De Walcherse Watertocht
in Oostkapelle

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Een weekend met twee tochten die me erg aantrokken! Voor de zaterdag koos ik ervoor om naar Oostkapelle in Zeeland te gaan. De weerberichten waren namelijk voor de zaterdag bar en boos, maar voor Zeeland werd nog het beste weer voorspeld. Dat is heel vaak zo en ik hoopte dat het ook vandaag uit zou komen. Onderweg leek het er nog niet erg op, bij Ouddorp kreeg ik nog een ware zondvloed over me heen, maar kijk, hoe verder ik Zeeland in kwam, hoe beter het werd!

 

Op de Oosterscheldekering scheen de zon volop, wel stond er een enorm harde wind, wat duidelijk te zien was aan de schuimkoppen op het water. Eenmaal op Walcheren was Oostkapelle snel gevonden en al gauw was ik in Eetcafé De Babbelaar om me in te schrijven voor de Walcherse Watertocht. In het startbureau hingen plattegrondjes, maar op de routebeschrijvingen stond helaas dat er niet gepijld was. Ik hoopte dus maar op een duidelijke beschrijving want op sommige plekken in Zeeland ken ik de weg wel een beetje inmiddels, maar hier niet echt!

Toch ben ik vandaag best een heleboel bekende plekjes tegengekomen, zowel van de Walcherenroute die ik (inmiddels 10!!! jaar geleden) liep als van de recente Jubileumtocht van de RWV. Het was een prachtige, gevarieerde route, we liepen door de bossen, door de polders, door de duinen, langs het Veerse Meer en over het strand. De verhouding onverhard-verhard was ook prima en hoewel ik niet echt een liefhebber van onverhard ben, heb ik hier wel lopen genieten van de prachtige paadjes die men had weten te vinden!

 

Echt jammer dat er niet gepijld was, anders had ik dit echt een TOPtocht gevonden! De route was met de beschrijving aardig te volgen, maar er waren toch wel een paar onduidelijkheden, zodat ik echt blij was met m'n GPS waardoor ik tenminste altijd weer naar een punt kon komen waar een straatnaam werd genoemd. En soms was het heel gemakkelijk te vinden zoals een punt waar we bij een oranje paard rechtsaf moesten, ergens in Sint Laurens.  

 

Er stonden vier rusten op de routebeschrijving, waarvan ik er drie benut heb. Eentje in een restaurant net toen we van het strand afkwamen en twee bij een minicamping, waar het min of meer zelfbediening was. Een andere rust, De Heksenketel, herkende ik van een eerdere tocht in deze omgeving, maar die zat niet zo goed in mijn afstandenschema, en toen daar ook nog eens niemand bleek te zijn heb ik die maar overgeslagen.

Het weer was geweldig, ik hen lopen genieten van prachtige, boven het Veerse meer zelfs onheilspellend donkere, wolkenluchten en na de tweede rust heb ik mijn jas uitgedaan. De wind was heftig, gelukkig hadden we hem op het strand in de rug (ik vlóóg werkelijk over het strand), maar later in de polder was het echt ff afzien. Regen heb ik (in tegenstelling tot elders in het land) niet gehad.

Rond half vier was ik weer terug in Oostkapelle, waar ik me toch wel tevreden heb afgemeld. Jammer dat men niet genoeg vrijwilligers heeft om de route te bepijlen, want voor de rest vond ik het een prima tocht, ik heb er van genoten en kom graag volgend jaar terug!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!