Memoria Walcheren '40-'45
in Westkapelle

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  De laatste dag van september alweer en in de wandelprogramma's twee tochten die me wel wat leken. De Groene Hart Tocht in Noord-Holland en de Memoria Walcheren '40-'45 Tocht van wsv De Vrolijke Tippelaars in Westkapelle. Het weerbericht moest maar weer de doorslag geven! En zowaar, voor zaterdag werd in het hele land regen voorspeld, maar in Zeeland zou het waarschijnlijk de hele dag droog blijven. Toen was de keus snel gemaakt en ben ik 's morgens vroeg op pad gegaan richting Westkapelle.

 

Geen mist deze ochtend, en daar was ik wel blij mee, want de route vanuit Rozenburg naar Zeeland loopt dwars over alle Zuid-Hollandse en Zeeuwse eilanden heen en bestaat uit allemaal tweebaanswegen. Dan zit je niet echt op slecht zicht te wachten! 's Morgens vroeg zijn deze wegen nooit druk, alleen zitten er een paar bruggen in die voor oponthoud kunnen zorgen, maar die waren deze ochtend allemaal gewoon dicht.

En zo arriveerde ik rond kwart over acht in Westkapelle en vond nog een mooi parkeerplaatsje vlak naast de deur. De start hier is in een museum waar ik wel eerder ben geweest. Ik heb in Westkapelle overnacht toen ik de Walcherenroute liep en ook heb ik hier eens gerust tijdens een wandeltocht vanuit Vlissingen. Helemaal onbekend gebied is het hier dan ook niet voor me, maar deze tocht liep ik nog niet eerder, dus ik hoop weer veel nieuwe plekjes te gaan ontdekken!

Ik ben vlot ingeschreven en we moeten even wachten op de routebeschrijvingen, dus ik strooi wat kaartjes over de tafeltjes en ga nog even naar de wc. Dan zijn de routes er en kan ik op pad. Wat me direct opvalt is dat er geen tussenafstanden bij de rustposten staan. Dat vind ik altijd wel jammer, ik plan graag m'n rusten een beetje. Maar helaas, ook als ik het aan medewerkers op het startbureau vraag, kunnen zij me niet aan de afstanden helpen. Nou, dan moet ik het maar gewoon gaan avonturen!

 

Na een klein stukje door smalle straatjes in Westkapelle gaan we richting De Kreek, dat is een groot binnenwater met een lang schelpenwandelpad ernaast. Je loopt hier lekker in de beschutting van de hoge duinen en hebt een mooi uitzicht over het water op de bijzondere vuurtoren van Westkapelle: die is op een platte kerktoren gezet, een heel apart gezicht! Na deze kreek wandelen we nog steeds langs de duinen richting Zoutelande.  

 

Ook dat ken ik nog van de Walcherenroute (ik heb het even opgezocht, die liep ik in 2008!), maar toen liep ik bovenlangs over de duinen en nu ga ik echt het dorpje door, langs een grote kerk en een waterput die volgens de overlevering nog door Willibrordus is gesticht, in 690. Verder is het vrij uitgestorven hier, en dat ik ook niet gek, want hoewel volgens de belofte droog, is het verder grijs en somber weer.

Was ik tot nu toe blij dat we vooral langs de duinen wandelden, nu gaan we dan toch de hoge duinenrij beklimmen en eenmaal boven staan we op een uitzichtspunt dat bovenop een bunker is gebouwd. En van de vele oorlogsherinneringen die we vandaag tegen zullen komen, maar goed, daarvoor is het dan ook de Memoria '40-'45 tocht! Na de afdaling volgen we een langs fietspad richting Klein-Valkenisse, waar we even met een aantal mensen verkeerd lopen. En die pijl hing er toch echt……..

 

  We komen hier ook langs de restanten van een tankversperring, met grote informatieborden erbij en als we na dit fietspad wat meer de polders in gaan, wandelen we langs diverse bunkers, ook met overal informatieborden. Best weer een interessante route dus, ik hou daar wel van, wandelen combineren met een beetje historische feiten! En deze plekjes kende ik dus inderdaad nog niet, zo zie je toch iedere week weer wat nieuws.

 

Niet lang hierna komen we bij de eerste rust, die blijkt op bijna 13 km te zitten en is gevestigd in een grote schuur. M'n kaartje wordt gestempeld en ik mag gratis een drankje nemen. Helaas is net de koffie op, maar och een beker lekkere chocomel gaat er ook wel in! Net als ik weer wil vertrekken komt er verse koffie en ik had best nog een bakkie mogen nemen, maar dat werd me toch teveel van het goede.

Het volgende stukje gaat eerst even door het dorpje Koudekerke, maar dan gaan we de weilanden in en wordt het voor mij echt genieten. De velden staan in herfstbloei en overal zie je gele bloemetjes zover als je kunt kijken, het lijkt af en toe wel lente! Jammer dat het zonnetje niet mee wil werken vandaag, maar ja, je kunt niet alles hebben h, van andere wandelvrienden hoorde ik dat ze urenlang in de regen hebben gelopen, dan heb ik het gewoon hartstikke goed getroffen!

 

De volgende rust zit in het dorpje Meliskerke, met ook weer een grote kerk, een poes die om aandacht vraagt en een straatje met snoeperige huisjes. Nu zijn we te gast in een snackbar, 't Loodsje geheten. Nou, snacken hoef ik niet, maar een kopje koffie gaat er nu wel in natuurlijk, ik zit hier al op zo'n 20 km, en dat zonder koffie, ik krijg gewoon afkickverschijnselen! Ik maak een babbeltje met wat medewandelaars en die waarschuwen me dat de tocht best wel eens wat langer dan 25 km kan zijn!  

 

Dat vermoeden kreeg ik zelf ook al en werd inderdaad op het laatste stuk bewaarheid! Er volgden nog een paar ellenlange asfaltwegen en toen werden we nog een graspad opgestuurd. De kerk/vuurtoren van Westkapelle was allang zichtbaar en verhuisde als door toverhand verschoven van links naar rechts door het landschap, maar opeens, na dat lange graspad (wel een mooi pad overigens, dat dan weer wel) is die toren opeens heel dichtbij!

Maar natuurlijk gaan we niet rechtsreeks naar de start, we wandelen nog even over de boulevard waar een grote tank staat met nog meer informatie over wat zich hier allemaal in de oorlog heeft afgespeeld. Het zonnetje begint nu net een beetje door het wolkendek heen te breken (zal je altijd zien, als de tocht afgelopen is), dus na het afmelden kan ik nog even heerlijk van een kopje koffie op het terras genieten.

Ik neus nog even rond in het winkeltje en koop een boekje van het Bevrijdingspad op Walcheren, leuk voor een nieuw Zeeuws projectje! Want Zeeland is nu eenmaal n van m'n favoriete provincies om te wandelen en ik heb het hier dan ook altijd naar m'n zin. Ook vandaag is het geweldig geweest, prachtige route, goed gepijld, leuke rusten en dat GPS pas stil bleef staan op 28 km in plaats van 25, ach……., dat vergeef ik ze graag! (Heb ik die 3 km van Gorssel weer ingehaald *grijns*)

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor de foto's.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!