De Seuter Winterwandeltocht
in 's-Gravendeel

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Eind november en ja, dan is het weer tijd voor de Seuter Winterwandeltocht in 's-Gravendeel in de Hoeksche Waard. Een torenhoge favoriet van mij, want van een geweldig polderparcours ben je hier verzekerd. Ook vind ik het fijn dat je hier vroeg mag starten, om 8 uur al. Toch ben ik wat later dan normaal, thuis liep ik nog wat dingetjes te doen en opeens was het “laat”! Ze misten me al op het startbureau……….

 

Maar zo heel erg laat was ik nou ook weer niet, zo rond kwart over acht ging ik op pad, na een praatje met Peter te hebben gemaakt. Die had zoals gewoonlijk Linda gebracht, die liep op de 40 km. Zelf zou ik vandaag voor de 30 gaan, een hele tijd geleden dat ik 30 heb gelopen, maar ik voel me de laatste tijd zo goed dat ik dat wel weer aandurf. En zo trok ik dus de herfstige polders in.

Op de routebeschrijving had ik al gezien dat we richting Mookhoek, Strijen en Strijensas gingen, een route met drie rustposten erin. Overigens bevatte de routebeschrijving voor de 30 km slecht 36 aanwijzingen, mensen die niet van lange stukken weg houden hebben het hier moeilijk. Maar ik vind het heerlijk, rustige asfaltwegen, waarop je kilometers om je heen kunt kijken!

 

In de vroege ochtend is het weer prima, al staat er een fikse wind. Er zijn wel wolken, maar de zon doet zijn uiterste best om daar doorheen te komen en dat levert schitterende plaatjes op. In deze polders speelt steeds het gedicht van H. Marsman door m'n hoofd en met die door wolken bedekte zon vooral die ene zin: “de zon wordt er langzaam in grijze veelkleurige dampen gesmoord”. Zo is het ook echt en m'n camera maakt natuurlijk weer overuren.  

 

Na de eerste rust in Mookhoek gaat het verder richting Strijen en komen we bij de splitsing met de 20 km. Die afstand liep ik verleden jaar en ging toen linksaf direct naar Strijensas. Nu ga ik rechtsaf en na een paar honderd meter volgt er een voor mij heel nieuw stukje parcours. Leuk, ik dacht dat ik inmiddels ieder wegje in de Hoeksche Waard wel kende, maar ze hebben dus toch nog wat nieuws gevonden! En ook dit nieuwe stukje is helemaal mijn ding, zeker als de zon nu echt door de wolken heen breekt.

Maar helaas, een stukje verderop als we pal tegen de wind in richting Strijen lopen, is het uit met de pret en komen er dreigend donkere wolken aandrijven. Eerst is dat nog een prachtig gezicht, als de zon er nog op schijnt, maar als de wolken de overhand krijgen wordt het grijs en grauw en al gauw vallen de eerste spetters. Boeh…… dat is afzien zo tegen de wind in!

 

  Maar tegen de tijd dat we in Strijen zijn aangekomen wordt het weer droog, net op tijd om in een met gaas afgezet veldje een paar kangoeroes op de foto te zetten. Een van de beestjes heeft een jonkie in haar buidel, dat had ik nog nooit in het echt gezien! Jammer dat er zulk fijnmazig gaas voor zit, het is lastig fotograferen, maar een paar foto's zijn toch erg goed gelukt. Ook twee zwarte zwanen die zich synchroon zitten te poetsen vormen een mooi plaatje.

 

Dan zijn we bij de tweede rust, waar ik me te goed doe aan een stuk heerlijke appeltaart, gegarneerd met slagroom, chocola en advocaat, HIPS!! Na deze rust volgt er een stukje door het centrum van Strijen, waar de bevolking is uitgelopen voor de intocht van Sint en zijn (zwarte) Pieten. Dan krijgen we eindelijk de wind in de rug en volgen een lange weg richting Strijensas.

Ook hier valt een bui naar beneden, maar omdat we met de wind in de rug lopen is dat veel minder erg dan de bui die we daarnet hadden, de regen tikt nu lekker op m'n rug en het lijkt of je daar veel minder nat van wordt! Via de mooie oude brug en het sluisje bij Strijensas komen we bij het jachthaventje, waar de derde rust zit. Hier tref ik Paul, Bertus, Annette en Sandra, later komen Linda en Marrie er ook bij. Het begint weer te regenen en gezamenlijk wachten we de ergste bui af voor we weer vertrekken.

 

En dan op voor het laatste stuk, de anderen gaan nog een klein lusje van de 40 km maken en ik vervolg het rechtdoorgaande fietspad, dwars door de polders. In de verte zie ik de regenbuien uit de wolken vallen en ik duim voor mezelf dat ze voor me langs trekken, maar helaas, ik word voor de derde keer vandaag nat! Maar ook na deze regen komt er weer zonneschijn, zodat ik de laatste 4 kilometer weer onder een blauwe lucht met vriendelijke witte wolken loop.  

 

Nog even langs het dorpje De Wacht, dan over de dijk langs de Kil en over de ingang van de Kiltunnel. Daar zie je dan de watertoren van 's-Gravendeel al staan en dan ben je er bijna. Nog een paar honderd meter over het Schenkeltje en dan kan ik me tevreden afmelden. Niet lang na mij komen ook de anderen binnen en met z'n allen praten we nog wat na. Na een bedankje aan de medewerkers voor de fijne tocht vertrek ik weer huiswaarts. Ik heb een geweldige dag gehad en de 30 ging uit de kunst!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor de foto's.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!