De Sint Nicolaastocht in Vinkeveen

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Vinkeveen of Lexmond, dat was de keuze voor deze zaterdag! Bij allebei kan je een mooi polderparcours verwachten, en allebei heb ik ze al eerder gelopen. Best een lastige keuze dus! Het is uiteindelijk Vinkeveen geworden, want bij het nalezen van m'n vorige verslagen bleek dat het inmiddels zes jaar geleden is dat ik deze tocht liep, en Lexmond heb ik veel recenter nog gelopen. Op naar Vinkeveen dus, voor de Sint Nicolaastocht van IJsvereniging Vinkeveen.

 

Ondanks dat ik er dus zes jaar niet was geweest wist ik het nog precies te vinden, had BramBram dus eigenlijk niet nodig gehad. En ook wist ik nog dat er achter het startlokaal in Dorpshuis De Boei een enorm parkeerterrein was. En dat was er nog steeds, en ook nog bijna helemaal leeg. Zo vroeg op de ochtend was de animo voor wandelen blijkbaar nog niet zo groot. Toch was het gezellig druk in het startbureau.

Bij inschrijving ontving iedereen een consumptiebon, goed voor een consumptie in De Boei zelf. Ik besloot om die maar tot na de finish te bewaren, want ik had onderweg al een thermosbeker koffie op en anders moet ik nog veel vaker plassen dan normaal! Na het strooien met kaartjes en folders van de RWV was ik klaar om op pad te gaan. En toen miste ik m'n GPS……. Die lang nog in Kiaatje. Tja, wie z'n hersens niet gebruikt moet z'n benen gebruiken hè!

 

Maar dan uiteindelijk kon ik toch op pad en we begonnen met een hele lange weg door Vinkeveen heen, pal tegen de wind in. Ik probeerde om m'n tempo hoog te houden, ondanks de wind en dat lukte prima, maar toch was ik blij dat we aan het eind naar rechts mochten en een beetje uit de wind kwamen te lopen. En toen begon het grote genieten, een heerlijke polderweg met mooie uitzichten en ook de achter de wolken vandaan piepende zon zorgde voor een prachtig schouwspel.  

 

Na ca. 6 km komen we bij de eerste rust, die zit in een door een particulier opgezet Poldermuseum. Binnen kom je werkelijk ogen tekort om alles in je op te nemen, en wat direct opvalt is de gezelligheid en de gastvrijheid. Er wordt een stempel op m'n startkaart gezet en ik mag een kopje koffie nemen, dat in principe gratis is, maar er staat een spaarpotje voor een vrijwillige bijdrage voor de kosten van instandhouding van het museum. Naar het toilet? Geen probleem, gewoon even door de keuken, waar de vrouw des huize druk bezig is de voorraad koffie op peil te houden, en dan op de gang naar het toilet. Dit zijn leuke dingen voor de mensch! En met zo'n prachtige verzameling oude spullen om me heen maakt m'n camera overuren natuurlijk!

Na deze rust gaan de 25 km lopers een lus maken van ca. 7 km om dan voor de tweede maal hier terug te komen voor een rust. De lus is heel gemakkelijk te volgen: simpel 4 maal linksaf……. Gelukkig is één van de wegen wel een mooie bochtige weg, anders zou zelfs ik het een beetje saai kunnen vinden. Maar de uitzichten in de polder vergoedden wat mij betreft alles! En de passage van Nessersluis zorgt ook voor enige afwisseling, zeker als ik even van de route afwijk om de informatie over de oude sluis te lezen en het pontje te fotograferen.

 

  Over een lange rechte weg met de harde wind lekker in de rug lopen we terug naar de rust, de zon doet wederom een poging om door de wolken heen te breken en dat zorgt voor schitterende vergezichten in het vlakke land. Dan ben ik weer terug bij de rust, waar het nu iets drukker is dan de eerste keer, maar toch kan ik nog een mooi zitplaatsje bemachtigen. En nogmaals van een lekker bakkie koffie genieten natuurlijk. Ook maak ik nog een tweede fotorondje door het museum, waarbij ik vooral een huishoud-kasboek erg leuk vind!

 

Dan komt het laatste deel van de route, dat is nog 12 km en verder zonder rust. Best een lang stuk dus en ik ga dan ook nog even naar het toilet voor ik vertrek. We lopen een weg evenwijdig aan de weg die ik straks met de wind in de rug heb gelopen en dat betekent dat we die wind nu vol van voren hebben. Dat is even bikkelen dus, vooral als hier ook nog eens de hemelsluizen worden opengezet. En dan komt ook de zon om de hoek kijken en ik speur de hemel af naar een regenboog.

 

En ja hoor, eerst heel vaagjes, maar van lieverlee steeds mooier en feller verschijnt daar de boog aan de hemel! En nu is het fantastisch dat je zo onbeschut loopt, want je kan de volledige boog zien, van grond tot grond. Helaas is m'n cameraatje te beperkt om de hele boog erop te zetten, geen groothoeklens……. Op het hoogtepunt van zon en regen is er zelfs even een dubbele regenboog te zien, en één van die bogen komt precies in een boerderij uit. Daar staat dus vast die pot met goud!  

 

We komen nog langs het plaatsje Waverveen, waar de 25 km lopers nog een klein lusje gaan maken. Er volgt een stukje langs een provinciale weg, niet echt mooi dus, maar door de harde wind in de rug vliegt dit voorbij! En dan opeens, met nog zo'n 4 kilometer te gaan, breekt de hemel open en lopen we in de volle zonneschijn. Wat ziet de wereld er opeens vrolijk uit, zelfs m'n schaduw wandelt nu weer met me mee.

Het laatste stukje is hetzelfde als de heenweg vanmorgen, een lange weg door Vinkeveen heen, met aan weerszijden mooie doorkijkjes naar de Vinkeveense Plassen. Dan zijn we weer terug in Dorpshuis De Boei, waar ik me afmeld en m'n consumptiebon inwissel voor een kopje koffie. 't Is dat ik een vrijwillige bijdrage heb gegeven aan het museum, anders waren al m'n consumpties gratis geweest! Ik bedank de medewerkers achter de tafel voor de leuke tocht en vertrek tevreden weer Rozenburgwaarts.

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor de foto's.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!