Het Graafschapspad
van Zutphen naar Lochem

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  15 september is Rob z'n verjaardag, een dag die we vroeger altijd samen weg van huis doorbrachten. Rob had er een hekel aan om zijn verjaardag te vieren. Die traditie houd ik nog steeds in ere, op 15 september ben ik weg van huis, alleen. En eind april/begin mei verscheen daar opeens in het blad Wandel.nl een heel artikel over het Graafschapspad! De totale route zou 124 km zijn en wat er in het blad over verteld werd, trok me heel erg aan!

 

Al snel had ik het boekje besteld en in huis, en daarna ben ik de route op gaan delen in 5 stukken van ca. 25 km en heb daarbij diverse B&B's gezocht en gevonden. Omdat ik natuurlijk begin mei ruim op tijd was voor september, was alles snel bevestigd. En toen kon het plan dus een paar maanden de ijskast in. Tot in de zomer, mijn plan stond nog fier overeind, maar toen kwam die vermaledijde longontsteking. Vijf dagen met bepakking van adres naar adres lopen zag ik niet echt zitten.

Gelukkig vond ik tijdens het wandelen in de Historische Driehoek de ideale oplossing: ik zou gewoon met Kiaatje heen en weer rijden naar m'n B&B's, aan het begin- of eindpunt van een etappe parkeren en dan later terugrijden met het openbaar vervoer. Eigenlijk gewoon zoals ik met andere wandelpaden vanuit huis doe! Van tevoren natuurlijk al zoveel mogelijk uitgezocht en gepland en alles leek goed te doen te zijn. Tevens kon ik nu de lengte van de etappes nog wat economischer indelen, immers, ik hoefde nu niet pers aan het eind van een etappe te logeren, ik kon daar ook gewoon naar toe rijden!

En zo ging ik op 12 september welgemoed op pad, heel vroeg in de ochtend om voor de files uit te rijden en ruim de tijd te hebben voor de afstand van vandaag. Ik parkeerde Kiaatje aan het eind van de etappe van vandaag in Lochem en daar begon de voor mij gebruikelijke ellende met het OV weer. De trein had om te beginnen al vertraging en toen hij eindelijk arriveerde was hij zo propvol dat er bijna van die Japanse “induwers” nodig waren. Maar het ging en 20 minuten later was ik in Zutphen.

 

Daar eerst op het station maar even een bakkie koffie met een croissantje genomen en toen op pad voor het aanloopstukje naar het officile beginpunt van het pad. Dat is bij de grote Sint Walburgiskerk, maar helaas is daar geen enkel bord of iets dergelijks van het pad te vinden. Jammer hoor, ik vind het altijd leuk om een fotootje daarvan hebben. Ik doe het nu maar met een foto van een prachtig portaal van een aangrenzend gebouw.  

 

Ik markeer het beginpunt van de route op m'n GPS en ga dan echt het pad op. Natuurlijk begint dat met een stukje door Zutphen, waar ik geniet van mooie gebouwen en geveltjes. Jammer dat het wat grijs en druilerig weer is, een stad in het zonnetje is altijd veel leuker! Dan verlaat ik bij de Berkelse rune de stad. De markering is overigens prima in orde, naast het Graafschapspad loopt hier ook een dagwandeling die onderdeel uitmaakt van het Hanzestedenpad en ik moet lachen om de aanduidingen Gra en Gor die gebruikt worden, weer eens wat anders dan Geer en Goor!

Buiten de stad blijkt de route veel over graspaden te gaan en met dit weer is het gras behoorlijk nat. De bovenkant van mijn trailrunningschoenen kan wel een beetje vocht hebben, maar tegen dit langdurig door het vocht lopen is het toch niet bestand en al gauw heb ik natte voeten. Gelukkig heb ik daar, buiten dat het niet lekker aanvoelt, geen last van: ik ben niet blaargevoelig! En de paden zijn mooi, dat is ook belangrijk!

 

  Overigens zie je nu duidelijk dat de herfst in aantocht is, overal staan paddenstoelen en af en toe staan er een paar gigantische zwammen aan de voet van een boomstam. Mijn camera maakt overuren! Af en toe gaat het ook een stukje door het bos, of over asfaltwegen langs de weilanden met zicht op boerderijen, de route is afwisselend genoeg.

 

In Almen kan ik voor de eerste keer aan de koffie, bij restaurant De Hoofdige Boer. Die naam intrigeert me en als ik ansichtkaarten zie die alsmaar over een brug gaan word ik nieuwsgierig naar het verhaal. In dit moerassige land moesten de mensen vroeger door water naar de kerk waden, met laarzen aan en uiteindelijk werd er een brug gebouwd. En boer echter was erg hoofdig (koppig dus) en bleef hardnekkig door het water waden, “want hij had het immers altijd zo gedaan!”. Van zulk soort verhalen kan ik genieten, en ik biets dan ook een mooi stempeltje van de Hoofdige Boer voor in mijn wandelboekje.

 

Ook verderop gaat het veel door nat gras, maar ook over smalle fietspaden. Het blijft grijs en miezerig weer, maar heel erg nat word ik er niet van op een klein half uurtje na, toen heb ik even met de plu op gelopen. Ik steek het Twentekanaal over via de Ehzerbrug en zie daar dat die vorige week afgesloten is geweest. Daar heb ik echt mazzel mee, als dat nu het geval was geweest had ik echt kilometers om moeten lopen! Vlak daarna las ik even een bankjesrust in bij een leuk picknickbankje.  

Vlak voor Laren komt het meest afschuwelijke pad dat ik tijdens dit gehele pad heb gelopen: een pas gemaaid graspad langs een beek, hartstikke nat natuurlijk en die grote hompen gras blijven om de haverklap aan m'n voeten hangen, doodvermoeiend! Het duurt ook een hele tijd, want het is een lang pad, maar dan ben ik uiteindelijk toch in Laren. Daar is mijn overnachtingsadres voor vannacht en ik ga alvast even gedag zeggen, hoewel ik nog verder doorga naar Lochem.

Ook in Laren neem ik mijn tweede echte rust van vandaag, ik ga koffie drinken bij Stegeman en eet daar een toffee-pecan-ijstaartje, n van de lekkerste gebakjes die ik ooit geproefd heb! Ook maak ik hier een praatje met vier medewandelaars die het Pieterpad lopen. Dat loopt dwars door de ronde van het Graafschapspad heen en ik kruis het dus hier en tijdens de derde dag zal ik het opnieuw kruisen.

 

  Dan ga ik aan het laatste stuk van vandaag naar Lochem beginnen, ik krijg gelukkig niet zoveel graspaden meer voorgeschoteld, het gaat nu lekker over asfalt en (harde) zandwegen. Een verademing en veel minder vermoeiend om te lopen. Ik kom langs een stel ganzen die heel hard tegen me tekeergaan, fotografeer nog een paar mooie paddenstoelen en kom door het dorpje Exel, waar ik aan spreadsheets moet denken, hoe zou dat nou komen?

 

Dan staat er een richtingaanwijzer met handjes die aangeeft dat Lochem 2,5 km verderop is. Ik kom nog langs Havezate Ampsen en steek een koepad over, dan bereik ik de dorpsgrens van Lochem en is daar na een paar honderd meter het station. Het restaurant bij het station is officieel nog niet open, maar er is wel personeel aanwezig en het is geen enkel probleem om even een lekkere latte macchiato voor me te maken, heerlijk!

Kiaatje staat natuurlijk trouw te wachten en ik rijd terug naar Laren om daar B&B Greet Klijnstra weer op te zoeken. Ik heb daar een hele mooie ruime kamer, met gebruik van een grote badkamer, mt ligbad, geweldig! Als ik in de kamer het tijdschrift Wandel.nl, het LWP n een teddybeer aantref, voel ik me helemaal thuis. In het dorp haal ik een paar broodjes, die ik op mijn kamer opeet. Nog even m'n logboek bijwerken en alle apparaten aan het infuus leggen en dan duik ik bijtijds m'n bedje in. Het is een lange dag geweest, maar wel een heel goed en mooi begin van dit pad. Tot nu toe bevalt het me uitstekend!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!