De WZ-Wandeldag in Schoonhoven

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Ja, en dan moest het er eindelijk van komen hè! Na een paar veertigers en een paar dagen van bijna 40 kilometer op de Koninklijke Weg, wilde ik dit weekend toch echt een 50 gaan lopen! En laat nou precies in dit weekend de WZ Wandeldag in Schoonhoven zijn, een prachtige tocht in het Groene Hart. Ik heb hier al eerder gelopen en toen volop van de omgeving lopen genieten. En er is dus een 50 km afstand, waar je 11 uur de tijd voor krijgt. Dat moet lukken!

 

Wel had ik gelezen dat de route ook stukjes over graspaden bevatte, maar daar stond bij dat ze goed beloopbaar waren. Ik hoopte er dus het beste van, graspaden vind ik op zich niet vervelend, als ze maar niet superblubberig zijn! Om half acht mocht er gestart worden en ik zorgde dat ik ruim op tijd aanwezig was. Ik trof daar een grote groep bekenden, die ook allemaal van plan waren om vandaag 50 kilometertjes onder de voetzolen door te laten glijden.

Er hing een plattegrond van de route in het startbureau en ik liet me even aanwijzen waar de onverharde stukjes zouden zitten. Nou, dat bleken er aardig wat te zijn! Maar er zaten gelukkig ook veel stukken asfalt in en het beloofde een mooie route te zijn, richting Oudewater, Haastrecht, de Reeuwijkse Plassen en Stolwijk. En op de routebeschrijving zag ik maar liefst 7 rustmogelijkheden staan, nou, als ik die allemaal benut, ben ik natuurlijk ook binnen 11 uur niet binnen!

 

Voor we van start gingen, maakte Bertus een leuke foto van Linda en mij. En toen op pad, al gauw liep de groep van mij weg, ze lopen toch altijd nog een tikje sneller dan ik en zeker op zo'n afstand als vandaag ga ik helemaal mijn eigen tempo doen! Het is heerlijk wandelweer, wel een beetje grijzig, maar de zon doet z'n best om er af en toe doorheen te komen. Via Vlist, over asfaltwegen en ja hoor, ook al over een graspad en een tiendweg bereiken we de eerste rust bij Goejanverwellesluis. Maar eerst moeten we even wachten op een openstaande “zelfbedieningsbrug”.  

 

In de rust geniet ik van een bakkie koffie, maar ga al gauw weer op pad, de lus van de 50 in. Wel fijn dat die lus al zo'n beetje aan het begin van de route zat, zo liep je nergens in de drukte van de kortere afstanden! Er volgde een tweede rust bij een kaasboerderij, maar hier ben ik alleen even naar het toilet geweest en daarna weer verder over een eindeloze grasdijk richting de Reeuwijkse Plassen.

Daar heb ik heerlijk lopen genieten van mooie spiegelingen in het water en de drukte van bootjes op het water. Wel af en toe oppassen op de smalle paadjes tussen het water, er rijden hier ook veel fietsers en er is autoverkeer. De rust op 30 km laat ik rechts liggen, vlak daarvoor kwamen we over een groenstrookje met wat bankjes en daar had ik een bankjesrust ingelast, genieten van een energiereepje en een wickietje (tegenwoordig heb ik de variant zonder suiker, ook errug lekker).

 

  Ongeveer 5 kilometer verderop zit er weer een rust, in Haastrecht en ook hier ga ik alleen even naar het toilet. Op de één of andere manier heb ik niet zoveel behoefte aan rusten en koffie, het lopen gaat zo lekker, dat ik het liefste gewoon doorga! Na Haastrecht komt er een heel mooi stukje over alweer een tiendweg en later over een grasdijk, zelfs het zonnetje komt er nu aardig doorheen en dat levert vrolijke plaatjes op.

 

En dan arriveer ik in Stolwijk, zo'n 40 kilometer zitten er nu op en ik besluit om hier wel even uitgebreid te gaan rusten. Tenslotte heb ik sinds jaren niet meer dan 40 gelopen, de laatste loodjes kunnen dus best wel zwaar worden! Op het terras van Het Wapen van Stolwijk geniet ik van een bakkie koffie in het gezelschap van Annette en Aart van Dijk. Ik heb het zelfs warm gekregen op het laatste stukje en m'n jasje hangt dan ook allang aan de rugzak.

En dan op voor het laatste stukje. Als ik al gehoopt had dat dit allemaal asfalt zou zijn, wordt die hoop direct om zeep geholpen: we moeten een brekebenerige brug over, gevolgd door een vlonder en een houtsnipperpad! Dat pad gaat over in alweer een graspad (ik ga het hier voortaan het Grasgroene Hart noemen), maar aan het eind hiervan gloort in de verte de finish!

 

Daar ben ik nog voor half zes, hetgeen betekent dat ik de 50 km ruim binnen de 10 uur heb gelopen, met een totaaltempo van 5,1 km per uur volgens Klein Duimpje! Dat geeft heel goede moed voor de Kennedymars over een paar weken en tevreden praat ik nog even na met alle bekenden die er nog zitten en met Huib Bavelaar, de parcoursbouwer van al dit schoons. Ondanks de best wel pittige route heb ik van de tocht genoten, mission accomplished zou ik zo zeggen!  

 

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor het fotoverslag.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!