De Sint Nicolaastocht
in Den Haag

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  En zo is de laatste maand van het jaar weer aangebroken en wordt het tijd voor een Sint Nicolaastocht. Er staan er verschillende in het wandelprogramma, maar vanwege de verwachte mist wilde ik niet zover van huis gaan en viel de keuze op Den Haag, bij wsv Haaglanden. Vroeger heb ik daar wel vaker gelopen, maar dat is zo lang geleden dat zelfs het adres van het startbureau me niet bekend voorkwam! Tijd voor een hernieuwde kennismaking dus.

 

Het was inderdaad een behoorlijk kleine wereld 's morgens en ik was blij dat ik niet zo ver hoefde te rijden, want wandelen in de mist vind ik schitterend, maar autorijden is een ander ding natuurlijk. Mooi op tijd arriveerde ik bij de start en daar was nog voldoende parkeerplek op een grote parkeerplaats vlak naast de start. Inschrijven ging ook vlot, de dames achter de starttafel kenden me nog van de Strandwaltocht en ik hoefde dan ook voor de korting mijn pasje niet te laten zien.

De routebeschrijving leerde dat de tocht prima aan de maat was, 25,5 km en dat er onderweg voldoende rustgelegenheid was. En zo ging ik rond 9 uur op pad voor de 25 km. Na een klein stukje door straten kwamen we in een parkje langs een watertje te lopen en daar bleek het niet alleen mistig te zijn, maar ook glad! De mist was vastgevroren op het geasfalteerde pad. Brrrrrr, sinds ik bij een val in de sneeuw mijn arm heb gebroken ben ik panisch voor gladheid en ik schuifelde dan ook een beetje voorzichtig in de grasrandjes.

 

Mooi was het wel, zo in de mist en de wereld was nog steeds heel klein, maar de takken van de inmiddels kale bomen kwamen zo wel prachtig uit! Na zo'n drie kilometer kwamen we aan in Kijkduin, waar het (op een paar medewandelaars na) compleet uitgestorven was. Niet zo verwonderlijk, want het was niet alleen mistig en glad, maar ook koud…… En heel vroeg in de ochtend natuurlijk!  

 

Nadat we over de boulevard waren gewandeld gingen we het lange fietspad door de duinen op, richting Monster en Ter Heijde. En daar was het pas echt glad! M'n tempo kakte hier helemaal in en angstvallig hield ik ook hier de randjes van het pad aan, een beetje in het zand lopen verminderde het risico op een val wel een beetje. Maar ook hier was het prachtig, met allerlei berijpte plantjes en zelfs beijsde gele bloemetjes. Dus ondanks de gladheid heb ik lopen genieten!

Na verloop van tijd ging het pad over in wat egaler asfalt en daar had de rijp blijkbaar minder vat op, want daar kon weer normaal gelopen worden, een hele verademing! We liepen nog een paar kilometer op dit pad en gingen toen met een grote boog recreatiegebied Madestein in, waar na ca. 11 km een rust zat bij Partycenter Madestein. Voor mij een bekende locatie, hier hebben we de 80ste verjaardag van mijn moeder gevierd! Ondanks dat de bediening niet op de hoogte was van het feit dat er wandelaars langs zouden komen had ik toch snel een bakkie koffie te pakken. Dat smaakte best!

 

  Na deze rust gingen we nog een heel stuk verder door Madestein en langs De Stenen Kamer kwamen we bij de kantine van voetbalvereniging GDA (daar waar de start is van de tochten van hwsv De Vierdaagsche), waar eventueel ook gerust kon worden. Maar die zat te dicht op de vorige rust voor mij en dus ben ik doorgelopen, over het parkeerterrein, dat ik nog nooit zo leeg had gezien……. Maar zo verwonderlijk was dat nou ook weer niet......

 

Niet veel verder kwamen we in het gebied van de Uithof en dat verwonderde me een beetje omdat ik gezien had dat daar de volgende rust zou zitten op ca. 19 km. Nou, daar waren we nog lang niet! En dat bleek ook te kloppen, want we gingen eerst nog een heel lusje maken, min of meer door het Westland. Ook hier leuke paadjes, de gladheid was gelukkig minder geworden, dus ik kon weer voluit lopen en mooie plaatjes maken, onder ander van een kanon naast een klein bruggetje.

Na dit ommetje kwamen we dan inderdaad bij de rust bij Schaatsbaan De Uithof, ik ging via de eerste de beste ingang naar binnen en kwam midden in de baan zo'n beetje op het ijs terecht. Bleek dus helemaal fout te zijn, maar toen ik het aan een schaatser vroeg wees hij me naar een schaatscafé aan het ijs. En dat was eigenlijk wel zo leuk als in het officiële restaurant! Met uitzicht op de ijsbaan heb ik hier van een tweede bakkie koffie zitten genieten.

 

En ja, dan op voor het laatste stukje van ca. 6 km. Bekend terrein voor mij, het park langs de Lozerlaan en wat verderop maakten we nog een ommetje door Landgoed Ockenburgh. En daar kwam zowaar Sint Nicolaas himself me tegemoet gewandeld, in gezelschap van drie Pieten (twee zwart en één roetveeg, ik vond die zwarte leukerder). Natuurlijk heb ik hem even de hand geschud en alvast een heel prettige verjaardag gewenst. Toch fijn dat de oude man nog steeds in het land der levenden is!  

 

De laatste loodjes gingen weer door de bebouwde kom, maar dat was gelukkig niet zo'n heel lang stukje en tevreden kon ik me rond 14.30 uur weer afmelden. Hoewel Scheveningen en Den Haag weinig geheimen meer voor me hebben, vond ik het toch een leuke route en ik heb zeker genoten van de mist in het begin, wel iets minder van de gladheid. Er was prima gepijld en met twee leuke rusten was de tocht zeker geslaagd, ik ben dan ook niet vertrokken zonder de medewerkers te bedanken voor de leuke tocht. En o ja, we kregen nog een speculaaspop ook, njammie!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor de foto's.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!