De Napoleonroute in Den Helder

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Ik ben geabonneerd op het blad “Te Voet” en in het afgelopen nummer (het verschijnt 4x per jaar) stond een artikel over de Napoleonroute in Den Helder. Dat leek me wel een mooie bestemming voor m'n vrij-reizendag, die ik nog voor 30 september op moest maken. Voor vrijdag de 22e werd goed weer voorspeld, 's morgens zou er een regenband overtrekken waarna het op zou klaren. Ik besloot dus om dit keer pas na 9 uur de trein te nemen, dan had die regenband tijd genoeg om weg te trekken.

 

Zo gezegd, zo gedaan, ik had om 09.11 de trein uit Rotterdam naar Amsterdam, waarna ik na een overstap rechtstreeks naar Den Helder kon. Gelukkig reed alles een keer op tijd, zodat ik volgens plan rond half twaalf in Den Helder arriveerde. Helaas had blijkbaar wel de regenband vertraging opgelopen, want die was helemaal nog niet overgetrokken, maar bleef hardnekkig boven Den Helder hangen.

Eerst maar even een kopje koffie gedaan dan, en toen het daarna wat droger leek te worden ben ik op pad gegaan. Eerst een aanloopstukje naar de eigenlijke route, langs een grote watertoren en een oorlogsmonument. Toen ik bij het beginpunt van de wandelroute aankwam verbaasde het me helemaal niet dat dat precies bij knooppuntenpaaltje nummer 17 was........

 

Ietsje verderop stond een informatiebord over de Linieroute, zoals hij hier genoemd werd en daar heb ik even een selfie gemaakt. En toen op pad voor de Napoleonroute, zoals dus beschreven staat in de routebeschrijving die ik van internet heb geplukt. Eerst een stukje langs de liniegracht en door het Timorpark en dan kom ik op de buitenwal van Fort Erfprins te lopen. Helaas begint het opnieuw te regenen en het uitzicht op het fort is dan ook nogal somber.  

 

Gewapend met een paraplu (onhandig hoor, een GPS, een routebeschrijving čn een plu, ik kom een handje tekort) wandel ik rondom het fort en kom dan bij de Zeedijk aan. Een klein stukje onderlangs en dan moet ik via een steile, hoge trap de dijk op. Boven gekomen geniet ik van het uitzicht en ik verwonder me er over dat Texel zo dichtbij lijkt! Wel jammer dat het zo grijs is, wat zou het mooi geweest zijn met een zonnetje.

Ik volg de grasdijk richting de vuurtoren en Fort Kijkduin, maar kom even verderop langs de Marine Kazerne Erfprins. In de routebeschrijving staat iets over een bezichtiging, dus ik daal de dijk af om een kijkje te gaan nemen, maar ik word door een streng kijkende militair weer weggestuurd. Militairterrein, geen toegang. Nou, die bezichtiging zal dan wel alleen op afspraak zijn, en ik klim manmoedig de dijk weer op.

 

  Langs de vuurtoren bereik ik het dorpje Huisduinen met aan het eind van de dijk Fort Kijkduin. En dit is natuurlijk wel gewoon open, binnen zijn een museum en een aquarium gevestigd. Het regent nog steeds en ik besluit dan ook maar om een uitgebreid bezoek aan het fort te brengen, de route is qua afstand niet zo heel lang, dus ik heb best wel de tijd. Wel jammer dat m'n museumkaart niet geldig is voor dit museum, ik moet gewoon de toegangsprijs van 8 euro betalen.

 

Maar, eerlijk is eerlijk, ik vond dat het z'n geld dubbel en dwars waard was! Ik heb heerlijk door het museum lopen dwalen, ben door ondergrondse gangen gelopen, in een oude gevangenis en kruitbewaarplaats geweest, onderdoor een aquarium gelopen, heb het geraamte van een potvis bewonderd en heb veel, heel veel prenten bekeken en wetenswaardigheden gelezen. En, last but not least, ik heb de klimtocht naar de oude koepel ondernomen van waaruit ik eindelijk de opklaringen het land binnen zag drijven!

Na dit interessante museumbezoek ging de route verder terug richting de vuurtoren, maar nu onderlangs de dijk en eerst door het dorpje Huisduinen. Na de vuurtoren volgde er een stukje onverhard, zowaar een paar blubberige stukjes en ook een stukje door het bos. En zie: opeens ging de zon schijnen en zag de wereld er een stukje vrolijker uit! Ik kwam weer terug op de Liniegracht en ging nu de andere kant op, richting Fort Dirksz Admiraal.

 

Hier liep de route eerst met een boog omheen, wel hoog over een wal, zodat je prachtig uitzicht op het fort had. Zeker de wolkenlucht, die nu niet meer egaal grijs was, zorgde hier voor fantastische plaatjes! Ietsje verderop leidde de route me wederom een hoge trap op, en daardoor kwam ik bovenop het fort terecht. Ook hier prachtige uitzichten natuurlijk, maar wel oppassen waar je je voeten neerzette, de wandelpaadjes waren erg smal.  

 

Aan de andere kant daalde ik weer af en wandelde terug naar de Liniegracht. Die volgde ik nog een stukje, nu onder een heerlijk blauwe lucht, tot ik weer terug was bij paaltje nummer 17. Het rondje zat erop, nu alleen nog het uitloopstukje terug naar het station. De route bleek bijna 15 km geweest te zijn, voor een dag met twee lange treinreizen een mooie afstand! Op het station een lekkere latte gekocht voor onderweg en al gauw arriveerde mijn trein.

De terugweg ging via Utrecht en ook nu had ik geen vertraging en haalde ik in Utrecht mooi de aansluitende trein. In Rotterdam nog met de metro naar Hoogvliet en vandaar met de auto naar huis, waar Bram luidkeels z'n ongenoegen liet blijken, want z'n etensbakje was inmiddels helemaal leeg. Het is ook wel een wereldreis om 15 kilometer te gaan wandelen, maar het is wel een erg leuke dag geweest, jammer van de regen!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor de foto's.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!