De Herfsttocht in Gorssel

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Begin maart had ik in Gorssel de Ooievaarstocht gelopen en die was me toen uitstekend bevallen. Toen ik dan ook in de wandelprogramma's zag staan dat wsv Gorssel in het weekend van 23 en 24 september de Herfsttocht zou organiseren leek het me leuk om ook die te gaan lopen. Ik heb wel even getwijfeld, Gorssel is tenslotte niet naast de deur, maar zeker toen de weerberichten steeds beter werden naar het weekend toe stond m'n besluit vast, zaterdag zou ik naar Gorssel gaan.

 

Je mag daar al vroeg starten, om 8 uur, dus dat betekent dat ik berevroeg uit Rozenburg moet vertrekken. Na die lange dag in Den Helder gisteren was het dus maar een korte nacht! Maar een kop koffie doet bij mij altijd wonderen en omdat het een lange rit zou worden, maakte ik ook een koffie in de thermosbeker voor onderweg. Zo rond 6 uur vertrok ik van huis.

Het was een rustige rit, en ook heel mooi. De zon was nog niet op, maar de hemel kleurde al helemaal roze en grijs. Hoe verder ik het land in reed, hoe meer er echter mist opkwam. Ook dat had een heel mooi effect, de laag was maar dun en ik reed er als het ware onder en zag door die dunne laag gewoon de steeds lichter wordende hemel. Was eigenlijk heel bijzonder! Vlak voordat ik bij Gorssel was werd de mist steeds dikker en in een kleine en grijze wereld arriveerde ik bij het startbureau.

 

Ik werd netjes naar een parkeerplaats gestuurd, nog vlakbij omdat ik zo lekker vroeg was en ik was al snel aangemeld. Ik ging vandaag voor de 20 km en na m'n GPS ingesteld te hebben vertrok ik de mistige wereld in. Al gauw bleek dat de route vandaag heel anders was dan in maart, we trokken veel meer de bossen in. Niet helemaal mijn ding, dat weet iedereen inmiddels wel, maar in de herfst hou ik wel van de bossen, vooral als er veel paddenstoelen staan!  

 

Gelukkig liepen we ook veel langs de bosranden met uitzicht (voor zover je in deze mist van uitzicht kon spreken!) op de weilanden. Aan de hekken langs deze weilanden hadden ontelbare spinnen prachtige kunstwerkjes geweven, die stuk voor stuk met dauwdruppeltjes waren “bepareld”. Ook dennenboompjes in een kwekerij zagen er sprookjesachtig uit en een eigenwijze rododendronstruik stond gewoon midden in de herfst in bloei!

Inmiddels was ik bijna bij de rust aangekomen, die was bij een kartbaan, en je kon die rust eerder horen dan dat je hem zag! Ik vond het wel leuk, ik heb al op heel wat plekjes gerust, van geitenboerderijen tot zwembaden, maar bij een kartclub was ik nog niet eerder te gast! Ik heb binnen een kopje koffie gehaald en ben daar lekker buiten mee op het terras gaan zitten. In een steeds meer door de mist heen brekend zonnetje genoot ik van de koffie en het uitzicht op de karts. Poe, die gingen wel hard hoor! En wat een herrie maken die dingen........

 

  Na deze rust kwam er echt een prachtig stukje, we gingen helemaal over de Gorsselse Heide. Ik hou meer van heidevelden dan van bos, op de hei kan je tenminste fijn om je heen kijken. De zon was nu helemaal doorgebroken en dat leverde prachtige plaatjes op. Aan het eind van de hei gingen we toch het bos weer in, maar och, dat was vandaag ook mooi, veel herfstkleuren en overal paddenstoelen, zelfs een knalpaarse!

 

Midden is het bos was nog een restaurantje, de Zevensprong genaamd, en hoewel geen officiŽle rust ben ik er toch even een bakkie gaan doen. Toen ik weer weg ging viel m'n oog op het naambord van het restaurant en daar stond geen Zevensprong op, maar Zessprong. En ja, dan wil ik het naadje van de kous weten en dus ik terug om te gaan vragen. Nou, de vroegere naam was inderdaad Zessprong, omdat het aan een zessprong van bospaden ligt. Maar bij de laatste eigenaarswissel is die naam veranderd in Zevensprong, de zevende sprong is de sprong het restaurant in. Origineel verzonnen!

Uiteindelijk gaan we dan de bossen weer uit en aan de routebeschrijving te zien zijn we al bijna terug bij de start! Ik kan het me haast niet voorstellen, want m'n GPS staat pas op 16 km…… Maar echt, na een kilometertje over de Joppelaan is daar het startbureau. Van andere wandelaars hoor ik dat de 30 km ook zo kort is geweest, ca. 24 ŗ 25 km, en ik baal dat ik dan daar niet voor heb gekozen. Zo'n eind rijden voor maar 17 km is wel een beetje buiten verhouding. Maar goed, ik heb het wel een leuke tocht gevonden, dus ik maak me er maar niet al te druk om. Ik drink in het startbureau nog een kopje koffie en tuf dan op m'n gemakje weer huiswaarts. Al met al toch een leuke dag gehad!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor de foto's.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!