Het Groene Hart Pad
van Weipoort naar Alphen aan den Rijn

 

Klik op het plaatje om de route in Google Earth te bekijken
Klik
hier voor een gewone uitvergroting van het plaatje

 

 

 

  In de wandelprogramma's voor zaterdag 8 juli kon ik niet iets vinden wat me echt bekoorde en zo vatte ik het plan op om weer eens een stukje van het Groene Hart Pad te gaan lopen. Etappe 3 was aan de beurt, van Weipoort naar Alphen aan den Rijn. Volgens het boekje een afstand van ca. 17 km, maar zowel in Zoeterwoude-Dorp als in Alphen aan den Rijn komt daar een stukje naar het openbaar vervoer bij. Er was voor het weekend warm weer voorspeld, dus die 19 kilometer die het ongeveer zou worden vond ik lang zat!

 

Op zaterdag zijn er geen files te verwachten natuurlijk, dus zo heel erg vroeg hoefde ik niet op weg, maar toch wilde ik met de verwachte warmte een beetje bijtijds starten. Ik wist niet precies hoe het met parkeren in Alphen aan den Rijn was gesteld en ik besloot Kiaatje maar weer in Zoeterwoude-Dorp te zetten en de reis met het openbaar vervoer dit keer na afloop te doen. Zo gedacht, zo gedaan en rond 8 uur parkeerde ik Kiaatje op de bekende plek bij de sporthal in Zoeterwoude-Dorp.

Het was nog bewolkt, maar de temperatuur was direct al vrij hoog, het voelde een beetje klammig aan. Het aanloopstuk naar de route is ongeveer twee kilometer en die loop ik op een rechttoe-rechtaan fietspad met prachtig uitzicht over de weilanden. Het is een klein beetje nevelig en zeker een terugblik op het dorp levert een fantastisch plaatje op. Wel een verschil met de vorige etappe die ik liep, dat was in maart en toen had het nog gevroren!

 

Aan het eind van het fietspad bereik ik het punt waar ik de route van het pad weer op kan pikken, bij het buurtschap Weipoort en ik kan een grijns niet onderdrukken als ik zie dat dat precies bij wandelknooppunt 17 is! Dat is me verleden keer helemaal niet opgevallen, toen ben ik waarschijnlijk voor het paaltje afgeslagen. Iets verderop ga ik de Olivier B. Bommelbrug over, er is ook een Bommelweg en een (priv)Bommelmuseumpje. Leuk!  

 

Dan ga ik de polders in en geniet van de puur Hollandse uitzichten alle kanten op. Koeien, schapen en paarden in de wei, slootjes al dan niet met kroos, eendjes, zwanen en kwinkelerende vogeltjes, het is super allemaal! En zo heerlijk rustig, de enige die ik tegenkom is een hondenuitlaatster, voor de rest is het hier uitgestorven.

Na een aantal rustige asfaltwegen kom ik bij natuurgebied De Wilck en hier moet ik over een hek klimmen en een paadje door de weilanden nemen. Ik kijk argwanend naar een kudde koeien, maar behoudens n nieuwsgierig aagje verblikken of verblozen die niet van mijn aanwezigheid. Bij een sluisje verlaat ik het koeienweiland weer en via een ingenieus bruggetje met twee hekjes erop kom ik op een lang pad tussen twee weilanden door terecht.

 

  Dat begint als graspad en daar krijg ik een beetje natte voeten van, maar het pad is zo mooi dat ik dat maar op de koop toen neem. Wat later wordt het een gruispad. In de wei naast het pad lopen twee paarden, beide met een veulentje, en die willen wel even op de foto. Wat later kom ik langs een prachtige plas water en daar staat een uitnodigend bankje. Ik zit hier op ca. 5 kilometer en besluit om hier maar een korte bankjesrust in te lassen, wat een mooi plekje!

 

De zon begint ook steeds meer door te komen, en dat maakt natuurlijk dat het nog een beetje warmer wordt. Gelukkig staat er wel een beetje wind, ik vind het nog net uit te houden! Aan het eind van dit pad is een vogelkijkhut op een “berg” gebouwd en natuurlijk ga ik boven even een kijkje nemen, niet voor de vogels, daar heb ik geen geduld voor, maar gewoon om van het uitzicht te genieten.

Ik kom nu weer op verharde wegen terecht en volg een stukje het riviertje de Wilck, waar een enorme zwanenfamilie huist. Ook kom ik langs een informatiebord, dat vertelt dat hier vroeger zeven molens hebben gestaan om de polder droog te houden. Van deze zeven molens is er geen een meer over, maar verderop kom ik wel langs twee andere molens. Op weg naar de tweede molen moet ik weer een heel smal paadje over (met de nodige "klimhekken"), langs een watertje, gelukkig is het paadje wel betegeld, dus het loopt wel goed.

 

Dan kom ik op bekend terrein van een paar weken geleden toen ik de Omloop van het Groene Hart liep: ik nader het leuke restaurantje aan het water Klein Giethoorn. Eerst zet ik nog een paar mooie lelies op de foto en natuurlijk de prachtige molen waar ik langs kom. En ja hoor, daar is Klein Giethoorn, het terras is open en het is gelukkig niet al te druk. Al gauw heb ik een kopje koffie voor m'n neus staan en ik geniet van dit prachtige plekje. Ook hebben ze een stempeltje voor in mijn wandelboekje. M'n liefje wat wil je nog meer?  

 

Na deze rust wandel ik een ellenlange asfaltweg, maar een mooie buxusboom, een bruggetje met humor en een lief klein veulentje zorgen voor de nodige afleiding. En dat kan ik best gebruiken, want het begint nu wel heel erg warm te worden en op deze weg is geen greintje schaduw! Maar dan mag ik de Spijkerboorse Kade op, een smal paadje en hobbelig, maar gelukkig wel met de nodige schaduw. Wel een spannend pad, op het eind is het dichtbegroeid (gelukkig geen brandnetels) en mag ik een brug over die bestaat uit twee smalle planken.

Alles lukt, ik plons niet in het water en na deze kade volgt er een smal schelpenpaadje. Hier is het “druk” met fietsers, ik heb er zeker 5 gezien en een wandelaar met hond komt langs lopen, net als ik een bankjesrust neem. De hond komt vriendelijk gedag zeggen, of komt hij op m'n crackertjes af? Dit pad heet trouwens Bedelaarsbos, en ik heb geen idee hoe ze aan die naam komen, want er is in de verste verte geen bos te bekennen, een rij bomen, ok, maar een bos????

 

  Nog even een stukje doorbijten op een schaduwloze weg en dan bereik ik bij een onderdoorgang onder de snelweg door Alphen aan den Rijn. Hier verlaat ik het Groene Hart Pad en via een lang fietspad (pffffffff, ng warmer hier tussen de bebouwing, de wind valt weg) bereik ik het NS-station. Daar kom ik tot de ontdekking dat er vandaag geen treinen rijden, ik moet met een snelbus in plaats van met de trein. En natuurlijk is die bus net weg……., half uur wachten op de volgende!

 

Maar ik heb die tijd nuttig besteed, ik ben even naar het toilet geweest en heb bij de Kiosk een grote koffie verkeerd gehaald, waarmee ik in de schaduw op de bus ben gaan zitten wachten. Die was gelukkig wel op tijd en zo arriveerde ik na verloop van tijd op Leiden-Lammenschans, waar ik weer de bus naar Zoeterwoude-Dorp kon nemen. Dat vind ik het enige nadeel van dit soort paden wandelen, dat gehannes met het openbaar vervoer!

Maar ja, dit pad is met z'n 192 kilometer te lang om aan n stuk te lopen (althans voor mij), dan zou ik voor 10 dagen bagage mee moeten sjouwen, dat red ik niet meer. Eenmaal in Zoeterwoude is het in ieder geval nog maar een kippeneindje naar Kiaatje, behoudens dat gedoe met die snelbus heb ik het vandaag weer prima naar m'n zin gehad!

 

 

Klik op het plaatje hieronder voor de foto's.

 

 

Vergeet mijn gastenboek niet!