend met een laaghangende ochtendnevel en de route bestaat uit lange, lange wegen, soms verhard, soms gruis en soms hard zand. In ieder geval allemaal prima te belopen en ik loop onwijs te genieten. Ik zet grote zonnebloemen op de foto en wit-rode markering, het blijkt dat de route hier een stukje samenloopt met het Trekvogelpad. Ook de beeldjes van een hondje en een beertje die me aangrijnzen vanaf een picknicktafel ontsnappen niet aan m'n camera.  

 

Op een gegeven moment word ik toch een graspad op gestuurd, het gras is weliswaar nat van de dauw, maar het pad is niet lang genoeg om echt natte voeten te krijgen. Wel heel erg mooi, zo midden in de zonovergoten weilanden! Een eindje verderop zou ik een tweede graspad op moeten, maar daar moet ik door een weiland waar een heel grote kudde koeien loopt, echt veel, ik schat wel honderd! Daar heb ik niet zo'n zin in en volg gewoon de weg, in het boekje wordt dat de route voor hondenbezitters genoemd, die mogen natuurlijk ook niet door een weiland met koeien!

 

  Maakt allemaal niet uit, de route is ook over asfalt prachtig en loopt helemaal evenwijdig met het graspad, waar ik de koeien kan zien hobbelen, het lijkt wel of die ook het Graafschapspad lopen Uiteindelijk steek ik via een leuk bruggetje bij een stuwtje een watertje over en arriveer in een dorpje met de leuke naam Halle-Heide. Jaja, het is een prima week voor mijn plaatsnaambordenverzameling!

 

In het boekje staat hier een kopje koffie getekend, maar ik kan in de verste verte niks ontdekken, alleen een groot bedrijf dat haarden en tuinartikelen verkoopt. Ik ga het binnen even vragen, tenslotte zit ik hier al op 13 km, ik heb wel trek in een bakkie, en daar wordt me spontaan een kopje koffie aangeboden! Gezellig keuvelend met de winkelmeneer geniet ik daarvan en ik mag er niet eens voor betalen, service van de zaak, en ik ben geeneens klant. Echt leuk, zulk soort stops onderweg!

Een stempeltje hebben ze helaas niet, maar wel een kaartje voor in m'n wandelboekje en na het aanbod voor een tweede bakkie afgeslagen te hebben, vertrek ik weer voor het volgende stuk. De route en het weer blijven onverminderd mooi, hoewel ik nu wel wat meer zandwegen voor de kiezen krijg, waarvan sommige met behoorlijk rul zand. Toch is het allemaal prima te doen en ik roep deze dag dan ook alvast uit tot TOPdag!

 

Na ca. 20 km kom ik bij Landgoed Slangenburg en daar ga ik ook het bos in. Maar het is een vrij open bos en zo met het zonnetje erbij vind ik ook dit heerlijk. Via een heel lange oprijlaan kom ik uit bij het kasteel Slangenburg en daar zijn het bijbehorende restaurant en de winkel gelukkig open. Er is een uitnodigend terras en daar strijk ik op neer en bestel een latte macchiato. Ook hier zitten medewandelaars en al gauw blijkt dat ik hier dus bij de tweede kruising met het Pieterpad ben.  

 

Ook hier hebben ze geen stempeltje, maar wel een stickertje voor in m'n wandelboekje, nou…. vooruit dan maar! Ik maak binnen nog een paar fotootjes, zoek het toilet even op en dan ga ik weer op pad. Er volgen nu een paar hele leuke smalle paadjes, met aan de ene kant bos en aan de andere kant uitzicht op de weilanden. Ook heb je vanaf hier een prachtig uitzicht op de torentjes van het kasteel. Iets verderop loop ik op een keiharde zandweg die opeens door een soort graaftuig wordt omgeploegd. Gelukkig loopt er een gruis-fietspad naast, anders was het echt ploeteren geworden!

 

  De route gaat weer wat meer langs de weilanden en ik loop een stukje evenwijdig met de snelweg en ga die iets verderop onderdoor. Aan de andere kant ga ik het bos weer in en daar scheiden het Pieterpad en het Graafschapspad weer, de Pieterpadders gaan rechtdoor en de Graafschappers gaan rechtsaf. Wat ik dus braaf doe, om uit te komen bij een weg die volgens een groot bord op 14 september 2018 is afgesloten. Hellup, dat is vandaag!

 

Het afsluitbord staat echter opzij en ik kan er gewoon langs. Ik doe een schietgebedje dat ze al klaar zijn met de werkzaamheden en gelukkig wordt dat verhoord: ik kan zonder problemen opnieuw de snelweg onderdoor. Net als bij die brug op de eerste dag had ik heel ver om moeten lopen als de weg echt afgesloten was geweest! Gelijk na het tunneltje kom ik uit bij een speeltuintje en daar las ik nog even een bankjesrust in.

Verderop ben ik inmiddels in Doetinchem en kom ik langs een groot voetbalstadion. Ik vraag me af welke voetbalclub daar speelt, en daaruit blijkt wel hoe weinig ik om voetbal geef en hoe weinig ik er dan ook vanaf weet, het Graafschapspad lopen en niet op het idee komen dat dat de thuisbasis is van…….. De Graafschap! Het boekje van het pad brengt uiteindelijk de oplossing, en ik moet er hartelijk om lachen.

 

Vrij snel daarna ben ik bij station Doetinchem, waar de bus terug naar Ruurlo netjes op tijd is, maar wel weer propvol. Tjonge jonge, wat is het OV druk hier in deze contreien, vooral rond de tijd dat de scholen beginnen en eindigen. Gelukkig kan ik wel een zitplaatsje bemachtigen en al snel ben ik weer terug bij Kiaatje in Ruurlo. Daar loop ik nog even naar het centrum om in dezelfde bakkerswinkel als gisteren een ijsje en wat broodjes te kopen en dan rijd ik weer naar Doetinchem voor mijn volgende B&B.  

 

Dat is wel de mooiste tot nu toe, met ook een heel persoonlijke welkomstboodschap! Een heerlijk ruime kamer op de begane grond, met een prachtig terrasje erbij en een eigen badkamer. Er staat zelfs een grote stoel met voetenbankje, dat wordt echt ff lui onderuit zitten! Ik maak de afspraak om morgen wat later te ontbijten, de afstand van morgen is niet zo groot en het is weekend, dus om kwart voor acht ontbijten vinden we allemaal een mooie tijd. Ik ga lekker douchen, eet mijn broodjes op, drink koffie, werk m'n logboek bij en dan duik ik onder het rood-gebloemde dekbed. Een geweldige dag zit erop, de allermooiste tot nu toe!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!