De Bruinebonensoeptocht in Maasdam

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Volgende week ga ik samen met Elly de Sallandse Wandelvierdaagse lopen, maar dit weekend van tevoren wilde ik toch ook nog wel een tochtje doen. De keus viel op de Bruinebonensoeptocht van Wandelsport Dordrecht e.o. De start was in Maasdam, in de Hoeksche Waard dus, en ik weet dat het daar mooi wandelen is, helemaal naar mijn smaak: veel polder! De start was niet zo heel vroeg, om 9 uur, ik hoefde dus pas om kwart over acht te vertrekken om ruim op tijd aanwezig te zijn.

 

En zoals altijd bij tochten in de nabije omgeving ontmoette ik ook hier weer de nodige bekenden, Bertus en Sandra waren er, Nico, Co en later op de tocht heb ik Bert, Jeannette en de twee Kezen gezien. In de organisatie zaten natuurlijk Frans en Anita en parcoursbouwer was Arie. En natuurlijk zal ik nu wel weer iemand vergeten zijn……..

Ik was vlot ingeschreven en ontving een muntje voor het kopje bruinebonensoep waarnaar de tocht is vernoemd, maar de routes werden pas om klokslag 9 uur uitgedeeld. Ik hou er niet zo van om met zo'n hele meute tegelijk te starten, maar ja, je moet de medewerkers wel de gelegenheid geven om hun rustpost op te bouwen natuurlijk! Om niet in de massa terecht te komen, ga ik na het startsein nog even naar het toilet en stel m'n GPS vast in. Ziezo, 10 minuten later ga ook ik op pad.

Direct na de start gaan we Puttershoek in en lopen langs de Kees Verkerkbaan, bekende rustplaats van de Seutertocht, nooit geweten eigenlijk dat die hier zo dichtbij is! Langs een typisch vormgegeven kerk gaan we over een jaagpaadje langs het water en via een rustiek bruggetje en een weggetje met huizen met mooie gevelstenen gaan we Puttershoek weer uit en belanden bij het haventje en het café van (vroeger) Pleun Verkerk, de vader van wereldberoemde Keessie.  

Langs de oude Suikerfabriek, waar een eenzame schoorsteen staat te zieltogen gaat het de lange Blaaksedijk op. Het is niet echt mooi weer, vroeg in de ochtend, maar hier zie ik toch af en toe een flard blauw in de lucht, dat geeft hoop. En ook hier midden in de polder spot ik een groepje paddenstoelen! .

Zo'n beetje aan het eind van deze dijk is daar de verzorgingspost, in een grote tent. Je kan hier je muntje inwisselen voor de soep, maar daar vind ik het nog een beetje vroeg voor. Gelukkig komen we hier straks nog voor een tweede keer, dus dan kan ik in de herkansing en nu lekker een bakkie koffie nemen. Ziezo, dat smaakt best! We zitten hier op ca. 7 km en uit de routebeschrijving maak ik op dat de tweede rust op ca. 22 km zit. Dat is best een lang stuk daartussen!

 

  Maar welgemoed ga ik op pad, na een stuk weg door een industriegebied komen we op het Jack Dawson Greenpad te lopen. Jack Dawson Green was een Australische piloot die hier op 17 maart 1945 is neergestort, getroffen door Duits afweergeschut tijdens een aanval op enkele Duitse vrachtwagens. Ter herinnering aan hem is hier een monument opgericht, en het fietspad is naar hem genoemd. Ver van huis gesneuveld, hier met dankbaarheid herinnerd, een plekje om even bij stil te staan.

 

We steken de snelweg over op de weg boven de tunnelmond van de Heinenoordtunnel en hier komt er toch even een bui naar beneden. In de fikse wind die er vandaag staat niet echt lekker en ik ben blij dat het bij een korte bui blijft! Ik zet het grote bord “Hoekschewaard” dat langs de snelweg staat op de foto en dan gaan we kilometerslang een fietspad volgen, langs de Oude maas, helemaal naar Klein Profijt.

Daar aangekomen zit ik op ongeveer 17 km en ik vermoed dat de tweede rust dus wel eens iets verder dan op 22 km kan zitten…… En ik heb best wel trek in een bakkie, dus loop ik naar het bezoekerscentrum Klein Profijt en zowaar, ze zijn open! Het duurt even voor ik mijn koffie heb, maar gelukkig ook weer niet al te lang en zo zit ik dus toch lekker tussendoor te rusten. Want hoewel het inmiddels heerlijk zonnig is geworden is het door de wind niet zo fijn om buiten op een bankje te gaan zitten.

 

Na de koffie gaan we weer terug, eerst over een fietspad en later over een weg die eigenlijk evenwijdig loopt aan de heenweg. Zo kom ik nu langs een molen, een gemaaltje en een watertoren die ik daarnet al in de verte heb zien staan! Vooral de watertoren vind ik leuk, het is een heel kleintje, ik heb eerlijk gezegd nog nooit zo'n kleine watertoren gezien. Maar goed, hij staat ook in een klein dorpje met wel een lange en vreemde naam: Goidschalxoord! Leuk voor m'n plaatsnaambordenverzameling zou je zeggen, maar helaas: ik had hem al!  

 

Het laatste stuk naar de verzorgingspost vind ik niet echt lekker lopen, we lopen hier op een drukke weg, met van twee kanten verkeer dat langs je heen raast. Alleen in de dorpjes waar we doorheen komen rijdt men wat langzamer omdat daar hindernissen zijn aangelegd. Maar eerlijk, zelfs ik (die toch wel van lange rechte stukken houdt) vind dit een beetje saai, hoewel de uitzichten over de weilanden wel mooi zijn.

Als ik voor de tweede keer bij de verzorgingspost ben, staat GPS stil op ruim 24 km, dat voelde ik dus wel goed aan daar bij Klein Profijt! Nu wissel ik wel m'n muntje in en geniet van een overheerlijk kopje bruinebonensoep. Overigens waait het zo hard dat men af en toe met man en macht moet voorkomen dat de tent de lucht in wordt geblazen! Terwijl ik er ben klappert het tentdoek af en toe vervaarlijk, maar gelukkig blijft alles staan.

 

  Dan het laatste stukje van zo'n 4 kilometer. Ook dit zijn weer twee lange rechte stukken, waarvan ook een heel stuk langs een provinciale weg. Gelukkig staan daar prachtige bomen die met hun kale takken voor fotogenieke plaatjes zorgen en een molen, waar muziek gespeeld wordt. Het blijkt Molendag in de Hoekschewaard te zijn en je kunt de molen ook bekijken, maar daar heb ik eerlijk gezegd geen puf meer in.

 

Aan het eind van deze weg zijn we dan weer bij het startbureau, GPS geeft ruim 28 km aan en volgens mijn eigen regel “meer dan 10% verschil”, noteer ik vandaag dus de werkelijke afstand in mijn boekje, zolang het verschil onder de 10% blijft noteer ik de afstand waarmee de tocht in het programma staat. Tja, je moet ergens grenzen stellen, toch? Ik meld me af en bedank de medewerkers voor de tocht, ik heb het best naar m'n zin gehad, maar ik denk dat er hier wel een mooiere route is te bedenken!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor de foto's.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!