Groene Wissel Pernis

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  Eigenlijk is woensdag mijn “wandeldag” doordeweeks, maar deze woensdag was het veel te warm om te wandelen. In plaats daarvan heb ik het Gemeentemuseum in Den Haag bezocht voor de Mondriaantentoonstelling. Een mooie expositie en heerlijk koel in een prachtig gebouw! Donderdag was het na wat onweersperikelen redelijk afgekoeld, maar werden er wel regelmatig buien voorspeld. Een paar uurtjes was het volgens buienradar echter wel droog, voor die uurtjes heb ik een Groene Wissel in Pernis uitgezocht.

 

Pernis????? Zult u denken! Ja heus, er is ook een Groene Wissel in Pernis uitgezet, met als ondertitel “Containerterminals en Petrochemische Industrie". De routebeschrijving zegt er het volgende over:

 

Met deze 365e wandelroute wil ik u wat anders laten zien: het dorp Pernis, eens een boerendorp omgeven door de Maas en fraaie polders, nu een “eiland”. Een eiland letterlijk omgeven door de Maashavens, Containerterminals, Olie- en Chemiecaliënopslagtanks, de Petrochemische industrie van Shell en ExxonMobile en een ware kluwen van autosnelwegen en druk bereden havenspoorlijnen. Tussendoor is er geen grassprietje meer te bekennen... Is het allemaal kommer en kwel? Welnee, om dit geïsoleerde dorp voor de 5.000 inwoners toch enigszins leefbaar te houden is het aan de zuidkant voorzien van een parkengordel en een hertenkamp waar menig stad jaloers op kan zijn, zo groot. Elk grassprietje heeft daar nu een bestemmingsplan. Met deze tien kilometer lange wandeling (vanwege de geïsoleerde ligging kon deze echt niet langer worden, je kunt er gewoon geen kant meer op!) maakt u met deze facetten van onze welvaart kennis, althans met de keerzijde daarvan (maar dat is aan u om dat in te vullen). Een uitdaging, wie durft het aan: bijna tien kilometer verharde paden en wegen door en langs al deze “ellende”. Het klapstuk is wel de twee kilometerlange rechte asfaltweg langs de loeidrukke A4 aan de ene en de Petrochemische industrie aan de andere kant, de luchtjes krijgt u er gratis bij; de scheten van de edelherten op de Veluwe verbleken daarbij……..

 

Na mijn tochtje over de Landtong Rozenburg met uitzicht op de havens van de Botlek, leek het me wel toepasselijk om deze Groene Wissel als vervolg daarop te lopen. Ik heb eerst even de buien afgewacht, de puzzeltjes uit de krant opgelost en toen het zo rond half elf droog werd ben ik richting Pernis getuft. Bij het metrostation waar de start was, was er nog net één parkeerplekje open voor Kiaatje, dus wat dat betreft had ik mazzel.

 

En toen op pad, de route ging eerst een stukje door Pernis-Dorp, langs een plein met een muziektent, singels en oude huisjes met leuke geveltjes. Maar zo groot is Pernis nou eenmaal niet, dus ik kwam al gauw uit bij de Maas, om daar een stukje langs te lopen. Het weer werkte hier net mee om een paar leuke fototootjes van het uitzicht op de skyline van Rotterdam te maken. Die skyline was ook op een mooie manier geschilderd op een container, wat ik wel erg bij de omgeving vond passen!  

 

Na dit echt wel mooie stukje langs het water, ging de route het dorp weer in, maar op de routebeschrijving stond dat je een “heen-en-weertje” naar een groot containerbedrijf kon maken en natuurlijk ben ik even gaan kijken. Gigantische muren van containers en hefkranen, echt een imposant gezicht! Weer in het dorp kom ik langs De Herberg, maar die is nog gesloten tot 13.00 uur. Jammer, ik had wel een bakkie gelust!

Langs nog een kerkje en een paar oude huisjes kom ik uit in het parkgedeelte van Pernis. En kijk, net op dat moment gaat de zon volop schijnen en kan ik een paar zomerse, groene plaatjes maken. Dan zou je toch weer niet zeggen dat je midden in een industriegebied loopt! Bij een groot hertenkamp is er een soort pleintje met bankjes, ik zie dat ik hier op ongeveer de helft van de route zit en besluit maar even een korte bankjesrust te nemen. Ik verwacht straks langs de A4 niet veel meer tegen te komen!

 

  Aan het eind van het park ga ik de metrobaan onderdoor en hier is volgens de routebeschrijving weer een “heen-en-weertje”, dit keer een heel luxe: via een rolpad naar een voetgangersburg over het spoor heen. Vandaar schijn je een heel mooi uitzicht over het havengebied te hebben. Nou, ik rol dus naar boven, lekker relaxed en het uitzicht is werkelijk de moeite waard. Het rolpad blijkt echter alleen omhoog te gaan, om weer beneden te komen moet ik via een vrij steil talud door het gras, hellup!

 

Gelukkig kom ik zonder ongelukken weer beneden en vervolg mijn route. Bezorgd kijk ik naar de lucht, die opeens wel héél donker wordt, maar gelukkig waait de bui een beetje langs me heen. Meer dan een paar spetters heb ik niet gehad. Ik ga ontelbare viaducten onderdoor (als de bui echt door had gezet, had ik wel mooi kunnen schuilen, dat dan weer wel ) en kom langs de grote opslagtanks van de Shell uit op de ventweg die naast de A4 loopt.

Ik heb dit stuk al eens gelopen toen ik mijn rondje Botlekbrug-Beneluxtunnel-VeerMaassluis liep en ik vind het uitzicht naar links op de 2e Petroleumhaven best de moeite waard, zeker als er weer wat blauw in de lucht komt! Voor het lawaai van de snelweg aan de rechterkant sluit ik me maar een beetje af. Het laatste stukje richting de Beneluxtunnel is wel even afzien, niet vanwege de drukte of het uitzicht (dat is best imposant, al die tankcontainers en gewone containers), maar vanwege de stank die hier hangt.

 

Als ik dan uitkom bij de overgang over de inrit van de Beneluxtunnel, is de stank gelukkig weer weg en als ik daar een bankje zie staan met mooi uitzicht over het water, las ik nog even een korte rust in. Ik schiet wel in de lach als ik op een overwoekerd stukje grond nog steeds een parkeerbordje “bezoekers” zie staan, dat was misschien heel vroeger, maar nu staat er een hek voor en een parkeerplek is er allang niet meer. Humor!  

 

En dan het laatste stukje, langs de ingang van de voetgangers-Benelux-tunnel. Ik neem even de (hele hoge) roltrap naar beneden om een foto door de ramen van de autotunnel te kunnen maken. Deze roltrappen gaan gelukkig wel beide kanten op, en weer boven kijk ik even op het autoverkeer neer. Dan wandel ik verder langs de Madroelhaven het dorp Pernis weer in. Als ik langs een kerkhof kom, neem ik daar ook even een kijkje en maak een paar foto's van een monument voor gevallenen.

Na een landelijk weggetje, waar je weer echt in een andere wereld bent, kom ik weer terug bij metrostation Pernis. Door de heen-en-weertjes en het ommetje over het kerkhof staat GPS stil op 11 kilometer en een beetje. Ik vond het best een interessante wandeling, en al die industrie? Ach, zo erg is dat nou ook weer niet. Tenslotte gebruikt iedereen (graag) de producten die hier gemaakt worden, dus een beetje hypocriet om dan op die industrie af te gaan geven, nietwaar?

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor de foto's.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!